Γράφει ο Κωνσταντίνος Πλεύρης
Κύριε Πρόεδρε,
Όπως ασφαλώς γνωρίζετε, όλα τα ιστορικά γεγονότα συνδέονται με πρόσωπα. Δεν νοείται εξιστόρησις π.χ. της μάχης των Θερμοπυλών, δίχως να αναφέρεται ο Λεωνίδας, ούτε περιγραφή της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως δίχως να μνημονεύεται ο αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Παλαιολόγος κ.τ.λ.
Στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο οι Άγγλοι είχαν ηγέτην τον Τσώρτσιλ, οι Ρώσοι τον Στάλιν, οι Αμερικανοί τον Ρούζβελτ, οι Γερμανοί τον Χίτλερ, οι Ιταλοί τον Μουσσολίνι κ.τ.λ. Μόνον οι Έλληνες για σας και τους λοιπούς πολιτικάντηδες δεν είχαν ηγεσία. Οι Έλληνες κατά την γνώμην σας επολέμησαν δίχως πρωθυπουργό, δίχως Αρχιστράτηγο, δίχως Βασιλέα. Ο λαός πάντα κατά την γνώμην σας κατεσκεύασε οχυρά (που κακώς λέγεται «Γραμμή Μεταξά» έπρεπε να λέγεται «Γραμμή Λαού»), εξεπόνησε σχέδιο επιστρατεύσεως, προετοίμασε την στρατηγική άμυνα, καθόρισε την θέσι των Στρατιωτικών μονάδων και ο Ιταλός πρεσβευτής Γκράτσι τα χαράματα της 28ης Οκτωβρίου επήγε στον λαό, τον εξύπνησε, του επέδωσε το τελεσίγραφο και του εζήτησε την παράδοσι της Ελλάδος και ο λαός του απήντησε ΟΧΙ. Έτσι συνέβη κ. Τασούλα;
Το γεγονός ότι αποσιωπάτε το όνομα του Μεταξά είναι μία πράξις ελεεινή και αποτελεί ατιμία προς την ιστορική αλήθειαν.
Από μικροψυχία και μίσος προς τον Μεταξά και τον Βασιλέα Γεώργιον Β΄ διότι κατήργησαν τον εθνοκτόνο κοινοβουλευτισμό, τούς αποσιωπάτε. Τον Αρχιστράτηγο όμως Αλέξανδρο Παπάγο διατί δεν έχετε την εντιμότητα να τον αναφέρετε;
Απολαύσατε κύριε τα ανάκτορα, τους μισθούς, τα προνόμια, την προβολή, τας ικανοποιημένας φιλοδοξίας σας, αλλά σεβασθήτε την ιστορικήν αλήθειαν, την οποίαν εσεβάσθη ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος που στο βιβλίον του «Τα χρόνια του Μεγάλου Πολέμου 1939-1944 γράφει: «Λέγουν όσοι αντικρίζουν με εμπάθεια και αυτά τα ανάγλυφα γεγονότα της ιστορίας, ότι το «ΟΧΙ» δεν το είπε ο Μεταξάς, ότι το είπεν ο Ελληνικός Λαός. Ναι, το είπε ο Ελληνικός Λαός, αλλά αφού το είχε ειπεί ο Μεταξάς..». Και αυτά τα γράφει ένας που ο Μεταξάς τον είχε εξορίσει, αλλά δεν είχε εμπάθεια. Βεβαίως ούτε σεις έχετε εμπάθεια, έχετε κάτι πολύ χειρότερο που δεν ευρίσκω την κατάλληλον λέξιν να το ονοματίσω.
Εκτός από την ιστορίαν που ανήκει στο παρελθόν και ο καθείς την τιμά αναλόγως προς την τιμιότητά του, υπάρχει η πραγματικότης του παρόντος δια την οποίαν δεν ενδιαφέρεσθε αν και είσθε συνυπεύθυνος. Συγκεκριμένως θα σας αναφέρω τα ακόλουθα δώδεκα θανάσιμα σημεία δια την Ελλάδα.
- Το δημογραφικό πρόβλημα, που σημαίνει ότι λόγω της
υπογεννητικότητος εξαφανίζεται βιολογικώς η Ελληνική Φυλή.
- Η μαζική εισβολή ξένων που προκαλεί εθνολογική αλλοίωσι του πληθυσμού της χώρας και οι Έλληνες θα καταντήσουν μειοψηφία στην Πατρίδα τους.
- Η φυγή νέων Ελλήνων στο εξωτερικό δια να έχουν εργασία και καλλίτερον μέλλον. Οι αριθμοί είναι συντριπτικοί, αφού τα τελευταία δέκα έτη περίπου 1.100.000 Έλληνες εγκατέλειψαν την Ελλάδα.
- Ο υπόδουλος Έλληνας σε Β. Ήπειρο, Β. Μακεδονία, Β. Θράκη, Ιωνία και Πόντο που έχουν εγκαταλειφθεί από την δημοκρατία.
- Η οικονομική εξάρτησις, με δημόσιο χρέος άνω των 400 δισεκατομμυρίων Ε και την υποθήκευσι της κρατικής περιουσίας δι’ εκατόν έτη.
- Ο κίνδυνος από την πληθυσμιακή αύξησι των Τούρκων στην Βόρειον Ελλάδα, που απειλεί την εδαφική ακεραιότητα της Πατρίδος, διότι αργά ή γρήγορα θα ζητήσουν αυτοδιάθεσι.
- Η εγκατάλειψις των νήσων του Αιγαίου, όπου υπάρχουν νήσοι με έναν ή καθόλου κατοίκους.
- Η υποβάθμισις των Σχολών των Ενόπλων Δυνάμεων, με συνέπεια να μη προσέρχωνται νέοι δια να γίνουν Αξιωματικοί, γεγονός που αποδυναμώνει το Έθνος.
- Τα ναρκωτικά, τα οποία μαστίζουν την Ελληνική νεολαία, που έρχεται πρώτη στον κόσμο εις θανάτους νέων από αυτά.
- Τα αντικοινωνικά φαινόμενα που ταλαιπωρούν τον Ελληνικό λαό, όπως ανεργία, εγκληματικότης, ακρίβεια.
- Το κατάντημα του κράτους, που πωλεί στους ξένους αεροδρόμια, λιμένας, σιδηροδρόμους, πολεμική βιομηχανία, ορυκτό πλούτο κ.τ.λ.
- Η συντελουμένη προδοσία της Ελληνικής ιστορίας και του Ελληνικού πολιτισμού, αφού ουδέποτε τα κόμματα έκαναν μια ομιλία ή εξέδωσαν ένα έντυπο επί αυτών των θεμάτων, ούτε τιμούν επετείους, π.χ. Μαραθών, Άλωσις Πόλεως κ.τ.λ. και ούτε ανήγειραν μνημεία δια τους ιστορικούς σταθμούς, π.χ. 25η Μαρτίου, 28η Οκτωβρίου κ.τ.λ.
Μια δικαιολογία την οποίαν δέχομαι ως ικανή να εξηγήση την σιωπήν σας, είναι ότι στερείσθε του ήθους να τιμήσετε έναν ΜΕΤΑΞΑ, τόσον σεις όσον και όλοι οι πολιτικάντηδες.
Τέλος, κ . Τασούλα είναι βέβαιον ότι επί των ημερών της 4ης Αυγούστου η Ελλάς ήκμασε στην ειρήνη και εδοξάσθη στον πόλεμον. Επί των δικών σας ημερών του κυνοβουλευτισμού η Ελλάς δυστυχεί και χάνεται. Αλλά έσεσται ήμαρ.
