Χθες, 29/6, συνεόρταζαν οι Άγιοι Απόστολοι Παύλος και Πέτρος.
Ο Απόστολος Παύλος, γεννήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας. Είναι Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ, Ο ΜΕΓΑΣ ΠΑΥΛΟΣ! Από πολλούς, θεωρείται η κορυφαία προσωπικότητα της Χριστιανοσύνης. Διέδωσε παντού το Ευαγγέλιο, τη Διδασκαλία του Κυρίου μας.
Συγγραφέας των μισών, περίπου, θεόπνευστων βιβλίων της Καινής Διαθήκης. Δεν ανήκε στη χορεία των Δώδεκα Αποστόλων, δεν γνώρισε τον Κύριο. Ήταν Ιουδαίος, διώκτης των Χριστιανών. Στο δρόμο για τη Δαμασκό, ο ΣΑΟΥΛ (αυτό ήταν τότε το όνομά του), είδε ΘΕΪΚΟ ΟΡΑΜΑ και άκουσε τη φωνή του Κυρίου να λέει: «ΣΑΟΥΛ, ΣΑΟΥΛ, γιατί με καταδιώκεις»;
Του αποκαλύφθηκε ο Κύριος, με τρόπο θαυμαστό κι αυτή ήταν η ΑΙΤΙΑ της συγκλονιστικής μεταστροφής του. Όχι μόνον κατηχήθηκε και βαφτίστηκε Χριστιανός, αλλά έφτασε, με τη Χάρη Του, να γίνει ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ! «Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΝΑ»: Έτσι τον χαρακτήρισε η Εκκλησία μας.
Ο ΜΕΓΑΣ ΠΑΥΛΟΣ, Ο ΟΔΟΔΕΙΚΤΗΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ. Διέδωσε με κόπους, θυσίες, αυταπάρνηση, στο μεγαλύτερο μέρος του πολιτισμένου κόσμου, τη Διδασκαλία του Χριστού! Έφτασε και στην ΑΘΗΝΑ όπου, βλέποντας τον βωμό που είχαν αφιερώσει οι Αθηναίοι «τω Αγνώστω Θεώ», τους είπε ότι γι’ αυτόν τον Άγνωστο Θεό, ήρθα να σας μιλήσω!
Πράγματι, τους μίλησε στον Άρειο Πάγο και μετά τον ακολούθησαν λίγοι, αλλά εκλεκτοί. Μεταξύ αυτών, ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης (άρχοντας της πόλης) και η Δάμαρις.
Ο Απόστολος Παύλος, πραγματοποίησε 14 κύριες Ιεραποστολικές περιοδείες, διανύοντας κυρίως με τα πόδια πάνω από 14.700 χιλιόμετρα, ιδρύοντας Εκκλησίες και «μιλώντας» για τον Χριστό.
Εάν δεν υπήρχε ο Παύλος, η πορεία του Χριστιανισμού, θα ήταν διαφορετική.
Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ, ΣΙΜΩΝ ή ΚΗΦΑΣ, ήταν ένας εκ των (12) ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ. Ηγετική μορφή, μεταξύ των Αποστόλων, είναι ο ιδρυτής της πρώτης Εκκλησίας των Ιεροσολύμων και της Αντιοχείας. Θεωρείται ο πρώτος Επίσκοπος Ρώμης. Σταυρώθηκε στη Ρώμη, επί αυτοκράτορος Νέρωνος (64 μ.Χ.).
Ο Πέτρος, γεννήθηκε στη Βηθσαϊδά, κοντά στη λίμνη της Γεννησαρέτ. Αδελφός του, ήταν ο Ανδρέας ο Πρωτόκλητος. Ήταν και οι δύο τους ψαράδες και ακολούθησαν τον Κύριο, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Είχε, όμως, και ανθρώπινες αδυναμίες, παρά την ισχυρή του πίστη. Αρνήθηκε τον Κύριο τρεις φορές, στην αυλή του Αρχιερέα, όπως ο ίδιος ο Χριστός είχε προφητεύσει! Όταν λάλησε ο πετεινός, μετάνιωσε πικρά, με συντριβή, με πόνο ψυχής.
Η μετάνοιά του, ήταν συγκλονιστική, έγινε σημείον αναφοράς.
«ΕΙΠΑΤΕ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩ ΠΕΤΡΩ» (κατά Μάρκον Ευαγγέλιο), είπε Άγγελος Κυρίου στις μυροφόρες, στον Κενό Τάφο του Κυρίου, μετά την Ανάστασή του.
Η ονομαστική αυτή αναφορά, είναι ένα έμπρακτο μήνυμα ότι ο Χριστός συγχωρεί τον Πέτρο. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά τον αναδεικνύει σε ηγετική μορφή, σε πρωταγωνιστή και πράγματι ήταν.
Άλλωστε, τελικά, για τον Χριστό δεν είναι ποτέ αργά. Του Θεού οι χρυσές ευκαιρίες ΔΕΝ τελειώνουν ποτέ. Όποια ή όποιος θέλει, όποτε θέλει, μπορεί να γίνει άγιος. Συνεόρταζαν λοιπόν στις 29 Ιουνίου, οι ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ Παύλος και Πέτρος. Μία μεγάλη εορτή ΔΥΟ εκ των κορυφαίων ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ.
Οι εορτές στην Ορθοδοξία ΔΕΝ είναι έθιμο. Δεν είναι τυπική ανάμνηση γεγονότων που πέρασαν, αλλά ουσιαστική συμμετοχή. Είναι εμπειρία ζώσα των ανθρώπων, είναι συνάντηση. Είναι δόσιμο και πάρσιμο, χάρισμα και αντιχάρισμα, δώρο και αντίδωρο.
Οι εορτές, είναι ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΜΟΙ, οξυγόνο, ανάσα ζωής και κρύβουν θησαυρούς. Αυτός που εκκλησιάζεται με πίστη και φιλότιμο, βιώνει θαυμαστές εμπειρίες, ενίοτε αποκαλυπτικές.
Ο Εκκλησιασμός, είναι ευλογία, προκοπή. Η ζωή μας, πρέπει να ταυτιστεί με τη ζωή της Εκκλησίας μας. Νηστεύει η Εκκλησία; Νηστεύουμε κι εμείς. Καταλύει η Εκκλησία; Καταλύουμε κι εμείς. Πενθεί η Εκκλησία; Πενθούμε κι εμείς. Ανάσταση γιορτάζει η Εκκλησία; Ανάσταση γιορτάζουμε κι εμείς.
Η αγιαστούρα του παπά, να θεμελιώνει τα σπίτια μας, να τα εγκαινιάζει και να τα αγιάζει. Να μπαίνουμε κάτω από το πετραχήλι ευσεβούς κληρικού, με εμπιστοσύνη. ΝΑ ΑΞΙΩΘΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΕΥΛΑΒΟΥΣ ΙΕΡΕΩΣ. Είναι σημαντικό και καθοριστικό, για την πνευματική μας πρόοδο! Ειδικά σ’ αυτούς τους έσχατους καιρούς, χωρίς πίστη και φιλότιμο είναι δύσκολο να σωθούμε! Σήμερα, οι ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ, αλλά λίγοι συγκινούνται. Έχουμε ΟΛΟΙ μερίδιο ευθύνης για τη συμφορά κι ας μη θέλουμε να το παραδεχτούμε. ΟΛΟΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ ΑΠΟ ΣΗΨΗ. Το πανίσχυρο φάρμακο σωτηρίας, είναι Η ΑΓΙΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑ μέσω της οποίας ΟΛΑ διορθώνονται, ΟΛΑ τακτοποιούνται, με τρόπο θαυμαστό, μοναδικό. Μακάριοι όσοι αληθινά μετανοούν μετά δακρύων!
Μακάριοι αυτοί που αγάπησαν τον κόσμο και μετανοούν υπέρ όλου του κόσμου! Αν δεν μετανοήσουμε, αν δεν κλάψουμε, δε θα πέσουμε στην αγκαλιά της Εκκλησίας. Δε θα γίνουμε ΠΟΤΕ παιδιά της. Παιδιά, αυτής της φιλόστοργης Μάνας!
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ!
