Γράφει ο Μιλτιάδης Βιτάλης
Ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος πρ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, είναι ένα ζωντανό παράδειγμα θυσιαστικής αγάπης. Τα όσα συνεχίζει να καταθέτει, με παρρησία και σοφία, είναι μία ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ, για να αφυπνίσει κοιμισμένες συνειδήσεις.
«Η Πατρίδα μας, από χώρα Αγίων και Ηρώων, κατάντησε να είναι βυθισμένη στην ανομία, στην ανηθικότητα», τονίζει με πόνο ψυχής ο Επίσκοπος της καρδιάς μας. Έχει άδικο;
Κινούμενος από Θείο Έρωτα, το 1961, σε ηλικία είκοσι τριών ετών, επέλεξε να γίνει μοναχός. Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Βαρλαάμ των Μετεώρων κι έλαβε το όνομα Αμβρόσιος. Το 1978, εκλέγεται Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, ενώ το 2019 παραιτείται του θρόνου και από την ενεργό Εκκλησιαστική Διακονία. Συμπλήρωσε, δηλαδή, τεσσαράκοντα και ένα (41) έτη, εις την διακονίαν του Κυρίου μας.
Όλη του τη ζωή, μέχρι και σήμερα, την κατευθύνει ο Ιησούς Χριστός. Μια ζωή αδιάλειπτης προσφοράς και θυσίας, για το ποίμνιο της Εκκλησίας μας. Αγωνιστής Ιεράρχης, στην πρώτη γραμμή του αγώνα για Ορθοδοξία και Πατρίδα.
Η ιερατική και αρχιερατική του διακονία, ένας συνεχής αγώνας, ενάντια στις «βρώμικες» μεθοδεύσεις του διαβόλου και των δαιμόνων. Πολέμιος του σκότους και της αμαρτίας, της σαπίλας, της διαφθοράς.
«ΜΕ ΤΟ ΟΠΛΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΟ ΣΤΗ ΣΚΑΝΔΑΛΗ», πορεύεται ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος. Θέλει να ησυχάσει, να ξεκουραστεί, να ειρηνεύσει, αλλά οι θλιβερές καταστάσεις, δεν του το επιτρέπουν. Δεν αφήνουν να ησυχάσει ο Μητροπολίτης, διάφοροι πολιτικοί, δημοσιογράφοι αλλά, δυστυχώς, και μερικοί κορυφαίοι Εκκλησιαστικοί Ταγοί, που «ξεπουλούν» την πίστη «αντί πινακίου φακής»!
Η ελληνική κοινωνία, σήμερα, δαιμονοκρατείται. Βλέπουμε και ακούμε «φοβερά πράγματα»! Η κατάσταση έχει σαπίσει, καταρρέουν θεσμοί, κλονίζεται η Πίστη και η Δημοκρατία.
Εκκλησιαστικοί Ταγοί, σφυρίζουν αδιάφορα, το ποίμνιο παραμένει ακατήχητο και είναι εύκολη λεία για τους δαίμονες.
Όλη αυτή η κατάντια, διεγείρει τη συνείδησή του και τον αναγκάζει να διακόψει τη σιωπή του και να υψώσει φωνή διαμαρτυρίας. Δεν πρόκειται, ουσιαστικά, για φωνή, αλλά για κραυγή αγωνίας! Ο Σεβασμιώτατος Αμβρόσιος, ανθίσταται απέναντι σε όλα αυτά που ακυρώνουν τη ζωή μας.
Προδίδεται, λοιπόν, η Αγία Ορθοδοξία, από ενέργειες και παραλείψεις Εκκλησιαστικών Ταγών. Ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος, έχει αφήσει πίσω, σαν παρακαταθήκη, ένα μεγάλο ποιμαντικό, θεολογικό, κοινωνικό, φιλανθρωπικό έργο! Δίχως φανφάρες, δίχως δηλώσεις, δίχως τυμπανοκρουσίες. Συχνά, λειτουργεί μέσα στη σιωπή αδιαλείπτως προσευχόμενος. Αγωνίζεται, προσεύχεται, ο Ιεράρχης του Θεού, για να σώσει ό,τι σώζεται! Απέναντι στην εγκληματικότητα, στην ανηθικότητα, στη διαφθορά, στη σαπίλα, όπου πλεονάζει η αμαρτία, το παρά φύσιν, ο σκοταδισμός.
Πόσο, λοιπόν, παρήγορο είναι για όλους εμάς, να αισθανόμαστε κοντά μας την ευεργετική παρουσία του Επισκόπου Αμβροσίου Γ. Λενή. Μέσα στη σημερινή «ζούγκλα» που ζούμε, που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, υπάρχουν πολλοί και σοβαροί κίνδυνοι. Χρειαζόμαστε τη στήριξη, τις συμβουλές, τα αγιασμένα λόγια, τα ενισχυτικά λόγια ευσεβών κι ενάρετων Ιεραρχών και Ιερέων.
Ο Επίσκοπος Αμβρόσιος, γράφει με πόνο ψυχής: «Όταν ο πρωθυπουργός της χώρας, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΑΓΝΟΕΙ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΗΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΣΩΣΤΑ ΤΟ «ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ», τότε η κατάστασις καθίσταται απελπιστική».
Είναι παρήγορο, ότι Διάδοχος στο θρόνο του Μητροπολίτη Αμβροσίου, είναι σήμερα το πνευματικό του τέκνο, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Ιερώνυμος.
Ευσεβής, ενάρετος, δραστήριος, αεικίνητος, διδάσκει με τη ζωή και το παράδειγμά του, Χριστό. Έχει πνεύμα Θεού, ο Μητροπολίτης Ιερώνυμος, κάνοντας ΥΠΑΚΟΗ στον πνευματικό του πατέρα, Επίσκοπο Αμβρόσιο, από επιλογή. Αυτό, τον καθιστά άξιο Ιεράρχη, γι’ αυτό η υπακοή στον Γέροντά σου, είναι δείγμα σοφίας, ευσέβειας, ευγένειας, σεβασμού.
Ο Μητροπολίτης Ιερώνυμος Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, τιμά το ράσο του, την Εκκλησία. Εμπνέει τα νέα παιδιά, τα καθοδηγεί διακριτικά, τα προτρέπει να μη διστάζουν, όπως κι αν έζησαν, να γυρίσουν στην Εκκλησία. Ενεργεί πατρικά, με αγάπη, με δικαιοσύνη, φιλάνθρωπα, ταπεινά.
Γίνεται σημαντικό πνευματικό έργο στη Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Αθόρυβα, διακριτικά, αλλά ουσιαστικά και, κυρίως, ταπεινά. Γίνεται ΚΥΨΕΛΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, πνευματική όαση όπου βρίσκουν καταφύγιο οι πονεμένοι, αλλά και οι άγριοι, οι οργισμένοι που όμως επιθυμούν να μπουν στη διαδικασία της μετανοίας. Άλλωστε, τα δάκρυα έχουν φωνή, όταν απευθύνεσαι στον Θεό, όταν εξομολογείσαι με συντριβή στο πετραχήλι του πνευματικού. Στη Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, επί Αμβροσίου, αλλά και σήμερα, υπάρχουν φωτισμένοι ιερείς και πνευματικοί.
Εκεί, οι άγριοι γίνονται άγιοι και ημερεύουν οι νύχτες. Αυτή είναι η Εκκλησία των Αποστόλων, των Πατέρων, των Αγίων, που στηρίζει, όχι μόνο την Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, αλλά την Οικουμένη.
Χριστούγεννα έρχονται, ο Θεός φανερώνεται εν σαρκί. Η εορτή της γεννήσεως του Χριστού, είναι μία ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ, δηλαδή μία φανέρωση του Θεού στον κόσμο. Κατά τον αποστολικό λόγο, ΘΕΟΣ ΕΦΑΝΕΡΩΘΗ ΕΝ ΣΑΡΚΙ. Όλοι στις Εκκλησίες, στις Θείες Λειτουργίες, στις Θείες Ακολουθίες, στις αγρυπνίες, να ζήσουμε την Μητρόπολη των Εορτών, που είναι αναμφίβολα η εορτή των Χριστουγέννων, όπως την ονομάζει ο Ιερός Χρυσόστομος.
Η αμαρτία μας, έπληξε την ικανότητα προσανατολισμού και είναι η αιτία του αποπροσανατολισμού μας. Χρειαζόμαστε αγίους κληρικούς για να ενισχύσουν την πίστη μας, να μας εμπνεύσουν, να μας καθοδηγήσουν, να μας κατηχήσουν, καθ’ ότι είμαστε οι περισσότεροι ακατήχητοι.
Δεν υπάρχουν, ασφαλώς, μόνο στα Καλάβρυτα και στο Αίγιο, αλλά και αλλού! Χρειάζεται να ψάξουμε, να ρωτήσουμε, να προσευχηθούμε, ώστε να «φανερωθούν» μπροστά μας. Συνήθως, οι άγιοι κληρικοί, κρύβονται, ζουν στην αφάνεια, σπάνια φανερώνονται στα μάτια μας. Σπάνια φανερώνουν τα κρυμμένα πνευματικά βάθη τους.
Όπως, λοιπόν, για να βρούμε τον κατάλληλο γιατρό για εμάς, έτσι και με τον πνευματικό. Χρειάζεται έρευνα, να ψάξουμε, να ρωτήσουμε, να κουραστούμε και, κυρίως, να προσευχηθούμε καρδιακά. Απαραίτητη συνθήκη, η καλή προαίρεση, η καλή πρόθεση, το φιλότιμο και, ασφαλώς, η πίστη. Κάνουμε, εμείς, τα πρώτα βήματα και ο Θεός, μας βοηθά να κάνουμε τα επόμενα!
