Πλεονασμός για τους μακροβιότερους Έλληνες η γενέθλιος ευχή, αλλά σαν σήμερα οι Ικαριώτες που κατοικούν τ’ ευλογημένο αυτό νησί απ’ την εποχή που ο γιός του Δαιδάλου, πατρός της Τεχνολογίας (Τάσσιος), ο Ίκαρος έπεσε στην θάλασσα διότι τα κέρινα φτερά του έλιωσε ο ήλιος, αποφάσισαν ν’ αποτινάξουν τον Τουρκικό ζυγό και να ζήσουν ελεύθεροι.
Οι Ικαριώτες δεν αντάλλαξαν την ανεξαρτησία μ’ άλλον επικυρίαρχο – τους Ιταλούς που κατέλαβαν τα γειτονικά “Δωδεκάνησα” κατά τον Λυβικό πόλεμο εναντίον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (1911). Πήραν ντουφέκια “Μάνλιχερ και Γκράδες” κι όσοι δεν είχαν, τσουγκράνες και τσεκούρια κι επετέθησαν κατά της ολιγομελούς Οθωμανικής φρουράς .Οι Τούρκοι σύντομα παραδόθησαν, τους έβαλαν σ’ ένα καΐκι και τους έστειλαν απ’ όπου ήλθαν και μόνο τον αγά πέταξαν σ’ ένα βάραθρο της ορεινής νήσου.
Η ελληνική κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου, αν και επικρότησε την επανάσταση στην Ικαρία, δεν προσάρτησε αμέσως το νησί στο ελληνικό κράτος για να μην προκαλέσει τον σουλτάνο, αλλά μετά την κήρυξη του πρώτου Βαλκανικού πολέμου (1913) οπόταν ο Ελληνικός στόλος κυριάρχησε με το θωρηκτό “ΑΒΕΡΩΦ” στο Αιγαίον εδέησε να περιλάβει την Ικαρία στα όρια της Ελληνικής Πολιτείας των νεοελλήνων.
Ως “παλαιοέλληνες” οι Ικαριώτες και Βυζαντινοί εθεώρουν εαυτούς «πορφυρογέννητους» από επιγαμίες με άρχοντες του Βυζαντίου – όσους εξόριζε ο αυτοκράτωρ της Κωνσταντινουπόλεως στο νησί τους επειδή ήσαν «επικίνδυνοι» για τον θρόνο. Στα σκοτεινά χρόνια της Ενετοκρατίας, οι Ικαριώτες απέφευγαν τα παράλια κι αποσύρθηκαν στα απρόσιτα βουνά, σχηματίζοντας μικρούς οικισμούς, με «αντικριστά σπίτια κι ανεπίγνωστα υπόγεια» έως ότου το 1513 αφίχθησαν οι Οθωμανοί αλλά και κατόπιν περέμειναν απόμακροι απ’ την εξουσία αρκούμενοι …στο Ικάριον οίνον. Ούτε μιναρές δεν απαντάται στο νησί ως στο Καστελλόριζο…
Διαρκούσης της διακυβερνήσεως Ιωάννου Μεταξά (1936-41), στην Ικαρία εξορίζοντο πολιτικοί αντίπαλοι του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου ως ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος κ.ά. Διαρκούσης της κομμουνιστικής ανταρσίας, όσοι ήσαν ύποπτοι για «αντεθνική δράση» στέλνονταν στο αλίμενο νησί κατόπιν απόφασης «επιτροπής ασφαλείας».
Τους υιοθέτησαν όμως οι Ικαριώτες και πολλοί «άνοιξαν τα σπίτια» τους. Μερικοί ενστερνίστηκαντην Μαρξιστική ιδεολογία, για δικαιότερη κοινωνία κι έτσι σήμερα το νησί έχει κομμουνιστή εκπρόσωπο στην Βουλή – παράδοξο για νησί του Αιγαίου. Δεν πειράζει. Καλύτερα φιλελεύθεροι έστω κι αποδεχόμενοι όσους αποκηρύσσουν τον καπιταλισμό στον… Αγιο Κήρυκο, την κατόπιν αγώνος αναδειχθείσα πρωτεύουσα της ιστορικής νήσου μετά την αρχαία Οινόη.
