Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Η Αγία Υπομονή, η Ελένη Δραγάση – Παλαιολόγου (1372-1450), ήταν μία σπουδαία Βυζαντινή αυτοκράτειρα. Κόρη τού Σέρβου Δεσπότη Κωνσταντίνου Δραγάση, σύζυγος τού Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μανουήλ Β’ Παλαιολόγου. Μητέρα των δύο αυτοκρατόρων, του Ιωάννη Η’ και του Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου (του τελευταίου Αυτοκράτορα τού Βυζαντίου).
Το μοναστικό της όνομα, ΥΠΟΜΟΝΗ. Η Αυτοκράτειρα, τιμάται ως Αγία, διακρινόταν για την Αγία Υπομονή, το ήθος, την αρετή, την σωφροσύνη, την δικαιοσύνη της. Μετά τον θάνατο τού συζύγου της, εκάρη μοναχή, στην Μονή της Κυράς Μάρθας στην Κωνσταντινούπολη, παίρνοντας το όνομα… Υπομονή. Παρ’ ότι αυτοκράτειρα, έκανε όλα τα διακονήματα, στο μοναστήρι.
Το ιερό της σκήνωμα, βρίσκεται στο Λουτράκι, στην Ιερά Μονή τού Αγίου Παταπίου στο Λουτράκι. Η μνήμη της εορτάζεται στις 29 Μαΐου, εκάστου έτους. Προστάτιδα των φτωχών, των ορφανών, των περιφρονημένων. Δημιούργησε γηροκομεία, ορφανοτροφεία, πτωχοκομεία.
Σήμερα, καταθέτω στην αγάπη σας, ένα σύγχρονο θαύμα της Οσίας Υπομονής σε ταξιτζή! Εμφανίστηκε η Οσία σε οδηγό ταξιτζή, σαν μοναχή. Τον σταμάτησε και του ζήτησε να κατευθυνθούν στο Λουτράκι.
Ο ταξιτζής είχε καρκίνο τού δέρματος, στα χέρια του, και ήταν απελπισμένος γιατί κινδύνευε η ζωή του. Οδηγούσε το ΤΑΞΙ και παραμιλούσε!!! Η μοναχή, που καθόταν στο πίσω μέρος, φορούσε ένα ΚΟΥΚΟΥΛΙ ΜΕ ΣΤΑΥΡΟ, τον ρώτησε γιατί είναι μελαγχολικός και τότε εκείνος τής εξιστόρησε όλη την αλήθεια!
Τότε, η μοναχή τον ρώτησε εάν θέλει να τον σταυρώσει για να γίνει καλά… και εκείνος, ο ταξιτζής. δέχτηκε με χαρά! Σε λίγο, τον πιάνει υπνηλία και παρακαλεί την μοναχή, να σταματήσουν για λίγο! Σταμάτησαν σε ασφαλές σημείο και… ΑΠΟΚΟΙΜΗΘΗΚΕ! Είχαν, φτάσει, κοντά στα διόδια, τής Εθνικής οδού. Όταν ξύπνησε ο ταξιτζής, η μοναχή είχε εξαφανιστεί… ΕΝΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΕΙΧΑΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΑ!!!
Ρώτησε τους εργαζόμενους στα διόδια εάν είχαν δει μία μοναχή, κανένας όμως… ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΤΙΠΟΤΑ! Επιστρέφει στην Αθήνα και πηγαίνει στον γιατρό του και τότε βλέπει πάνω στην βιβλιοθήκη τού ιατρείου την ΕΙΚΟΝΑ ΜΙΑΣ ΜΟΝΑΧΗΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΑΧΗ ΠΟΥ ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΜΕ ΤΟ ΤΑΞΙ ΤΟΥ! Παλάβωσε από χαρά και έκπληξη, όταν μαθαίνει… ότι είναι η Αγία Υπομονή!
Οι Άγιοι στέκονται δίπλα μας, μάς βοηθούν, μάς συνδράμουν, μάς ευεργετούν, μάς θεραπεύουν! Αυτό το θαύμα που κατέθεσα στην αγάπη σας, έγινε πριν λίγα χρόνια. Ασφαλώς και είναι αληθινό, ζωντανό, υπαρκτό. Υπάρχουν οι μαρτυρίες τού ταξιτζή, της οικογένειάς του και του θεράποντος γιατρού. Δεν τρελάθηκαν ξαφνικά τόσοι άνθρωποι. Οι Άγιοι είναι κοντά μας, στο πλευρό μας!!!
Με την Χάρη τού Ζώντος Θεού παρεμβαίνουν και δίνουν λύσεις, σε φαινομενικά άλυτα προβλήματα. Μεσιτεύουν οι Άγιοι για εμάς και τα θαύματα μάς σκεπάζουν. Οι ευεργεσίες τού Χριστού δια των Αγίων του. Φιλάνθρωπος ο Δεσπότης, απέραντο το Έλεός Του, ατελείωτη η αγάπη Του.
Τα προβλήματα θεραπεύονται, κάνοντας έλεος και κάνοντας αγάπη. Τι λέει το Ευαγγέλιο, αδέλφια μου; «Ο ΥΠΟΜΕΙΝΑΣ ΕΙΣ ΤΕΛΟΣ, ΟΥΤΟΣ ΣΩΘΗΣΕΤΑΙ». Οι δυσκολίες, οι δοκιμασίες, οι ασθένειες… υπάρχουν για να ασκηθούν στην υπομονή, οι άνθρωποι. Με την υπομονή σώζονται, γιατί μεταμορφώνονται.
Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: «ΕΙΔΑ ΘΗΡΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ… ΑΡΝΙΑ»! Όποια ή όποιος επικαλείται τις μεσιτείες τής Αγίας Υπομονής, ευεργετείται! Λειτουργεί σαν φύλακας Άγγελος η Αγία που σπεύδει και σώζει! Οι Άγιοι, εφ’ όσον είμαστε ταπεινοί, μπορούν να μας οδηγήσουν στην κατά Χριστό τελειότητα.
Χρειάζεται η καλή μας προαίρεση, η υπομονή μας, η χαρούμενη υπομονή μας, δίχως γκρίνια, δίχως πισωγυρίσματα. Να έχουμε σαν πρότυπά μας τούς Αγίους και έτσι να Τον ευχαριστούμε.
Να σπεύσουμε στο Λουτράκι, στην Ιερά Μονή Αγίου Παταπίου, για να προσκυνήσουμε το λείψανο τού Αγίου, που βρέθηκε κρυμμένο σε μία σπηλιά. Σε σπηλιά βρέθηκε το σκήνωμα τής Οσίας Υπομονής, της αυτοκράτειρας. Και τα δύο σκηνώματα, συχνά-πυκνά ΜΥΡΟΒΛΥΖΟΥΝ και θαυματουργούν!!!
Εκεί στο Λουτράκι οι προσκυνητές βιώνουν την αξία, την σημασία τής αγίας υπομονής στις αγωνίες, στις δοκιμασίες της ζωής. Παίρνουν δύναμη, κουράγιο, έμπνευση!
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ!
