Γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης
Οι μεγάλες δυνάμεις είναι αδυσώπητες, προκειμένου να προωθήσουν τα σχέδιά τους. Αδιαφορούν για τα μικρά κράτη, που συνήθως τα παγιδεύουν, ώστε να επιτύχουν τους στόχους των. Έχουν την αλαζονεία τού ισχυρού, που απαιτεί υπακοή από τους πιο αδύναμους. Εάν οι «μικροί» δεν συστρατευθούν στις επιδιώξεις των μεγάλων, μπαίνουν στο στόχαστρο. Τα παραδείγματα είναι άπειρα μέσα στους αιώνες που κύλισαν. Αλλά, την ίδια τακτική βλέπουμε και τώρα.
Ο Πρόεδρος Τραμπ ενοχλείται σφόδρα από την άρνηση της Ευρώπης να συμμετάσχει στον πόλεμο κατά του Ιράν. Το ότι ο ισλαμικός κίνδυνος είναι τεράστιος, αποτελεί γεγονός. Αλλά, τα ευρωπαϊκά κράτη δεν εννοούν να εμπλακούν μέσα σ’ ένα πόλεμο που ξεκίνησε η Αμερική, χωρίς να έχει την έγκρισή τους. Ο Πρόεδρος Μακρόν της Γαλλίας, είναι ο πιο ξεκάθαρος σ’ αυτό το καίριο θέμα. Δεν νοείται ούτε η Κύπρος να γίνεται στόχος των Ισλαμιστών, ούτε και η Ελλάς.
Η άσκηση τής εξωτερικής πολιτικής σ’ αυτό το πρόβλημα, απαιτεί επιδέξιους χειρισμούς, και ικανούς πολιτικούς, που να εφαρμόζουν έξυπνη διπλωματία. Τα λέμε αυτά, για να θυμηθούμε, ότι κατά το παρελθόν (ακόμα και το πολύ πρόσφατο σχετικά) έχουμε παραδείγματα τής Αμερικής που όταν η κυβέρνηση μιάς χώρας δεν συμβάδιζε με τα δικά της συμφέροντα, έκανε τα πάντα για να την ανατρέψει και να επιφέρει χάος.
Υπάρχουν τέτοια περιστατικά στην Ελλάδα τού 2008. Η Ουάσιγκτον είχε θυμώσει με την άρνηση τής πατρίδας μας, να αποδεχθεί να κλέψουν τα Σκόπια την ονομασία τής Μακεδονίας. Ο Κώστας Καραμανλής δεν τους ήταν αρεστός, επειδή δεν έκανε συμβιβασμούς με τα εθνικά μας συμφέροντα. Ήθελαν «προοδευτικούς γιαλαντζί» σαν τον Γιωργάκη Παπανδρέου και τον Αλέξη Τσίπρα, που πρόθυμα προσαρμόζονταν στην πολιτική των «κηδεμόνων». Τα παρασκήνια εκείνης τής εποχής, καταγράφηκαν για πρώτη φορά, στο συγκλονιστικό βιβλίο-μαρτυρία τού εκλεκτού συναδέλφου, Διευθυντού της «ΕΣΤΙΑΣ» Μανώλη Κοττάκη, «Οι απόρρητοι φάκελοι Καραμανλή» (Εκδόσεις Λιβάνη).
Πρόκειται για μία ξεχωριστή έκδοση, την οποία θα πρέπει να μελετήσουν πολιτικοί, δημοσιογράφοι, αλλά και γενικά όλοι οι πολίτες, εάν θέλουν να κατανοήσουν τον λαβύρινθο τής εξωτερικής πολιτικής, και των ξένων επιρροών. Το βιβλίο τού κ. Μ. Κοττάκη σύρει την αυλαία, για να δούμε όσα απίστευτα διαδραματίσθηκαν στο ημίφως των διπλωματικών παρασκηνίων. Κάτι περισσότερο: Βλέπουμε τις μεθοδεύσεις των ισχυρών, που για να επιτύχουν τους στόχους των, μπορούν να ανατρέπουν κυβερνήσεις, να επιχειρούν πολιτικές δολοφονίες, ή να προκαλούν ταραχές σε χώρες που δεν είναι πρόθυμες να ακολουθήσουν τις εντολές των πατρώνων.
Αποκαλύπτει στο βιβλίο του ο κ. Κοττάκης ότι στις 23 Δεκεμβρίου 2008, η δημοσιογράφος Αν Απλμπαούμ έγραψε άρθρο στην «Ουάσιγκτον Ποστ», και αφού καθύβριζε την πατρίδα μας, ανέφερε ότι: «Η Ελλάδα δεν είναι σοβαρή χώρα», κι ότι «η μόνη συνεισφορά της στην εξωτερική πολιτική τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι η πεισματική της άρνηση να μην επιτρέψει την διεθνή αναγνώριση τής «Μακεδονίας». Έλεγε «ότι οι Έλληνες είναι ελεεινοί γιατί χάλκευσαν οικονομικά στοιχεία για να μπει η χώρα τους στο ευρώ», ότι «η χώρα είναι διεφθαρμένη» και ότι «ο Καραμανλής πρέπει να πέσει από την εξουσία»!
Το δημοσίευμα ήταν τόσο εξοργιστικό, υβριστικό και συκοφαντικό, ώστε ο επιτετραμμένος τής ελληνικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον Κάρολος Γάδης, έστειλε στην εφημερίδα οργισμένη επιστολή, με αίτημα ανασκευής. Την ίδια ημέρα, στις 23 Δεκεμβρίου, σε ραδιοφωνικό σταθμό των ΗΠΑ, ο τότε αρχηγός τής Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Γιωργάκης Παπανδρέου έδωσε συνέντευξη, ζητώντας την παραίτηση τής κυβέρνησης και την προκήρυξη εκλογών. Στην ουσία, δηλαδή, ο τότε αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ήλθε να στηρίξει την επίθεση των αμερικανικών «κύκλων», για να πέσει ο Καραμανλής, που δεν ήταν αρεστός στις αμερικανικές υπηρεσίες, επειδή δεν ξεπούλησε το όνομα τής Μακεδονίας!
Κι επέλεξε ο Γιωργάκης αμερικανικό μέσο «ενημέρωσης», για να δώσει εξετάσεις δικής του νομιμοφροσύνης προς την Ουάσιγκτον. Κι εμφανιζόταν μάλιστα, ως… «σοσιαλιστής»! Ακόμα, αξίζει να μνημονεύσουμε το γεγονός, πως όταν η Αμερική θέλει να αποσταθεροποιήσει μία κυβέρνηση ξένου κράτους που δεν της είναι αρεστή, έχει τον τρόπο να μεθοδεύει ταραχές, συγκρούσεις και αναρχία, να δημιουργείται χάος, το οποίο διευκολύνει τις υπονομεύσεις.
Στο βιβλίο τού κ. Μαν. Κοττάκη, βλέπουμε συγκλονιστικά στοιχεία, για το τι κρυβόταν πίσω από την «εξέγερση» μαζών και πώς εκμεταλλεύτηκαν ξένα κέντρα, την δολοφονία τού νεαρού Γρηγορόπουλου, το 2008. Ο Έλληνας δημοσιογράφος, διαπιστευμένος στο Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, Λάμπρος Παπαντωνίου, σε ανακοίνωσή του με τίτλο: «Μυστική αμερικανική επιχείρηση αποσταθεροποίησης τής Ελλάδας», έγραφε μεταξύ άλλων: «Η δολοφονία τού μαθητή, όπως την εχαρακτήρισε και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, έδωσε το έναυσμα για να γίνει μία άνευ προηγουμένου εκστρατεία κατά της ελληνικής κυβέρνησης, και για την αποσταθεροποίηση τής χώρας. Εκστρατεία που άρχισε από την Αθήνα, με όλες αυτές τις κατευθυνόμενες κινητοποιήσεις των κουκουλοφόρων, που προκάλεσαν απίστευτες και πρωτοφανείς σε αγριότητα και εχθρικότητα, βανδαλισμούς.
Και όπως υποστηρίζουν τα στημένα δημοσιεύματα, βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή!... Έπεται άγρια συνέχεια!!! Αποκορύφωμα, όλη αυτή η απαράδεκτη και ανεξήγητη στάση τού αμερικανικού Τύπου και γενικά των μέσων μαζικής ενημέρωσης, εναντίον της Ελλάδος. Με κακοήθεια, ύβρεις, δοσμένα άρθρα και δημοσιεύματα, ασφαλώς χρηματοδοτούμενα, έβαλαν στόχο την Ελλάδα, όχι τυχαία. Οι ταραχές και η ενορχηστρωμένη κακόβουλη επίθεση των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, αποτελούν ένα και το αυτό πράμα. Είναι αλληλένδετα…». Κι ο Λάμπρος Παπαντωνίου απεκάλυψε, ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, χρησιμοποιούσαν κι εφεδρείες Αλβανών, για πρόκληση ταραχών.
Κι άλλωστε, η ίδια η μητέρα τού άτυχου Γρηγορόπουλου, στην κατάθεσή της στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Λαμίας, εχαρακτήρισε την δολοφονία τού παιδιού, «δολοφονία ενταγμένη στο πλαίσιο ενός γενικότερου σχεδίου πολιτικής αποσταθεροποίησης τής χώρας»!... Με τέτοιες σκοτεινές μεθοδεύσεις, πέφτουν κυβερνήσεις και πρωθυπουργοί, που είναι ανεπιθύμητοι στους υπερατλαντικούς «συμμάχους». Και – δυστυχώς – πάντα οι μάζες παρασύρονται από τέτοιες «στρατηγικές». Θυμάμαι τον γέρο Κων. Καραμανλή, όταν τον έβλεπα τακτικά στο σπίτι του στην Πολιτεία, μού αφηγείτο για την δολοφονία τού βουλευτού της ΕΔΑ Γρηγ. Λαμπράκη το 1963 στην Θεσσαλονίκη.
Ο Καραμανλής ήταν πεπεισμένος, ότι «κάποιοι» από το παρασκήνιο, είχαν στόχο τον τότε πρωθυπουργό της ΕΡΕ. Ο Καραμανλής αυτούς που χτύπησαν τον Λαμπράκη, τους εχαρακτήρισε ως «αλήτες» και όταν είδε πώς χρησιμοποιήθηκε από την αντιπολίτευση αυτή η δολοφονία εναντίον του, ήταν σίγουρος για την ανάμειξη «ξένου δακτύλου». Τότε ανεφώνησε οργισμένος: «Μα, ποιος κυβερνά επιτέλους αυτή την χώρα»; Σε λίγο διάστημα με άλλες αιτίες, ο Καραμανλής θα αναγκαζόταν να παραιτηθεί. Τώρα βλέπουμε τον μεγάλο κίνδυνο τού Ισλαμισμού, αλλά και την οργή τού Αμερικανού Προέδρου, επειδή οι Ευρωπαίοι δεν έχουν διάθεση να εμπλακούν εξ αιτίας του, στο φρενοκομείο τού τρομερού πολέμου τής Μέσης Ανατολής.
Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική στις κινήσεις της, διότι από επιπολαιότητες, ενδέχεται να προκύψουν μεγάλα δεινά.
