«Δεν υπάρχει καμία εξωδικαστική γέφυρα», δηλώνει ο δικηγόρος της Άννας Βίσση, Μιχάλης Δημητρακόπουλος, αναφορικά με την «κόντρα» που έχει ξεσπάσει μεταξύ της «απόλυτης» και του «ανατρεπτικού» Νίκου Καρβέλα.
«Η απάντηση της Άννας Βίσση είναι μια κατάθεση ψυχής, που περιγράφει με το δικό της μοναδικό ύφος και με ακρίβεια τα δυστοπικά γεγονότα που προηγήθηκαν της συναυλίας. Πλέον, δεν υπάρχουν γέφυρες για εξώδικη συνεννόηση», ανέφερε χαρακτηριστικά ο ποινικολόγος.
Η Άννα Βίσση μετρά, όπως λέει και η ίδια, πάνω από 400 τραγούδια που της έχει γράψει ο Νίκος Καρβέλας και τα οποία ερμηνεύει στις εμφανίσεις της. Αναρωτιέται…όλη η Ελλάδα τι θα γίνει αν οι δύο τους δεν τα βρουν και η πλευρά του συνθέτη ωθήσει την «κόντρα» στα άκρα εξετάζοντας το ενδεχόμενο ακόμα και να απαγορεύσει να τα ερμηνεύει;
«Εδώ υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Μπορεί να ανάψει μεγάλη φωτιά», λέει ο δικηγόρος Όθωνας Παπαδόπουλος. Δεν ξέρω πόσο θέλει να το τραβήξει ο Καρβέλας, αλλά έχει δίκιο. Ο δημιουργός αποφασίζει για οτιδήποτε έχει σχέση με την αναπαραγωγή, τη δημόσια εκτέλεση, τη διανομή, τη διασκευή και με οποιονδήποτε τρόπο την εκμετάλλευση του πνευματικού του έργου. Άρα, εάν θέλει, ανακαλεί την άδεια περί δημόσιας εκτέλεσης από την ερμηνεύτρια των πνευματικών του δημιουργημάτων, των τραγουδιών του. Είναι τόσο μεγάλο το ζήτημα, ειδικά σε αυτή την περίπτωση, γιατί εδώ έχουμε μια περίπτωση όπου το 95% του καλλιτεχνικού έργου της ερμηνεύτριας ανήκει σε έναν δημιουργό. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά αλλού. Συνέβη σε αυτή την περίπτωση ακριβώς γιατί έχουν μια κοινή πορεία ζωής σε προσωπικό και οικογενειακό επίπεδο. Είναι ιδιαίτερη περίπτωση», αναφέρει.
«Η Βίσση μπορεί να πει ότι έκανε γνωστά τα τραγούδια, ότι τα τραγούδησε και ότι ο κόσμος αγαπάει τη δική της φωνή και ερμηνεία. Όμως το νομικό πλαίσιο είναι αντίθετο και λέει ότι είναι θέμα του δημιουργού. Η ίδια ήξερε από την αρχή ότι τα τραγούδια ήταν πνευματικά δημιουργήματα άλλου, ο οποίος της τα παραχωρούσε. Η συμφωνία ήταν ξεκάθαρη από την αρχή και δεν υπήρχε κάτι που δεν γνώριζε», εξηγεί ο δικηγόρος.
Και συνεχίζει: «Θα μπορούσε η Βίσση να βασιστεί στην προσωπική και οικογενειακή σχέση που υπήρχε και να πει ότι “εγώ σου εμπιστεύτηκα όλη μου την καριέρα πάνω σε δικά σου πνευματικά δημιουργήματα, ακριβώς επειδή υπήρχε η στενή οικογενειακή σχέση και η κοινή πορεία ζωής μεταξύ μας”. Εκεί θα το πάνε. Όμως είναι ζήτημα ερμηνείας του νόμου και νομίζω ότι ο νόμος δεν δίνει πολλά περιθώρια. Για μένα, η διαφορά αυτή λύνεται πίσω από την κλειστή πόρτα ενός δικηγορικού γραφείου. Αυτοί οι δύο πλέον χρειάζονται διαπραγματευτή για να μπορέσει να λυθεί το ζήτημα».
