Γράφει η Μαρία Γιαλαμά
Τους τελευταίους μήνες, οι Έλληνες υφίστανται, μία διαρκή, πιεστική σχεδόν ενημέρωση για τον λόγο που η ακρίβεια απορροφά τα πενιχρά τους εισοδήματα και δυσκολεύει την καθημερινότητά τους. Η προσπάθεια να αποδεχθούν ότι για όλα ευθύνεται ο πόλεμος στο Ιράν, δεν πείθει, αν και εξακολουθεί να είναι διαρκής.. Δεν πείθει διότι η δημιουργηθείσα πραγματικότητα, την διαψεύδει καθημερινώς σε κάθε σχεδόν βήμα του πολίτου, να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες του επιτελικού κράτους. Στο πρόσφατο σχετικά παρελθόν, προ ηλεκτρονικής διακυβερνήσεως, αρκούσε η επίσκεψη σε δημόσια υπηρεσία, όπου με ταλαιπωρία κάποιες φορές, ελάμβανε το αιτούμενο έγγραφο. Ίσως να χρειαζόταν κάποια δεύτερη επίσκεψη, σπανίως βεβαίως και η υπόθεση διεκπεραιώνονταν. Τώρα, μέσω ηλεκτρονικής αιτήσεως, άνευ της φυσικής παρουσίας, απαιτείται πλην της γνώσεως χρήσεως υπολογιστών και χρηματικό ποσό, ίσο περίπου με την ημερησία αποζημίωση ενός νέου εργαζομένου, προκειμένου να λάβει το έγγραφο αυτό.
Έργο στην υπηρεσία του πολίτου
Η αναφορά γίνεται για τον Έλληνα και την σημερινή του ηλεκτρονική εξυπηρέτηση, δεδομένου ότι πολυδιαφημίζεται καθημερινώς… “ως έργο στην υπηρεσία του πολίτη”. Του πολίτου, που έχει υποχρέωση να στηρίζει με τους φόρους του την βελτίωση των υποδομών, που θα είναι στην υπηρεσία του, και που υποχρεούται για την απολαβή των πληρωμένων από τον ίδιο υποδομών, να πληρώσει για να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες τους.
Πολλά από αυτά που γίνονται για την εξυπηρέτηση των πολιτών, ξεκινώντας πάντα με καλή πρόθεση, αποτελούν σωστικές οικονομικές λέμβους ευνοουμένων της κυβερνήσεως.
Τα διόδια κατ’ έτος αυξάνονται, άνευ αντιστοίχου συντηρήσεως των δρόμων, και δυσαναλόγως με την αύξηση των αποδοχών των πολιτών. Το κόστος ζωής είναι για μεγάλη μερίδα Ελλήνων δυσβάσταχτο, με καθημερινές ανατιμήσεις των καταναλωτικών προς επιβίωση αγαθών, οι δε κοινωνικές παροχές ελάχιστες. Όσο για τις εταιρίες κοινής ωφελείας, μέσω της πωλήσεώς τους, έγιναν εταιρείες πλουτισμού των εκλεκτών που ανέλαβαν την διαχείρισή τους, άνευ ελέγχου των κερδών τους από υπερτιμολογήσεις των προσφερομένων υπηρεσιών.
Μόνη σταθερή παραμένει η φορολόγηση των πολιτών, οι οποίοι ακούν καθημερινώς για την βελτίωση της ποιότητος της ζωής τους, ενώ αυτή καταβαραθρώνεται στους δύσκολους δρόμους της ανέχειας.
Το διαρκές διακύβευμα του κόστους των καυσίμων θερμάνσεως και κινήσεως, πριν και μετά τον βομβαρδισμό του Ιράν, θα μπορούσε να παύσει να ροκανίζει το εισόδημα των Ελλήνων, εάν οι άριστοι, απεφάσιζαν να μειώσουν την ήδη υψηλή φορολογία. Προτιμήθηκε βεβαίως από αυτούς η με κουπόνια στήριξη των χαμηλομίσθων, προκειμένου να συγκινηθούν ως ψηφοφόροι στο άμεσο μέλλον. Η τακτική των ως δώρο διδομένων οικονομικών παροχών, χαμηλού κόστους, κατ ουσίαν αποτελεί χορηγία των φορολογουμένων, στους μη φορολογουμένους των λεγομένων ευπαθών ομάδων. Έτσι το περιτύλιγμα του δήθεν κοινωνικού κράτους, αναδεικνύει ουσιαστικά την ανυπαρξίας του.
Ασφάλεια του Έλληνος
Στην χώρα, που όλα πλέον στηρίζονται στον τρόπο λειτουργίας των ομάδων επικοινωνιακής προβολής, υπάρχει Υπουργείο Προστασίας του Πολίτου, που δυστυχώς μόνον τον πολίτη δεν προστατεύει, ο οποίος ευρίσκεται εκτεθειμένος στις διαθέσεις του κάθε παρανόμως εισελθόντα στην χώρα και του κάθε παρανοϊκού ή παραβατικού. Η ΕΛΑΣ, δεμένη με αναχρονιστικές αλυσίδες, με “δημοκρατικό πρόσημο”, ως προς την αντιμετώπιση του εγκλήματος, διοικείται από φοβικούς πολιτικούς, που αρνούνται να αλλάξουν τον τρόπο δράσεώς της, χάριν της προστασίας των πολιτών. Τα γκέτο των λαθροεισβολέων, πρώην ακμαζόντων περιοχών της πρωτευούσης, αυξάνονται, παραμένοντα άνευ αστυνομικών ελέγχων στις αναπτυσσόμενες επιχειρηματικές δραστηριότητες των παρανόμως εισελθόντων και διαμενόντων στην χώρα. Η απουσία των ελέγχων της ΕΛΑΣ, προφανώς έχει να κάνει με εντολές εξυπηρετούσες τους εισβολείς και φυσικά τους φέροντες την ευθύνη μεταφοράς τους στην χώρα, ανθρωπιστές των ΜΚΟ.
Το περιστατικό της τρεχούσης εβδομάδος, με τον 89 ετών υπερήλικα να κυκλοφορεί οπλισμένος στην πρωτεύουσα, να πυροβολεί υπαλλήλους του ΕΦΚΑ και να τους τραυματίζει καθώς και υπαλλήλους του δικαστηρίου και να συλλαμβάνεται στην Πάτρα, μετά από ενημέρωση της Αστυνομίας από πολίτη, θα διδάσκεται στο μέλλον ως πολιτική ανεπαρκείας προστασίας του πολίτου.
Ως κάτι αντίστοιχο θα διδάσκεται και η διογκωμένη κοινωνική απάθεια σε εγκληματικές πράξεις του είδους.
Η διανυομένη χρονική περίοδος, είναι η περίοδος της ευημερίας των εκτός νόμου ανενοχλήτως δρώντων, της ευπαθούς ομάδος της κλοπής του χαλκού και των πολυτίμων μετάλλων δημοσίων υποδομών, των εργολάβων απολαβής της κατατμήσεως και διαμοιρασμού των εθνικών κεφαλαίων και φυσικά όλων των αρίστων της αεργίας.
Θεσμική εκτροπή
Παραλλήλως ο θεσμός της Δικαιοσύνης, κάποτε “αποκούμπι” του κάθε Έλληνος, έχει αλωθεί από τα κυβερνητικά “πρέπει και θέλω”, που της ήραν την τυφλότητα και της προσέφεραν το φώς της συναλλαγής.
Η αρχειοθέτηση της υποθέσεως των υποκλοπών μέσω του predator, που εγίνοντο σε εν ενεργεία υπουργούς, βουλευτές, αρχηγούς των ΕΔ και της αστυνομίας, αποτελεί σκάνδαλο που αφήνει το μελανό στίγμα του στην ήδη τρωθείσα εικόνα της ανεξαρτήτου Δικαιοσύνης.
Η κάλυψη δε της αρχειοθετήσεως της υπαρχούσης δικογραφίας, από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αναδεικνύει για άλλη μία φορά, το έλλειμμα λειτουργίας του κορυφαίου θεσμού της χώρας. Όσο για την από βήματος της Βουλής γενομένη επίσημο καταγγελία του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, περί παρακολουθήσεως του τηλεφώνου του και προκλήσεως στον πρωθυπουργό να ερευνήσει ποία δημοσία υπηρεσία και για ποιόν λόγο, έδωσε εντολή για την παρακολούθησή του, προφανώς με την εισαγγελική απόφαση, ρίπτεται εκτός απροόπτου, στον κάδο προστασίας και καλύψεως των υπευθύνων.
Επί τέλους σε μία δημοκρατική χώρα, η προστασία του πολίτου, είναι επιβεβλημένη, πόσο μάλλον των εχόντων θέσεις ευθύνης σε νευραλγικούς τομείς.
Ο Δικηγορικός σύλλογος Αθηνών σε ανακοίνωσή του, επ’ ευκαιρία της αρχειοθετήσεως του θέματος των υποκλοπών, θέτει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων αναφερόμενος σε θεσμική εκτροπή, ζητώντας συγχρόνως την παραίτηση του Ανωτάτου εισαγγελέως. Η δε απάντηση του συνδικαλιστικού οργάνου των Δικαστών, ποιούσα την ανάγκην φιλοτιμία, αναδεικνύει την συντεχνιακή και μόνον κάλυψη, ενός θέματος που αφορά στην θεμελιώδη αρχή του Δημοκρατικού πολιτεύματος.
Ζητούνται εισαγγελείς ελεύθεροι με συνείδηση σε εγρήγορση.
