Γράφει ο Βαγγέλης Παπαδόπουλος
Ο Χάρτης της Σεβίλλης πρέπει άμεσα να γίνει ελληνικός Νόμος, πριν από τη ψήφιση του σχετικού τουρκικού νομοσχεδίου, για να εξουδετερώσει τους κίβδηλους χάρτες της “Γαλάζιας Πατρίδας” που επιχειρεί να επιβάλλει με “το έτσι θέλω” ο Ταγίπ Ερντογάν! Την πρόταση υποβάλλει στην κρίση του εθνικού μας Κοινοβουλίου ο βουλευτής ΄Έβρου Χρήστος Κηπουρός που αντί για ανακοινώσεις διαμαρτυρίας και καταγγελίες, στις οποίες αρέσκεται ο Γιώργος Γεραπετρίτης, προτείνει και δίνει έμφαση στην πρόβλεψη. Στο προλαμβάνειν…
Γράφει λοιπόν ο βουλευτής Χρήστος Κηπουρός: «Αντί για μια Ελλάδα που αρκείται στο να καταγγέλλει και να διαμαρτύρεται για τους παράνομους νόμους που προετοιμάζει η Τουρκία, υπάρχει μια εναλλακτική λύση: Η ευφυής και επεξεργασμένη πολιτική και οι νόμιμοι Νόμοι. Δεν πρόκειται για απάντηση, αλλά για Πρόβλεψη και Σχέδιο. Μια Στρατηγική που ή θα είναι έξυπνη ή δεν θα είναι Στρατηγική. Αντί για τον πόλεμο, υπάρχει η Ευφυΐα στην Πολιτική.
Στη σημερινή συγκυρία, «Πολιτική» σημαίνει η άμεση ψήφιση και επικύρωση του Χάρτη της Σεβίλλης από τη Βουλή των Ελλήνων. Μια νόμιμη νομοθέτηση που πρέπει να γίνει τώρα, προλαμβάνοντας την όποια τουρκική νομοθετική πρωτοβουλία.
Ακριβώς, επειδή, ο Χάρτης της Σεβίλλης δεν αποτελεί επίσημη ή νομικά δεσμευτική απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά ένα ακαδημαϊκό πόνημα που σχεδίασαν το 2004 οι κορυφαίοι Ισπανοί καθηγητές Θαλάσσιας Γεωγραφίας Juan Luis Suarez de Vivero και Juan Carlos Rodriguez Mateos [2004], η Ελλάδα οφείλει να του δώσει εγχώρια νομική υπόσταση.
Η διαχρονική αδράνεια της Αθήνας να μετατρέψει μια επιστημονικά άρτια μελέτη - η οποία αποτυπώνει τις θαλάσσιες ζώνες με βάση την UNCLOS [1982] - σε νόμο του κράτους στερεί από τη χώρα ένα πανίσχυρο διαπραγματευτικό όπλο, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στις αυθαίρετες τουρκικές επιδιώξεις.
Παράλληλα, δίνεται η ευκαιρία να διορθωθεί και η διατύπωση κατά την επικύρωση της UNCLOS την 1η Ιουνίου 1995. Πρέπει να απαλειφθεί η βρώμικη λέξη «επέκταση» στα 12 μίλια -την οποία δυστυχώς χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα απρόσεκτοι καθηγητές- με αντικατάσταση από την ενσωμάτωση στον εθνικό κορμό και τη θέσπιση όπως αναφέρει η UNCLOS.
Ο Χάρτης της Σεβίλλης αποτυπώνει με ακρίβεια και στην ουσία ανακηρύσσει την Ελλαδική ΑΟΖ, η οποία συμπίπτει σε μεγάλο βαθμό με την πλούσια σε υδρογονάνθρακες Λεκάνη του Ηροδότου και ενώνεται φυσικά με την όμορη Κυπριακή ΑΟΖ. Δίνοντας πλήρη επήρεια στο Καστελόριζο και τη Ρόδο, ο χάρτης αυτός <κλειδώνει> μια τεράστια περιοχή στρατηγικών κοιτασμάτων, εμποδίζοντας τον αναθεωρητισμό να απλωθεί.
Θεσπίζεται παράλληλα <η 12 μίλια Θαλάσσια Εγνατία>: Σικελία, Πελοπόννησος, Κρήτη, Καστελόριζο, Κύπρος. Η εφαρμογή των 12 μιλίων στο Αιγαίο Πέλαγος μπορεί να ξεκινήσει με έναν ευφυή στρατηγικό αστερίσκο: την κλιμακωτή έναρξη της άσκησης του δικαιώματος από το Δυτικό Αιγαίο, (που έγινε ήδη), μια κίνηση που αφαιρεί από την άλλη πλευρά κάθε πρόσχημα για άμεση πολεμική εμπλοκή.
Παράλληλα η 30ετής παραχώρηση χρήσης και άσκησης δικαιωμάτων της Δυτικής Ίμιας στις ΗΠΑ και της Ανατολικής στη Ρωσία, είναι το λευκαντικό, όνομα και πράγμα “Εύρηκα”. Με την Τουρκία να μη συμφωνεί μεν, αλλά και να μη διαφωνεί δε, για ευνόητους λόγους. Το Διεθνές Δίκαιο Δεν Προστατεύει Χώρες που Κοιμούνται
Στη διεθνή σκηνή, οι χώρες που αδρανούν και <κοιμούνται> δεν προστατεύονται από το Διεθνές Δίκαιο, καθώς η σιωπή τους μετατρέπεται νομικά σε σιωπηρή αποδοχή (acquiescence) των τετελεσμένων του αντιπάλου. Παράδειγμα το ευρείας χρήσης “αναφαίρετο δικαίωμα” για τα 12 μίλια, που κατέληξε ρητορικό λείψανο!!!
Με τον ελληνικό νόμο ήδη ψηφισμένο, ας συνεξεταστούν αμφότεροι οι νόμοι -ο παράνομος τουρκικός και ο νόμιμος ελληνικός- σε όποιο διεθνές δικαιοδοτικό όργανο απαιτηθεί. Οποιοσδήποτε αντικειμενικός διεθνής δικαστής θα έκλινε ξεκάθαρα προς το μέρος της Ελλάδας. Οι επιλογές της Άγκυρας είναι παντελώς παράνομες, αυθαίρετες και στερούνται νομικού ερείσματος, ενώ η Ελλάδα πατάει σταθερά επάνω στο αναγνωρισμένο Δίκαιο της Θάλασσας [1982].
Μια διεθνής δικαστική έρευνα ή πραγματογνωμοσύνη θα αποτελέσει αγαθή τύχη, καθώς θα δικαιώσει πλήρως τη νομοθέτηση του Χάρτη της Σεβίλλης.
Ναι μεν το Δίκαιο της Θάλασσας [1982] είναι το θεμέλιο, τονίζει ο κ. Κηπουρός, όμως «Συν UNCLOS και Βουλή κίνει». Μόνο η Ευφυής και Επεξεργασμένη Πολιτική κερδίζει: Είναι η κίνηση όπου τα λευκά κάνουν ματ στα μαύρα, εγκλωβίζοντας τις παράνομες τουρκικές επιδιώξεις. Η Ελλάδα είναι σε θέση να κερδίσει την Τουρκία γεωπολιτικά και γεωοικονομικά, όσο διανοητικά και ηθικά. Η καλύτερη Άμυνα είναι η ευφυΐα, και η Ειρήνη είναι πάντα η νέα και όμορφη κόρη της!
