Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Μία χαρμόσυνη είδηση, μας φέρνει, όπως φαίνεται, ο «πελαργός» από την Γενεύη της Ελβετίας. Η Χρυσή Βαρδινογιάννη, κατά πληροφορίες που δεν έχουν όμως επιβεβαιωθεί, κυοφορεί τέκνο.
Ο Νικόλαος Ντε Γκρες και η Χρυσή Βαρδινογιάννη παντρεύτηκαν τον Φεβρουάριο του 2025 και διατηρούν από κοινού μία οικογένεια, μαζί με τα παιδιά της, Γιώργο και Κάρεν.
Η κόρη τού Γιώργου Βαρδινογιάννη, του «καπετάνιου» και της Αγάπης Πολίτη, μητέρα δύο παιδιών, διακρίνεται για το ήθος και την ευπρέπειά της. Παρ’ ότι μέλος μίας πάμπλουτης οικογένειας, διατηρεί χαμηλούς τόνους, κινείται διακριτικά και δεν διεκδικεί δάφνες. Άξια επαίνου!
Η Χρυσή Βαρδινογιάννη αποφεύγει τις κοσμικές εμφανίσεις, τα φώτα τής δημοσιότητας. Σπάνια, παρά μόνο σε όσες έχουν φιλανθρωπικό «χαρακτήρα». Παντρεύτηκε έναν αληθινό πρίγκιπα και ζουν ήρεμα και αρμονικά, χωρίς να απασχολούν τα φώτα της δημοσιότητας.
Ο πρίγκιπας Νικόλαος της Ελλάδας και της Δανίας, γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1969 στην Ρώμη. Στις 25 Αυγούστου του 2010 παντρεύτηκε την Τατιάνα Μπλάτνικ, με την οποία δεν απέκτησαν παιδιά και χρόνια μετά, χώρισαν.
Ο Νικόλαος Ντε Γκρες, ξεχωρίζει και εκείνος για τις αρχές και τον χαρακτήρα του. Ευγενής, πράος, φιλικός, είναι ιδιαίτερα αγαπητός στους ανθρώπους. Όλοι ευχόμαστε ο Νικόλαος και η Χρυσή να είναι αγαπημένοι, ευτυχισμένοι και να «μεγαλώσουν» την οικογένειά τους. Μακάρι, η είδηση που φέρνει… ο πελαργός από την Γενεύη, να είναι αληθινή!
Ένας… Διάδοχος τής δυναστείας των ΒΑΡΔΙΝΟΓΚΡΕΣ… έρχεται; Εάν ναι… είναι προορισμένος να γίνει… ΒΑΣΙΛΙΑΣ, κληρονόμος ενός θρόνου που παραμένει κενός! Μία νέα ζωή έρχεται να φέρει χαρά και ευτυχία στο ζευγάρι. Το τι θα ακολουθήσει, μόνο ο Θεός το γνωρίζει!
Κάποιοι άνθρωποι, όμως, είναι προορισμένοι για μεγάλα πράγματα, για ηγετικούς ρόλους, για βασιλικούς θρόνους! Όλα στην ζωή μας είναι στα χέρια τού Θεού και όλα τα δάκρυα ακούγονται όταν τον Χριστό επικαλεστείς! Δεν υπάρχουν, ασφαλώς, άνθρωποι για το περιθώριο, δεν υπάρχουν απόβλητοι από το σμήνος!
Όσοι επικαλέστηκαν τον Χριστό, όλοι στον παράδεισο μαζί Του, πρώτοι και έσχατοι! ΟΛΟΙ ΗΛΙΟΙ σαν Φως, ένα με τον Χριστό. Όσοι Τον επικαλούνται με πίστη, με φιλότιμο, με καρδιά… ΟΛΟΙ στον Παράδεισο μαζί Του. Δεν έχει σημασία για τον Θεό εάν είσαι πλούσιος ή φτωχός, ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΑΚΟΥΕΙ, ΟΛΑ ΤΑ ΜΠΟΡΕΙ. Σηκώνει τα βουνά μας και εξαλείφει τις ντροπές μας.
Εσύ που συστέλλεσαι επειδή ζεις, εσύ που συρρικνώνεσαι για να μην πιάνεις τόπο, πρέπει να ξέρεις ότι ο Χριστός σε θέλει κοντά Του. Όμως, συχνά, συμβαίνει κάτι το θλιβερό. Ο Χριστό να μας καλεί, να μας ξανακαλεί, και εμείς να απουσιάζουμε.
Τελικά, αν δεν βάλουμε καρδιά, δεν θα πάρουμε Χριστό. Όπως δεν θα πάρω ήλιο, αν δεν ανοίξω τα κλειστά μου παράθυρα… έστω και αν είμαι Πρίγκιπας ή Βασιλιάς. Ο Χριστός δεν υποχρεώνει τούς ανθρώπους με το ζόρι να Τον αγαπήσουν. Μας δίνει το αυτεξούσιο, το δικαίωμα να Τον αρνηθούμε. ΝΑ ΤΟΥ ΠΟΥΜΕ, ΟΧΙ!!!
Έχουμε απουσία, αορασία, ορφάνια Χριστού, γιατί δεν έχουμε αγάπη. Να γιατί δεν έχουμε πείρα τής ευσπλαχνίας Του και παραμένουμε, ψυχροί και μόνοι. Ο Χριστός πάσχει να μας φανερώσει τον εαυτό Του, να μας ξεφοβίσει, να μας παρηγορήσει, αλλά εμείς… αδιάφοροι, ανασφαλείς, φοβισμένοι, πορευόμαστε στο κενό, στο σκοτάδι, στο τίποτα!
Ο κόσμος πάσχει, δοκιμάζεται, γιατί γύρισε την πλάτη στον Θεό και χάθηκε! Είναι λυπηρό, θλιβερό αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία. Να βλέπεις άρχοντες, βασιλείς να υμνούν τον Κύριο και πένητες να καθυβρίζουν τα θεία, να λοιδωρούν τα άγια, με τρόπο προκλητικό. Συμβαίνουν σημεία και τέρατα στην ελληνική κοινωνία.
Ο σκοταδισμός έγινε μόδα, το φως θεωρείται εχθρός, εμπόδιο στα σχέδιά μας. Ξέρουμε την ιστορία του Βασιλέως Χριστού, ξέρουμε ποιος είναι Ο ΗΜΕΤΕΡΟΣ ΠΑΤΗΡ; Μήπως αγνοούμε την αλήθεια; Μήπως πνιγόμαστε στα βαλτόνερα, στις λάσπες, στον βούρκο των αμαρτιών μας;
Άγιοι, έχουν γίνει, ειδικά την Βυζαντινή εποχή, Βασιλείς και Βασίλισσες, άρα… τα μελλοντικά συναξάρια τής Εκκλησίας μπορεί να γράφονται σε τόπους, που δεν τους φανταζόμαστε. Μπορεί να εξιστορούνται από ανθρώπους που δεν τους υποψιαζόμαστε.
Μπορεί να εξιστορούνται από ανθρώπους που δεν τους υποψιαζόμαστε. Τελικά μόνο ο Θεός γνωρίζει ποιος είναι δικός Του. Όχι εμείς οι άνθρωποι, που σπεύδουμε να κατακρίνουμε, να στοχοποιήσουμε τους συνανθρώπους μας.
Λείπει η ευγνωμοσύνη, η βαθιά χαρά, το φιλότιμο, η αγάπη, η ταπείνωση, η μετάνοια, το θυσιαστικό πνεύμα. Η αγάπη τού Χριστού είναι δεδομένη και ιαματική και μας θεραπεύει. Η δική μας αγάπη πού βρίσκεται; Λείπουν τα λυτρωτικά δάκρυα τής μετανοίας και έτσι χανόμαστε!
Η ΕΛΛΑΔΑ η πάσχουσα, η συγκύπτουσα, η σοκαρισμένη, η απολογούμενη, η προδομένη, μάς προβληματίζει, μάς πονάει.
Μήπως ένας ΒΑΡΔΙΝΟΓΚΡΕΣ, θα μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες και να βοηθήσει την πατρίδα; Δεν αποκλείεται, να συμβεί κάτι τέτοιο… Λέτε ο πελαργός, να φέρει… πολλαπλά μηνύματα; Η απάντηση, δική σας… Χρειαζόμαστε καρδιακή προσευχή, πνεύμα ταπεινό, πίστη και αναστάσιμη χαρά! Με την βοήθεια τού Θεού όλα θα γίνουν, στην ζωή μας.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.
