Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Αγίους, ο Νεκτάριος, ο εν Αιγίνη, ο Πενταπόλεως, συκοφαντήθηκε ανελέητα, αδικήθηκε οικτρά. ΑΔΙΚΑΙΩΤΟΣ ΠΕΘΑΝΕ Ο ΑΓΙΟΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΡΕΤΣΙΝΙΑ ΤΟΥ ΑΝΗΘΙΚΟΥ!!! Μοιάζει απίστευτο, αλλά είναι αληθινό. Με ανήθικες μεθοδεύσεις, με ύπουλες, ψεύτικες κατηγορίες και από κληρικούς του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, ο δεσπότης Πενταπόλεως… «εκτελέστηκε» άνευ δίκης.
Και όμως εκείνος, πορεύτηκε στο μαρτύριο χωρίς να διαμαρτυρηθεί, μέσα στην αγία σιωπή και στην αγία υπομονή. Αγόγγυστα, αδιαλείπτως προσευχόμενος, έχοντας πλήρη την εμπιστοσύνη του στον Θεό και ο Χριστός που γνωρίζει τα βάθη μας τον δικαίωσε.
Πώς; Συγχρόνως με την κοίμησή του, έχουμε το Πρώτο Θαύμα: Στην επαφή με το ράσο του ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ Ο ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΠΛΑΝΟΥ ΚΡΕΒΑΤΙΟΥ ΣΤΟ ΑΡΕΤΑΙΕΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ. Ο ασθενής, είχε μεταξύ άλλων, σοβαρά κινητικά προβλήματα, ήταν ανάπηρος και ήταν αδύνατον να περπατήσει χωρίς βοήθεια. Ήταν καθηλωμένος στο κρεβάτι του Αρεταίειου νοσοκομείου με πόνους και πυρετό… Ο ασθενής έπιασε με τα χέρια του το ράσο του κεκοιμημένου Αγίου και το ΘΑΥΜΑ έγινε!
Κατεβαίνει χωρίς βοήθεια από το κρεβάτι τού πόνου και αρχίζει να βαδίζει απύρετος, με γοργά βήματα, αρχικά, και μετά τρέχοντας στους διαδρόμους του νοσοκομείου! Έγινε εντελώς καλά, ενώ οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό, αδυνατούσαν να ερμηνεύσουν το θαυμαστό γεγονός!
Αυτό ήταν το πρώτο θαύμα τού Αγίου Νεκταρίου τού Θαυματουργού, και έγινε λίγα λεπτά μετά την οσιακή του κοίμηση. ΤΟΝ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ, αμέσως μετά την κοίμησή του. Φοβερό!!! «ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΑΓΟΓΓΥΣΤΩΣ και ο Θεός τού χαρίζει το ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΑΣ.
Έζησε σαν ανύπαρκτος για χάρη τού Χριστού, ενίοτε κρυμμένος, αφανής, αδιαλείπτως προσευχόμενος. Ο Άγιος Νεκτάριος ο εν Αιγίνη, ο Πενταπόλεως, αγίασε γιατί σήκωσε τον σταυρό του αγογγύστως, χωρίς να πει ούτε ένα… γιατί Θεέ μου! Μέσα στην σιωπή, μεγαλούργησε, μέσα στην αγία υπομονή. Αδικήθηκε οικτρά, αδικαίωτος πέθανε, «σταυρώθηκε» άνευ δίκης.
Γνώρισε της ρομφαίας, της αδικίας, της συκοφαντίας τα βαθύτατα τραύματα και όμως παρέμεινε αδιαλείπτως προσευχόμενος! Τα πικρά του νάματα, μεταποιούνται σε ιάματα. Ο Άγιος κοιμήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1920.
Μας διδάσκει, ο Άγιος Νεκτάριος, πολλά και σημαντικά και κυρίως την αξία, την σημασία τής αγίας υπομονής στις θλίψεις, στις δοκιμασίες.
Άλλωστε είναι πνευματικός νόμος, ότι μετά από κάθε μαρτύριο ακολουθεί η ΑΝΑΣΤΑΣΗ. Με τις πρεσβείες του γίνονται χιλιάδες θαύματα, θαυμαστά και σημεία. Ανατρέπονται τα κακώς κείμενα, ανατρέπεται η τάξη τής φύσεως. Βίωνε τα αόρατα, ο προστάτης των φτωχών, των αδυνάμων, των απελπισμένων. Είναι ο μέγας θεραπευτής ψυχών και σωμάτων!!! Ο Άγιος τής υπομονής και της θυσιαστικής αγάπης.
Η αγάπη τού Αγίου Νεκταρίου, άλλαζε τις ζωές των ανθρώπων. Θεράπευε ψυχές και σώματα, ενώ νοιαζόταν αληθινά για τους άλλους. Αγόγγυστα θυσιαζόταν για τους πονεμένους, εκείνος που μοίραζε πτυχία στις υπομονές!!! Εκείνος που καρδιακά αγαπούσε!
Αγρυπνούσε, προσευχόταν μετά δακρύων ο Άγιος χωρίς να το δηλώνει, ενώ φρόντιζε στοργικά χωρίς να υποχρεώνει τους άλλους! Ο διωκόμενος δεσπότης, ο σταυρωμένος… φρόντιζε τους άλλους ακόμα και όσους τον συκοφαντούσαν. Φρόντιζε ακόμα και τους εχθρούς του, γιατί είχε πάρει πτυχία στις υπομονές.
Αυτό λέγεται θυσιαστική αγάπη προς τον πλησίον που γινόταν με χαρά!!! Η αγάπη του άδολη, ανιδιοτελής, γινόταν διακονία, θυσία, προσφορά, φιλαδέλφεια. Ο Άγιος Νεκτάριος, ο σύγχρονος αυτός Άγιος είναι Μέγας, είναι σημείον αναφοράς.
Είχε την βεβαιότητα για το έλεος τού Θεού, ακόμα και στην μοναξιά του, ακόμα και πάνω στον σταυρό του, όταν ήταν καρφωμένος. Έγινε μάρτυρας ο δίκαιος και άγιος αυτός άνθρωπος της αγίας υπομονής.
Άνθρωπος ακλόνητης πίστης που δεν την χωράνε οι τετράγωνες λογικές των άθεων!
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.
