Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Ο Όσιος Γέροντας Σωφρόνιος ο Αθωνίτης, είναι αναμφίβολα μία φωτισμένη και αγιασμένη μορφή της Χριστιανοσύνης. Είναι πιο γνωστός σαν ο Όσιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ του Έσσεξ.
Η εορτή του είναι στις 11 Ιουλίου. Ιερομόναχος, άνθρωπος καρδιακής, φλογερής προσευχής και ανιδιοτελούς αγάπης, φώτισε το Άγιον Όρος και την Ορθοδοξία μας. Βίωσε, πολλές φορές και με θαυμαστό τρόπο, την ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΑΚΤΙΣΤΟΥ ΦΩΤΟΣ!
Οι επιστολές του, είναι πνευματικοί θησαυροί, πνευματικές παρακαταθήκες για κληρικούς και λαϊκούς. Το σύγγραμμά του «ΟΨΟΜΕΘΑ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΚΑΘΩΣ ΕΣΤΙ», είναι πνευματική όαση, θησαύρισμα.
Σημαντική επιρροή στην πνευματική του πορεία, είχε ο Άγιος Ρώσος Γέροντας Σιλουανός ο Αθωνίτης, μία μεγάλη προσωπικότητα του Όρους. Ήταν θέλημα θεού, το 1959, να εγκαταβιώσει στο Έσσεξ της Αγγλίας, όπου ίδρυσε μία ευλογημένη αδελφότητα, που έγινε γνωστή παντού, σ’ όλη την οικουμένη. Κοιμήθηκε οσιακά, στις 11 Ιουλίου του 1993, πλήρης ημερών, σε ηλικία 97 ετών.
Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ συγκλονίζει κάθε Χριστιανική ψυχή: «Ο άνθρωπος του 21ου αιώνα θα έχει φόβο, τρόμο, αποξένωση. Θα γίνει πόλεμος μεταξύ Ουκρανίας – Ρωσίας, αλλά και πόλεμοι στην Μέση Ανατολή. Θα ζήσουμε την «κατεδάφισή» μας, την κατεδάφιση του Ελληνισμού, της Ρωμηοσύνης, όμως, θα ξαναχτιστεί μέσα από τα συντρίμμια! Θα ξαναχτιστεί θαυματουργικά, μία Νέα Ελλάδα, μία Νέα Ρωμιοσύνη…».
Ο Όσιος Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ ο Αθωνίτης, προέβλεψε, χρόνια πριν, αυτά τα οποία βιώνουμε σήμερα. Είχε προβλέψει τους σκληρούς περιφερειακούς πολέμους στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.
Προέβλεψε την πτώση, την κατεδάφισή μας, τη συντριβή μας, μετά το τέλος των πολέμων! Θα είναι «παιδαγωγία», ώστε να συνέλθουμε. Ο Ελληνισμός θα δοκιμαστεί σκληρά, οι αντοχές μας το ίδιο. Η αιτία των δεινών, η παρακμή των ηθών, η έλλειψη προτύπων και αξιών. Ο Θεός, λειτουργεί ως «παιδαγωγός» σε καιρούς αποστασίας και παρακμής. Όλο αυτό, θα είναι μία μορφή ΚΑΘΑΡΣΗΣ, καθ’ ότι ζούμε σε καιρούς απαράκλητους, τοξικούς, σκοτεινούς. Βιώνουμε βαθύ πένθος! Βιώνουμε μία παραφροσύνη, μία τρέλα, ένα κλίμα πολεμικό.
Μετά τη συντριβή, την παρακμή, θα ξαναχτιστεί μία άλλη Ελλάδα! Μέσα από τις στάχτες, θα αναγεννηθεί η Ρωμιοσύνη! Έτσι όπως έχει γίνει η κατάσταση σήμερα, απαιτούνται λύσεις ριζικές.
Η κάθαρση, η μετάνοια, είναι συνθήκες απαραίτητες, ώστε να κατεδαφιστούν τα φθαρμένα, τα «ανήθικα» υλικά και να γίνει μία νέα αρχή. Με σατανισμούς, με σκοτεινές συναναστροφές, με παρά φύσιν καταστάσεις, με κομπίνες, με διαφθορά, με σκοταδισμούς, με παναιρέσεις, με πλάνες… ΔΕΝ υπάρχει σωτηρία!
Η πιο πάνω, λοιπόν, προφητεία του Οσίου Γέροντος, είναι καιρός να μας αφυπνίσει πνευματικά. Εκ της μετανοίας η Χάρη, εκ της μετανοίας η χαρά…
Όταν τα θεμέλια είναι σαθρά, όταν η «ανωμαλία» έχει γίνει κανόνας, τρόπος ζωής, τότε ΔΕΝ υπάρχει ελπίδα σωτηρίας, δίχως μετάνοια. Λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι και γκρεμίζεται το οικοδόμημα του Ελληνισμού. Πώς έπεσε το Βυζάντιο, η Κωνσταντινούπολη; Εάν, τελικά, η κατεδάφισή μας είναι για το καλό μας, τότε καλώς να έρθει!
Μήπως, τελικά, χρειαζόμαστε ένα σοκ, μία διάλυση, μία καταστροφή για να αφυπνιστούμε; «ΚΟΛΥΜΠΑΜΕ» μέσα στο βούρκο της ΚΟΛΑΣΗΣ! Κλήρος και λαός (λαϊκοί), έχουν χάσει το δρόμο τους. Ανίεροι συμβιβασμοί, κοσμικότητες, δημόσιες σχέσεις, συμπροσευχές με παπικούς και νεοταξίτες! Δεν πειράζει το ένα, δεν πειράζει το άλλο και το αποτέλεσμα ΜΗΔΕΝ, μία τρύπα στο νερό! Η σήψη είναι βαθιά, έχει φτάσει στο μεδούλι μας. Βιώνουμε μεγάλη παρακμή, σαπίλα, η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη… Άρα, μήπως τελικά έχει δίκιο ο Άγιος Σωφρόνιος που προφητεύει την κατεδάφισή μας και πως μέσα από τα ερείπια, θα ξαναγεννηθεί ο Ελληνισμός;
Βαρύ το πένθος, ασήκωτη η θλίψη, μεγάλος ο πόνος, οι στάχτες θολώνουν τις σκέψεις. Βαρύ το τίμημα της αφροσύνης μας, άρα η κάθαρση είναι μία αναγκαία συνθήκη, μία αναγκαιότητα. Αυτό, στην πνευματική ζωή, λέγεται «παιδαγωγία του Θεού».
Οι καιροί είναι έσχατοι, οι καταστάσεις οριακές, κρίσιμες, τοξικές, οι παγίδες πολλές. Χρειάζεται, λοιπόν, «ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ», ώστε να βρεθούν λύσεις και να μπει το… νυστέρι στο κόκκαλο!
Δεν πρέπει να μας φοβίζει όλο αυτό, παρ’ ότι εύλογα προβληματίζει! Όταν κάτι δεν διορθώνεται, τότε χρειάζεται ΚΑΘΑΡΣΗ, χρειάζονται τομές ριζικές. Θέλει τόλμη, γενναιότητα, αποφασιστικότητα για να γίνουν τέτοιες τομές.
Οι άγιοι προφητεύουν, εμείς όμως πώς ενεργούμε; Μπαίνουμε στη διαδικασία της μετάνοιας ή παραμένουμε αδιάφοροι και αμετανόητοι;
Ο Χριστός δίνει ευκαιρίες μετανοίας, αλλά εμείς πώς ενεργούμε; Νοιαζόμαστε ή, όλο αυτό, το θεωρούμε άνευ σημασίας; Τότε είναι που γκρεμίζονται εκ θεμελίων τα «κακώς κείμενα» και έρχεται το τέλος!
Ένα, όμως, τέλος που οδηγεί σε μία ΝΕΑ ΑΡΧΗ! Σε ένα νέο ξεκίνημα! Σε μία ριζική μεταμόρφωση, σε μία αναγέννηση. Οδηγεί στη νέα Ρωμιοσύνη, σε μία «νέα» Ορθοδοξία, μακριά από παναιρέσεις και παγίδες νεοταξίτικες!
«Μόνον οδηγούμενοι και χειραγωγημένοι υπό των Αγίων Πατέρων, βαδίζουμε με ασφάλεια την οδό της οικουμενικής αλήθειας του Χριστού» (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς).
«Η μόνη έλλειψις που παρουσιάζεται στην Ορθοδοξία, είναι η έλλειψις σοβαρών ιεραρχών και Ποιμένων με αρχές πατερικές. Είναι ολίγοι οι εκλεκτοί» (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης).
ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ!
