Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Υπάρχει στο Βυζαντινό Μουσείο τής Αθήνας, η Ιερή και Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας (Αμόλυντος ή Παναγία τού Πάθους). Εκεί εκτίθεται κι εξαγιάζει, όχι μόνο το Μουσείο αλλά ΟΛΗ την Αθήνα.
Όποιος ή όποια Την επικαλείται με πίστη, γεύεται ουράνιες ηδονές και απολαύσεις. Τι σημαίνει όμως Παναγία Αμόλυντος; Σημαίνει την Παναγία την Άσπιλη, την Καθαρή, την Αδιάφθορη.
Ο τίτλος αυτός αντιπροσωπεύει πλήρως την ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ και προέρχεται από τον ΥΜΝΟ ΤΟΥ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΥ: «Άσπιλε, Αμόλυντε, Άχραντε, Αγνή Παρθένε…» και τονίζει την απόλυτη αγνότητα, καθαρότητα τής Κυρίας Θεοτόκου.
Η εικόνα αυτή, ο τύπος τής εικόνας, αποδίδεται στον Κρητικό ζωγράφο τού 15ου αιώνα, Ανδρέα Ρίτζου (1421-1492). Στην Εικόνα αυτή αποτυπώνεται ο Χριστός να κοιτάζει τούς Αγγέλους που κρατούν στα χέρια τους, τα Σύμβολα τού Πάθους τού Κυρίου.
ΥΜΝΟΣ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΥ: «Άσπιλε, Αμόλυντε, Παναγία Μήτερ του Θεού, προσφέρειν σοι ωδάς πόθου και ψυχής, ηρξάμην Πανάμωμε, εκπλιπαρών δός μοι την ισχύν, ίνα επαξίως Σε υμνήσω, Παναγία μου…».
Η Ιερή και Θαυματουργή εικόνα βρίσκεται στην Ιερά Μονή Αγίου Θεολόγου στην Πάτμο, ενώ συχνά-πυκνά ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΙ και ΣΩΖΕΙ ψυχές και σώματα. Υπάρχουν πολλές επώνυμες μαρτυρίες για θαύματα, θαυμαστά γεγονότα, αλλά και Σημεία που συγκλονίζουν και αφυπνίζουν συνειδήσεις.
Δεν είναι μόνο θαυμαστές ιάσεις από ανίατες ασθένειες, αλλά κυρίως για θαυμαστές μεταμορφώσεις ψυχών που από καμένα χαρτιά, μέσω τής μετανοίας, με τις πρεσβείες τής Θεοτόκου μεταμορφώθηκαν σε ευλαβείς, ευσεβείς Χριστιανούς.
Άλλωστε είναι λυτρωτικά, θεραπευτικά τα δάκρυα τής μετανοίας! Αλλά καλό είναι να γνωρίζουμε ότι η αγάπη τού Χριστού, είναι δεδομένη και ιαματική, με θεραπεύει, με παρηγορεί, με διασώζει.
Τόσα και τόσα Θαύματα γίνονται στην Πάτμο και αλλού, αλλά εμείς τα αγνοούμε πλήρως για πολλούς λόγους. Οι μοναχοί στην Ιερά Μονή Αγίου Θεολόγου, «σιωπούν», σπάνια μιλούν για τα θαύματα αυτά, τής Παναγίας τού Πάθους!
Κρυμμένοι Άγιοι, κρυμμένα θαύματα που όταν όμως αποκαλύπτονται προκαλούν ανατριχίλα. Προκαλούν έκπληξη, δέος, θαυμασμό!!! Προκαλούν τόση χαρά, μαζί με ειρήνη, πραότητα, άφεση… χαρά αναστάσιμη!!!
Ο Χριστός προσφέρεται να με αναδείξει από άπιστο πιστό, από άγριο άγιο, από γη πετρώδη σε γη αγαθή, να μου εξαγιάσει την ύπαρξη όλη! Όποιοι έχουν πίστη ακλόνητη βιώνουν γεγονότα θαυμαστά, υπερβατικά, υπέρ φύσιν. Βιώνουν την χαρά τού Χριστού, πιστεύουν στην θεότητα τού Χριστού και προσδοκούν Ανάσταση. Την Πίστη μας, δεν την χωράνε οι τετράγωνες λογικές των άθεων, αλλά αυτό μάς αφήνει παγερά αδιάφορους. Εμείς την πορεία μας και εκείνοι την δική τους.
Οι Χριστιανοί σήμερα διώκονται θεωρούνται γραφικοί, περίεργοι… ακόμα και σαλοί! Πολλές οι κατακρίσεις, οι δόλιες συμπεριφορές, οι υποκρισίες, οι φαρισαϊσμοί! Όμως την ιστορία του κόσμου την κατευθύνουν όλοι αυτοί με την σπασμένη καρδιά.
Αυτοί οι άγνωστοι, οι άσημοι, τα ΑΝΑΜΜΕΝΑ ΚΕΡΙΑ που φωτίζουν χωρίς να το ξέρουν! Είναι οι μετανοούντες, οι ταπεινοί, οι Δια Χριστόν Σαλοί. Αυτοί λοιπόν κατευθύνουν ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΥΤΟΥ και όχι οι μεγιστάνες τού πλούτου, οι πλανητάρχες της γης! Αδιανόητο; Ίσως… αλλά αληθινό!
Όποιος ή όποια επικαλείται την Θεοτόκο, με πίστη, ευεργετείται, μπαίνει στο διαδίκτυο τού ουρανού! Η πίστη έχει δύναμη, στην ουσία είναι… παντοδύναμη. Ανασταίνει και νεκρούς, μεταμορφώνει ζωές, λυτρώνει συνειδήσεις. Πνεύμα μετανοίας, ταπεινό, δίχως έπαρση, δίχως αλαζονεία, αυτό έλκει την Χάρη τού Ζώντος Θεού. Διαφορετικά: «Ως θύελλα επαίρομαι και ως κόνις εδαφίζομαι. Είναι άξιο θρήνου πόσο μπορώ να αυθαδιάζω εγώ ο πηλός… Ο σήμερον ων και αύριον μη ων».
Καταθέτει ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: «Κλαίει η ψυχή μου για τον κόσμον όλον. Πίπτω εις τα γόνατα και παρακαλώ, υμάς, αδελφοί. Ο Κύριος πλήρης ελέους αναμένει την μετάνοιαν ημών. Μετά δακρύων παρακαλώ, μετανοείτε εν όσω είναι εισέτι καιρός…».
Η αλαζονεία είναι τοξική και ενίοτε οδηγεί στην παράνοια: «Όταν ο κόσμος πίστεψε ότι τα ήξερε όλα, τότε ήταν που παραφρόνησε…», Άγιος Νικόλαος Βελεμίροβιτς.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ!
