Ο π. Γεώργιος Αλευράς, υπήρξε υποτακτικός του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτη. Τον γνώρισε, από λαϊκός έγινε δόκιμος κοντά του και μαθήτευσε στα Καυσοκαλύβια. Ο λόγος του, πύρινος, καυτός. Δε μασάει τα λόγια του.
Σήμερα, καταθέτω στην αγάπη σας μερικές σκέψεις, που κατέθεσε ο Αρχιμανδρίτης Γέροντας Γεώργιος Αλευράς, δημόσια.
«Οι Δυτικοί, μας βλέπουν αφ’ υψηλού, σα να είμαστε ψοφίμια. Εχθρός η Δύση, εχθρός και η Ανατολή; Τώρα, μας λέει ο Μητσοτάκης ότι είναι εχθρός η Ρωσία και ότι είμαστε σε πόλεμο μαζί της!
Οι Παπικοί, οι Σταυροφόροι, λεηλάτησαν τους Ορθόδοξους της Πόλης, σκότωσαν, βίασαν. Στην Κωνσταντινούπολη, το 1204 μ.Χ., έγινε η μεγαλύτερη λεηλασία. Κι όμως, η Πόλη, πήρε τα πάνω της, ανέκαμψε, παρ’ ότι οι Δυτικοί... «πέρα βρέχει».
Δε το χωρούσε ο νους τους ότι η Κωνσταντινούπολη έγινε η πρωτεύουσα. Οι Παπικοί, δήθεν ήθελαν να ελευθερώσουν τα Ιεροσόλυμα και στη Δ’ Σταυροφορία, οι Δυτικοί λεηλάτησαν άγρια την Πόλη! Τα μεγαλύτερα αίσχη που έγιναν στην Ιστορία, τα έκαναν οι Δυτικοί, οι Παπικοί. Και ήρθε το 2005, ο Ποντίφικας, ο Πάπας της Ρώμης Ιωάννης, στην Αθήνα, για να ζητήσει συγγνώμη! Τι να την κάνουμε τέτοια συγγνώμη; Μας τα πήρατε ΟΛΑ... και τα βρακιά!
Το 1453 μ.Χ., έπεσε η Πόλη στα χέρια των Οθωμανών και οι Δυτικοί, μας «πούλησαν», μας πρόδωσαν, μα ςάφησαν αβοήθητους, χωρίς στήριξη και βοήθεια!
Θα ενωθούμε εμείς με τους Δυτικούς, τους Παπικούς; Οι απατεώνες, οι ψεύτες...
«Ξεβρακωθείτε, Έλληνες...». Ο Άγιος Παΐσιος, έλεγε ότι εάν γίνει πόλεμος, «θα τρέχουν κάποιοι να γλυτώσουν, θα το βάλουν στα πόδια, θα εμφανιστούν στο τέλος για νεκροθάφτες»! Αναφέρθηκε στα φοβερά εγκλήματα των Δυτικών. Η λεγόμενη «Χριστιανική» Ευρώπη, που έχει διαπράξει εγκλήματα κατά των Ορθοδόξων, με την άλωση της Πόλης κατά τη διάρκεια της Δ’ Σταυροφορίας και όχι μόνο.
Σήμερα, λείπει το ΕΛΕΟΣ, η Αγάπη. Μιλάνε όλο για μαγεία, για μαγικά κ.ά.
Ο Άγιος Παΐσιος, έλεγε ότι όσοι ΔΕΝ έχουν προχωρήσει στην πνευματική ζωή, καλό είναι να μη πιάνουν στα χέρια τους την Π. Διαθήκη. Θα σκανδαλιστούν!
Θέλουμε εύκολα πράγματα, όχι Σταυρό, ούτε δοκιμασίες. Θα πρέπιε να περάσεις μέσα από την έρημο, για να σωθείς, αδελφέ μου. Οι καλύτεροι φίλοι μας, είναι εκείνοι που μας συκοφαντούν.
Ο Άγιος Παΐσιος είπε: «Αυτά που θα συμβούν γύρω – γύρω, θα φοβηθούν τόσο πολύ οι Έλληνες, θα μετανοήσουν για να βρουν σωτηρία»!
Ο Θεός, δεν είναι μόνο αγάπη, είναι και Δίκαιος. Πολλοί, σήμερα, προσκυνούν το Σατανά, εν γνώσει τους και οδηγούνται στο σφράγισμα! «ΚΥΡΙΑΚΟ ΜΗΣΟΤΑΚΗ, ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ»!
Εάν δε γνωρίζεςι το τέλος του αυτοκράτορα Ιυλιανού του Παραβάτη, καλό είναι να το μάθεις! Φταίμε εμείς που σε ψηφίσαμε, παρ’ ότι έχεις κάνει «εγκλήματα» κατά του λαού και της Ορθοδοξίας. Μας τα πήρατε ΟΛΑ! Θα σας γράψει η Ιστορία, σαν τους χειρότερους πολιτικούς που κυβέρνησαν την Ελλάδα! «ΜΕ ΜΑΥΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΘΑ Σας ΓΡΑΨΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ»...».
«Χάριν της Παναγίας υπάρχουμε! Μία είναι η Παναγία, αλλά έχει πολλά... ονόματα στις έσχατες ημέρες»...
Ο π. Γεώργιος Αλευράς έχει, λοιπόν, πύρινο λόγο και επικαλείται σήμερα τον Χριστό και το Ευαγγέλιό Του. Θεωρώ την Ορθοδοξία, τη μόνη Αλήθεια και τον Παπισμό εμπόδιο, που δεν «επιθυμεί» το καλό μας!
Συχνά, κατηγορεί τους Πολιτικούς, για πολιτικές που είναι αντίθετες με τα συμφέροντα των Ελλήνων.
Πιστός μαθητής του Οσίου Πορφυρίου, τον οποίο γνώρισε, στο τέλος της επίγειας ζωής του. Είναι εκείνος, τον οποίο εκάλεσε ο π. Πορφύριος κοντά του (ο Θεόδωρος), λίγο πριν την οσιακή του κοίμηση (τότε που ήταν δόκιμος και είχε φλόγα μέσα του)!
«Πήρε» τη Χάρη του Αγίου Πορφυρίου, βίωσε τη δική του Πεντηκοστή κοντά του ο π. Γεώργιος Αλευράς. Ο μικρός, τότε, Θεοδωράκης, που τον ευλόγησε να γευτεί τη Χάρη. Τη Θεία Χάρη!
Ενθουσιώδης, ο Θεοδωράκης (π. Γεώργιος Αλευράς). «Φωνάξτε τον Θεόδωρο», είπε ο Γέροντας π. Πορφύριος (που καθόταν γονατιστός δίπλα στο κρεβάτι του Οσίου), αφού ήρθε... προσευχόμενος! Έμεινε τέσσερις ώρες κοντά στον Όσιο Γέροντα που συχνά του κρατούσε το χέρι!
Κι όμως, ο π. Γεώργιος Αλευράς, πολλούς ενοχλεί σήμερα. Κάποιοι, τον θεωρούν πλανεμένο, αλαζόνα, γιατί η κριτική του ενοχλεί τα κέντρα της εξουσίας.
Το τι ακούει, ο «Θεοδωράκης» του Οσίου Πορφυρίου, δεν περιγράφεται, τον οποίο συχνά «διώχουν» με διάφορες δικαιολογίες και προφάσεις.
Τα κηρύγματά του, κρύβουν μέσα τους μία απελπισμένη κραυγή για μετάνοια και πνευματική αφύπνιση.
Άλλωστε, δεν υπάρχουν όπλα μεγαλύτερης ισχύος, από τα δάκρυα αυτών που μετανοούν. Δεν υπάρχει προσευχή μεγαλύτερης ισχύος, εμβέλειας, από τη Θρηνητική προσευχή αυτών που μετανοούν. Οι αμαρτωλοί, που μετανοούν, γεμίζουν τον Παράδεισο! Ώριμος πια γέροντας, ο π. Γεώργιος Αλευράς, ακολουθεί τον προσωπικό του γολογθά, χωρίς φόβο και χωρίς ταραχή.
Στο παρελθόν, τον είχα συναντήσει αρκετές φορές και είχα «βιώσει» τον ενθουσιασμό του. Όσοι, λοιπόν, σήμερα υπογράφουν την καταδίκη του, καλό είναι να κάνουν πρώτα την αυτοκριτική τους. Καλό είναι πρώτα να ταπεινωθούν και να αφήσουν την κριτιή στον Αληθινό Κριτή. Να αναγνωρίσουν, ως Θεό, ως Βασιλιά, το αληθινό πρόσωπο του Χριστού και να τιμήσουν τους αγίους, όπως ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης.
Ο Όσιος Πορφύριος, ευλόγησε τον μικρό τότε Θεόδωρο στα Καυσοκαλύβια και του «πρόσφερε» θεϊκές εμπειρίες. Αυτό, ίσως ενόχλησε και κάποιους Καυσοκαλυβίτες... αλλά οι αδυναμίες είναι κάτι το ανθρώπινο! Ενίοτε, σκοτίζουν το νου και την καρδιά. Όλοι αγωνιζόμαστε με την ελπίδα στο Έλεός Του, με μετάνοια και πόθο Θεού. Χρειαζόμαστε και ταπείνωση και μετάνοια. Να αναγνωρίσουμε τις ευθύνες και τις αδυναμίες μας. Δεν εμμένουμε στην αμετανοησία μας, στα λάθη μας, στις αμαρτίες μας.
