Γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης
Η αλαζονεία έχει κάνει τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αποκτήσει νοοτροπία μονάρχου. Οραματίζεται ένα Σύνταγμα με εξουσίες που θα του δίνουν το δικαίωμα να κυβερνά χωρίς λογοδοσία. Και για να κατευνάσει τους 13 υποδίκους βουλευτές του, που είναι δυσαρεστημένοι, τους καθησυχάζει τώρα, και τους βεβαιώνει ότι ακόμα και αν παρανόμησαν, θα συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια! Οι μεθοδεύσεις του και οι προτάσεις του για την Αναθεώρηση τού Συντάγματος, δείχνουν ότι θέλει να κυβερνάει για πάντα με εξουσίες μονάρχη, και χωρίς λογοδοσία…
Δυστυχώς είναι παρατηρημένο, ότι η μακρά παραμονή στην εξουσία, επηρεάζει το σκεπτικό σε βαθμό ανησυχητικό… Τέτοιες νοοτροπίες προκαλούν κατά κανόνα μεγάλες περιπέτειες, και τίποτε καλό δεν προμηνύεται για την χώρα και για την ομαλή λειτουργία τού πολιτεύματος. Με μία καθεστωτική φιλοσοφία, που παραπέμπει στα χρόνια της σκοτεινής θεσμικής αποσύνθεσης τής Δημοκρατίας τής Βαϊμάρης, όπου πίσω από τον μανδύα τής «νομιμότητας» οικοδομούνταν σταδιακά ένα ασφυκτικό δόγμα ελέγχου πάνω στην κοινωνία, στους θεσμούς, και την πολιτική ζωή, η κυβέρνηση υποδίκων τού Κυριάκου, επιχειρεί τώρα μία σαρωτική αναθεώρηση τού Συντάγματος, που προκαλεί έντονες ανησυχίες για τις στοχεύσεις τού αλαζόνα Πρωθυπουργού.
Κι επειδή ο Κυριάκος ονειρεύεται να γίνει καγκελάριος, ας θυμίσουμε την άρρωστη δημοκρατία τής Βαϊμάρης, για την οποία κάναμε λόγο προηγουμένως. Το οπισθοδρομικό γερμανικό Ράϊχ ήταν από το 1918 υπό την σκιά τής αναπόφευκτης ήττας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ανωτάτη στρατιωτική διοίκηση, θέλησε να μετακυλήσει την ευθύνη για την ανακωχή και την σύναψη ειρήνης στα ειρηνόφιλα κόμματα που κατείχαν την πλειοψηφία στην Βουλή, δηλαδή στους σοσιαλδημοκράτες, τους καθολικούς τού Κέντρου, και το Λαϊκό Κόμμα των προοδευτικών Φιλελευθέρων.
Τότε οι Καγκελάριοι, με πρώτο τον Βίσμαρκ, δεν λογοδοτούσαν στην Βουλή, αλλά στον Κάϊζερ. Τα τρία προαναφερόμενα κόμματα ήλπιζαν, πως η Γερμανία αν μεταμορφωνόταν σε κοινοβουλευτική δημοκρατία, θα μπορούσε να εξασφαλίσει – με την βοήθεια τού Αμερικανού Προέδρου Ουΐλσον – μία ήπια συνθήκη ειρήνης. Η ελπίδα αυτή δεν ευοδώθηκε, και η κοινοβουλευτική δημοκρατία, έμεινε γράμμα κενό, διότι το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, δεν την αναγνώρισε. Κι έφτασαν τα πράγματα σε σημείο, ο Πρόεδρος τού Ράϊχ, στηριζόμενος σε ειδικές διατάξεις, σύμφωνα με το άρθρο 48 να κυβερνά, να υποκαθιστά δηλαδή τον νομοθέτη.
Έτσι αργότερα, ο Αδόλφος Χίτλερ διέκρινε στην αυτοκατάργηση τού Κοινοβουλίου, την μεγάλη ευκαιρία που ζητούσε. Μπορεί, βεβαίως, να υπάρχουν διαφορές από εκείνη την εποχή. Αλλά η δημοκρατία κλονίζεται πάντα, από τις πραγματικές προθέσεις εκείνων που θέλουν να οικοδομήσουν σταδιακά ένα ασφυκτικό δόγμα ελέγχου πάνω στην κοινωνία, στους θεσμούς και την πολιτική ζωή.
Αυτό πράττει τώρα ο Μητσοτάκης. Η αναθεώρηση τού Συντάγματος που μεθοδεύει προκαλεί βαθύτατες ανησυχίες για τις στοχεύσεις του. Το Μέγαρο Μαξίμου, παρά την φθορά, τα πολλά σκάνδαλα, και την εμφανή αποδυνάμωση τής σωστής δημοκρατίας, εξακολουθεί με όρους πρωτοφανούς αλαζονείας, να εμφανίσει κάτω από τον πέπλο τής «θεσμικής τομής», μία συγκεκαλυμμένη απολυταρχία, που αγγίζει σχεδόν κάθε πτυχή τής δημόσιας ζωής, κι έχει πραγματικό στόχο, τον πλήρη έλεγχο των πάντων.
Η διαφημιζόμενη «αποκάθαρση» και ο «εξορθολογισμός» τού Τύπου, τής τηλεόρασης, τού ραδιοφώνου, και του διαδικτύου, είναι ολοφάνερο ότι στόχο έχουν την διαμόρφωση αντιδημοκρατικού, δικτατορικού πλαισίου ελέγχου τής ενημέρωσης, επειδή η κυβέρνηση τού Κυριάκου έχει βρεθεί στο στόχαστρο τής κριτικής για τα σκάνδαλα, τις υποκλοπές, το δράμα των Τεμπών, και πολλά άλλα. Ο έλεγχος ενοχλεί τον αλαζόνα Πρωθυπουργό, που με τις αδυναμίες που παρουσιάζει ο αντιπολιτευτικός χώρος, πιστεύει ότι μπορεί να γίνει… «μονάρχης»!
Του φταίνε οι δημοσιογράφοι, τα Μέσα Ενημέρωσης, και προσπαθεί να φιμώσει τις ανεξάρτητες φωνές. Βλέπουμε όμως, και περίεργα πράγματα για την λειτουργία των κομμάτων. Μας λέει ο Κυριάκος, ότι τα κόμματα θα υπόκεινται ουσιαστικά σε αυξημένο έλεγχο από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, ως προς την συμμετοχή τους στις εκλογές, σε συνδυασμό με την ασαφή και επικίνδυνα ερμηνεύσιμη επίκληση τής «δημοκρατικής λειτουργίας τους»! Χωρίς αμφιβολία, εδώ βλέπουμε την εικόνα μιάς εξουσίας, η οποία θα αποκτά συνεχώς μεγαλύτερο θεσμικό έλεγχο πάνω στον πολιτικό ανταγωνισμό. Ακόμα, και η αναφορά σε εκλογικό σύστημα που θα διασφαλίζει «εύλογη αναλογικότητα και κυβερνησιμότητα», αφήνει ελεύθερη την δυνατότητα για πονηρές αυταρχικές παρεμβάσεις, με στόχο την διατήρηση τεχνητών κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών, και την θωράκιση τής εκτελεστικής εξουσίας.
Πάντως, ακόμα και τα στελέχη τής Νέας Δημοκρατίας, απόρησαν με την επιμονή τού Κυριάκου να ανοίξει θέμα λειτουργικού ασυμβίβαστου βουλευτών και υπουργών, αλλά και να μεταβάλει συνολικά το πλαίσιο λειτουργίας τού πολιτικού συστήματος, την ώρα που η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές καταγγελίες για αδιαφάνεια, πελατειακές σχέσεις, και συγκεντρωτισμό εξουσίας. Τώρα, όλα δείχνουν πιο καθαρά, ότι μπαίνουμε σε – άτυπη έστω – προεκλογική περίοδο. Γι’ αυτό ο Μητσοτάκης, τυφλωμένος από εγωϊσμό, δίνει την εικόνα αλλαγής πολιτικής ατζέντας, μέσω τής συνταγματικής αναθεώρησης.
Είπε με στόμφο κωμικό, ότι θα οδηγήσει την χώρα, σε «μία νέα εποχή»… Μόνο που η εποχή αυτή, ούτε δημοκρατική θα είναι, ούτε πρόκειται να ανακουφίσει σε τίποτε τον Λαό. Οι πολίτες είναι εξοργισμένοι με την ακρίβεια, την ανεργία, την γενικότερη κρίση που διέρχεται η κοινωνία, την έλλειψη προοπτικής για τους νέους, και την ασφυκτική ξενοκρατία που εκπορεύεται από το Ιερατείο των Βρυξελλών. Με πομπώδεις διακηρύξεις, ο Πρωθυπουργός προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη, και να κουκουλώσει τα σκάνδαλα. Η κυβέρνηση τής Νέας Δημοκρατίας, είναι διάτρητη. Γι’ αυτό, και μεθόδευσε άλλο πονηρό σκοπό.
Προτείνει εξαετή θητεία για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, και καταργεί την δυνατότητα διάλυσης τής Βουλής, για «εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας»… Αυτό, σίγουρα είναι όχι μόνο πρωτάκουστο, αλλά και άκρως επικίνδυνο. Η αλαζονεία τού Μητσοτάκη έφθασε στο σημείο, προκειμένου να αποθαρρύνει «ανταρσίες» μέσα στην Νέα Δημοκρατία, να καθησυχάσει τους βουλευτές του. Παρά τα σκάνδαλα που έχουν συσσωρευτεί στο κόμμα του, ο Κυριάκος τους καθησύχασε λέγοντας, ότι ασχέτως εάν πολλοί βαρύνονται με κατηγορίες, «όλοι οι βουλευτές μας θα βρίσκονται στα ψηφοδέλτια των επόμενων εκλογών, εφόσον το επιθυμούν…»!
Και τους απήλλαξε από το άγχος των κατηγοριών, με το σόφισμα: «Χωρίς τελεσίδικες αποφάσεις, ισχύει το τεκμήριο τής αθωότητας…»! Η ατιμωρησία των «δικών» του ανθρώπων, περιλαμβάνεται στις κομματικές σκοπιμότητες… Αυτή είναι η εικόνα που εμφανίζει σήμερα η κυβέρνηση τής Νέας Δημοκρατίας. Η περίοδος Μητσοτάκη, κλείνει τον κύκλο της, κατά τον χειρότερο τρόπο.
