Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Οι Άγιοι τού Ζώντος Θεού, οι Οσιομάρτυρες, οι Νεοφανείς είναι η δύναμη, η έμπνευση, η παρηγοριά μας. Στέκονται δίπλα μας, προστατευτικά, θεραπευτικά, ευεργετικά. Οι τρεις Άγιοι τής Μυτιλήνης Ραφαήλ, Ειρήνη και Νικόλαος τα τελευταία χρόνια έχουν πάρει οικουμενικές διαστάσεις.
Ο Άγιος Ραφαήλ, είναι ο προστάτης τής εγκυμοσύνης, των εγκύων γυναικών. Είναι και προστάτης των ασθενών, θεραπεύει ανίατες ασθένειες, αναπηρίες, λοιμώξεις, καρκινώματα. Είναι δεκάδες τα θαύματα που γίνονταν και γίνονται με τις πρεσβείες του.
Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Άγιος Ραφαήλ, έχει εμφανιστεί σε όνειρα, σε οπτασίες, ακόμα και εν σώματι και αναγγέλλει χαρμόσυνα γεγονότα: Μία ίαση, μία εγκυμοσύνη, ένα ευεργετικό γεγονός κ.ά.
Είναι σημαντικό να καταγραφεί ότι τα λείψανα των Αγίων Ραφαήλ, Ειρήνης, Νικολάου βρέθηκαν με τρόπο θαυματουργικό μετά από αιώνες. Ο Λόφος των Καρυών (περιοχή ΘΕΡΜΗΣ) στην Μυτιλήνη είναι τόπος ιερός και βαμμένος με αίμα μαρτύρων. Πολλοί Χριστιανοί μαρτύρησαν εκεί, αρνούμενοι να αλλαξοπιστήσουν. Έμειναν σταθεροί στην πίστη τους.
Στην Ιερά Μονή που υπήρχε εκεί, εγκαταβίωσε ο Όσιος Ραφαήλ, για δέκα περίπου χρόνια. Ο Όσιος ήταν αρχιμανδρίτης, ενώ ήταν αρχιερέας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ήταν στενός φίλος του ο διάκονος Νικόλαος… ήταν αχώριστοι.
Από την Αλεξανδρούπολη, μετά την πτώση τής Βασιλεύουσας το 1453 μ.Χ. φθάνουν στην Μυτιλήνη, στον Λόφο των Καρυών και εγκαταβιώνουν στην ιερά μονή που τότε ήταν ερειπωμένη. Μια εξέγερση των Ελλήνων Χριστιανών στην Μυτιλήνη εξόργισε τους Τούρκους που άρχισαν τις διώξεις, τις συλλήψεις, τις δολοφονίες.
Έφτασαν και στο μοναστήρι, συλλαμβάνουν Μ. Παρασκευή, τους Αγίους Ραφαήλ και Νικόλαο και άρχισαν τα φρικτά βασανιστήρια. Απαιτούσαν να αλλαξοπιστήσουν και να τους αποκαλύψουν πού βρίσκονταν οι άλλοι Χριστιανοί. Κρέμασαν τον Άγιο Ραφαήλ ανάποδα, τον μαχαίρωναν μέχρι την Λαμπροτρίτη, όπου εξέπνευσε!
Οι Τούρκοι συνέλαβαν τον δάσκαλο Θεόδωρο, τον Προεστό Βασίλειο και την 12χρονη κορούλα του Ειρήνη και τους θανάτωσαν.
Η μικρή Ειρήνη (Αγία Ειρήνη τής Μυτιλήνης) κάηκε ζωντανή μέσα σε πιθάρι. Ο Άγιος Νικόλαος, ο διάκονος, βλέποντας το φρικτό μαρτύριο του π. Ραφαήλ, έπαθε καρδιακή ανακοπή και εξέπνευσε! Ήταν 9 Απριλίου του 1463 μ.Χ. Μετά τούς φρικτούς φόνους, τις δολοφονίες των βαρβάρων, οι Τούρκοι έκαψαν ολοσχερώς το μοναστήρι!
Το 1959 βρέθηκε θαυματουργικά ο τάφος τού Αγίου Ραφαήλ, ενώ ο τόπος γύρω μυρόβλυσε. Εμφανίστηκε μάλιστα εν σώματι ο ίδιος ο Άγιος, που υπέδειξε σε κατοίκους της περιοχής, πού βρίσκεται το πιθάρι και το καμένο σώμα της μικρής Ειρήνης, το ίδιο έγινε με τον διάκονο Νικόλαο.
Το 1962 ιδρύθηκε η σύγχρονη μονή Αγίου Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στην Θερμή της Λέσβου. Η ανοικοδόμηση τού σημερινού γυναικείου κοινοβίου ξεκίνησε το 1964 στην θέση του αρχαίου μοναστηριού και ολοκληρώθηκε αργότερα.
Σημαντική η συμβολή τής Οσίας γερόντισσας Ευγενίας Κλειδαρά (1929-2013), που είχε μεγάλο πνευματικό έργο αλλά και φιλανθρωπικό. Η συμβολή της καθοριστική, ενώ η ζωή της, ήταν αγία, θυσιαστική. Ταπεινή, ειρηνική, έλαμψε στο πνευματικό στερέωμα της πίστης, ενώ η προσευχή της ήταν πύρινη!
Είχε ιδιαίτερη ευλάβεια στον Άγιο Ραφαήλ, με τον οποίο συνομιλούσε και του ζητούσε βοήθεια για τις ανάγκες τού ποιμνίου. Μία συνεχής αδιάλειπτη προσφορά στον πλησίον, στον πάσχοντα, στον φτωχό, στον ασθενή, στον περιθωριακό.
Η γερόντισσα Ευγενία Κλειδαρά, είναι μία οσιακή μορφή της Εκκλησίας μας. Ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις, είχε πνεύμα μετανοίας, ταπεινό. Γέμιζε η ψυχή της από αγάπη, από έρωτα προς τον Χριστό.
Μορφές οσιακές, απαλές, διακριτικές, ουράνιες που κοσμούν την Εκκλησία. Οι Άγιοι Μάρτυρες λαμπρύνουν τις καρδιές μας και ενισχύουν την πίστη μας. Φάροι φωτεινοί, Σκεύη Εκλογής, Δοχεία Χάριτος, άνθρωποι μίας άλλης λογικής… υπερβατικής, ουράνιας!
Το παράδειγμά τους να μας βοηθήσει να μπούμε στην διαδικασία τής μετανοίας, να αλλάξουμε τρόπους και συμπεριφορές, αλλά και προτεραιότητες. Να γίνουν τα πρότυπά μας οι Άγιοι του Ζώντος Θεού.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ!
