Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Το Ρόδον το Αμάραντον, είναι το άνθος που ΔΕΝ ΜΑΡΑΙΝΕΤΑΙ ΠΟΤΕ! Είναι μία Θεομητορική Εικόνα που συμβολίζει την Αειπάρθενο φύση τής Θεοτόκου, την αιωνιότητα και την αθάνατη ψυχή. Η Παναγία εικονίζεται συνήθως, κρατώντας τον Χριστό και ένα, τουλάχιστον, Ρόδο. Εικόνα Θαυματουργή, ξεχωριστή που βρίσκεται στον Πειραιά και λαμπρύνει το μεγάλο λιμάνι τής χώρας. Υπάρχει, εκεί Εκκλησία Ρόδον το Αμάραντον, όπου βρίσκεται η Θαυματουργή Εικόνα.
Αντιπροσωπεύει το ΑΜΑΡΑΝΤΟ, το ΑΔΙΑΦΘΟΡΟ και την ΑΓΝΟΤΗΤΑ τής Παναγίας μας. Είναι το «ΑΜΑΡΑΝΤΟ» ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΙΑΣ ΤΗΣ. Η σύναξή της εορτάζεται παραδοσιακά την Παρασκευή της Ε’ Εβδομάδας των Χαιρετισμών, όπου ψάλλεται ο Ακάθιστος Ύμνος.
Η εικόνα τής Παναγίας βρέθηκε θαυματουργικά στα βράχια τής Πειραϊκής το 1890 μ.Χ. Την ανέσυρε, ένας ευσεβής ψαράς. Το καλοκαίρι του 1895 μ.Χ. ξεσπάει επιδημική ασθένεια ΕΥΛΟΓΙΑΣ στον Πειραιά. Τότε έγινε Λιτανεία τής Ιερής και Θαυματουργής Εικόνας και το μεγάλο ΘΑΥΜΑ έγινε.
Οι θάνατοι σταμάτησαν «μαχαίρι» και η νόσος τής ευλογιάς εξαλείφθηκε, θαυματουργικά. Το θαυμαστό αυτό γεγονός προκάλεσε μεγάλη αίσθηση και έκπληξη και από τότε η Παναγία Ρόδον το Αμάραντον απέκτησε μεγάλη φήμη. Έγινε εικόνα σταθμός, όχι μόνο για τον λαό τού Πειραιά, αλλά και για όλη την χώρα!
Μπορεί να πέρασαν δεκαετίες, όμως το μεγάλο αυτό θαύμα δεν έχει ακόμα λησμονηθεί. Από τότε, μέχρι και σήμερα, χιλιάδες είναι τα θαύματα, τα θαυμαστά που έγιναν και γίνονται με τις πρεσβείες και τις μεσιτείες τής Παναγίας, Ρόδον το Αμάραντον. Θαύματα που προκαλούν αισθήματα ευγνωμοσύνης και χαράς σε ανθρώπους που ευεργετήθηκαν από την Παναγία μας.
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΓΑΤΗ
«Ένας εργάτης, δούλευε σε εργοτάξιο τού Πειραιά, πάνω σε σκαλωσιά. Ζαλίστηκε και κατέβηκε για να μην πέσει και τραυματιστεί σοβαρά. Το απόγευμα επιστρέφει σπίτι του, αλλά με φοβερό πονοκέφαλο, με ημικρανίες, με κεφαλαλγίες, πόνο στα μάτια ανυπόφορο. Είχε τάσεις λιποθυμίας και τα παυσίπονα που πήρε, δεν τον βοήθησαν ουσιαστικά.
Τότε, ο ευσεβής εργάτης που ζούσε στον Πειραιά ΠΡΟΣΤΡΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ, ΡΟΔΟΝ ΤΟ ΑΜΑΡΑΝΤΟΝ, που είχε στο σαλόνι τού σπιτιού του. ΑΚΟΥΜΠΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ, ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ με πίστη και ζητά την παρέμβαση τής Παναγίας. Και τότε… ΑΜΕΣΑ… ΑΜΕΣΑ… ΛΥΤΡΩΝΕΤΑΙ, ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΑ, ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά φωτίζεται ο νους του, «καθαρίζει» το μυαλό του. Η Παναγία Ρόδον το Αμάραντον τον θεράπευσε άμεσα…».
Καθημερινά, η Παναγία θαυματουργεί και σώζει. Ο Χριστός είναι ελευθερία και η πίστη στον Θεό αξίζει μόνον αν την συναντήσουμε στο κορύφωμα τής ελευθερίας μας. Ο Θεός δεν είναι ιδεολόγημα που πρέπει με κάθε τρόπο να υπερασπιστούμε, αλλά Τον πιστεύουμε γιατί είναι η αλήθεια.
Χωρίς πίστη σε Εκείνον πνιγόμαστε, βουλιάζουμε, καταρρέουμε, χανόμαστε. Ο Χριστός είναι η ΠΗΓΗ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΖΩΗΣ. Είναι η ΙΔΙΑ Η ΖΩΗ. Ο Πανάγαθος, ο Ελεήμων Θεός, μάς νοιάζεται, μάς συνδράμει, μάς στηρίζει. Η Παναγία Ρόδον το Αμάραντον είναι η προστάτιδα τής αγνότητας, της παρθενίας, της πνευματικής ομορφιάς. Προστατεύει από σωματικές, πνευματικές, αλλά και ψυχολογικές ασθένειες. Μεσιτεύει για την σωτηρία της ψυχής μας.
Όσες και όσοι Την επικαλούνται με πίστη, με φιλότιμο, λυτρώνονται, θεραπεύονται. Με τις πρεσβείες και τις μεσιτείες Της, έρχονται στην ζωή μας θαυμαστές, ουράνιες εμπειρίες και καταστάσεις.
Τελικά, χωρίς Θεό και αιώνια προοπτική τι είμαστε; Πού πάμε, πού βαδίζουμε; Πού πορευόμαστε; Έχουμε ελευθερωθεί από το μίσος, την πίεση τής υποκρισίας, τις αλυσίδες τού εγωϊσμού, τα δεσμά τής φιλαυτίας, της κακίας; Μας ενδιαφέρει η αιωνιότητα, η σωτηρία της ψυχής, η Βασιλεία τού Θεού;
Γνωρίζουμε ότι ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ και είναι μείζων και δυνατότερος τού κοσμοκράτορα τού σκότους του αιώνος; Γνωρίζουμε ότι στέκεται στο πλευρό μας, μάς συνδράμει, μάς δίνει κουράγιο, μάς ενισχύει, μάς αγκαλιάζει πατρικά, τρυφερά; Αρκεί να το ζητήσουμε, να Τον παρακαλέσουμε, να κατανοήσουμε ότι στέκεται κοντά μας. Να μην ξεχνάμε ότι η λατρεία του ΕΓΩ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ.
Ο Παντοδύναμος Θεός, ο Παντοκράτωρ, νοιάζεται για εμάς, αρκεί να το θέλουμε. Όχι με το ζόρι, όχι με πίεση, αλλά σέβεται το αυτεξούσιο τού κάθε ανθρώπου. Καλούμαστε να παλέψουμε το κακό, κάνοντας χρήση τού αυτεξουσίου μας, με την βοήθεια τού Θεού, πάντοτε. Χωρίς την βοήθειά Του, τίποτα δεν γίνεται.
Αγωνιζόμαστε να ομολογούμε τον Χριστό και μέσα από την σχέση μας μαζί Του, περιμένουμε την νίκη κατά των παθών, κατά της αμαρτίας.
Οι Χριστιανοί μέσα στην ιστορία, συνεχώς, διώκονται, η Εκκλησία όμως πορεύεται. Αυτοί τελικά δικαιώνονται, όχι οι διώκτες και οι δήμιοι.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.
