Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Ζούμε μέσα σε μία σκοτεινή εποχή… μία διαβολο-σκότεινη κατάσταση, που θυμίζει, συχνά κολαστήριο. Καθημερινά στους τηλεοπτικούς δέκτες, στο διαδίκτυο, στα Μ.Μ.Ε. βλέπουμε «φρικτά» πράγματα. Δολοφονίες, εκβιασμοί, παιδοκτονίες, διαβολικές συνωμοσίες, παρά φύσιν εγκλήματα, δολοπλοκίες, παιδιά του σχολείου αλληλομαχαιρώνονται στα προαύλια. Οικογένειες διαλυμένες, μίσος, φθόνος, διαφθορά, διαπλοκή, σκοτωμοί μεταξύ συγγενών, μαγείες, δαιμονικές τελετές, ναρκωτικά, κ.ά.
Πολλοί νέοι μας, ζουν χωρίς όνειρα, χωρίς ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο, γίνονται «τσιράκια» δαιμόνων, γκουρούδων και χάνονται! Ζούμε μία ηθική κατάπτωση μεγάλη, που δείχνει να μην τελειώνει… ποτέ! Όλοι μας έχουμε ευθύνες, κλήρος, λαός, πολιτική εξουσία, αντιπολίτευση… αρχές και εξουσίες. Η κατάσταση δείχνει αδιέξοδη, ίσως και μη αναστρέψιμη… κι αυτό πονάει, θλίβει τους νοικοκυραίους, τους σώφρονες, τους λογικούς, τους τίμιους, όσους έχουν υγιή πρότυπα. Λείπουν οι παραδοσιακές αξίες, οι Χριστιανικές αξίες και ενισχύονται καθημερινά τα ψευτο-είδωλα!
Επιβιώνουμε, εν μέσω ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΑΞΙΩΝ, προτύπων, κοινωνική, οικονομική. Γύρω μας άβυσσος, γκρεμός, αδιέξοδα, ανίατες εξαρτήσεις, απόλυτη μοναξιά, σπίτια που θυμίζουν κελιά φυλακών. Αλκοόλ, ξενύχτια, πορνεία, δαιμονικές επικλήσεις, παγωνιά, ατέλειωτος πόνος, προδοσίες… ΜΑΣΤΙΓΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΦΩΣ!
Θα αναρωτηθεί, εύλογα, κάποιος. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι και σήμερα μαστιγώνεται ο ΧΡΙΣΤΟΣ που είναι το ΦΩΣ, μέχρι θανάτου. Ο Ιησούς Χριστός, μάς ακυρώνει το σκοτάδι, αλλά αυτό μας ενοχλεί σφόδρα. Γιατί; Ίσως γιατί δεν αντέχουμε τόσο Φως, ίσως γιατί δεν θέλουμε καθόλου Φως, προτιμάμε να ζούμε στο… σκοτάδι! ΣΤΑΥΡΩΘΗΤΩ ΤΟ ΦΩΣ, λοιπόν… μέχρι τέλους, μέχρι θανάτου. Και το πράττουμε, δίχως ενοχές, δίχως τύψεις από… επιπολαιότητα, από αναίδεια, από ολιγοπιστία! Όμως, ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ, πολλοί εμπιστευόμαστε ΟΛΗ την ζωή μας στον Ιησού Χριστό, όλη την ύπαρξή μας, σ’ ΕΚΕΙΝΟΝ. Ελπίζουμε στην δική Του Πρόνοια και Σοφία. Καιρός είναι να γίνουμε πλούσιοι σε Αγάπη, ώστε η αγάπη μας, να είναι αληθινή. ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ, και η αγάπη Του να γίνει ο θησαυρός μας, ο οδηγός, ο οδοδείκτης μας.
O Ιησούς Χριστός: «ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ» ΜΑΣ. Ο Λόγος για τον Ιησού Χριστό, είναι Ευαγγέλιον, δηλαδή χαρμόσυνη είδηση. ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΜΗΝΥΜΑ τού Ευαγγελίου είναι ότι ο ΘΕΟΣ ΕΓΙΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ και ο ΣΩΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. Μπορούμε να Τον ψηλαφήσουμε, να Τον γευτούμε στο ΔΕΙΠΝΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ που είναι η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ, Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, Η ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ, ΤΟ ΑΓΙΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.
Να Του ζητήσουμε να μας δείξει τον τρόπο να μπορέσουμε να Τον αγαπήσουμε, καρδιακά, γνήσια: «Χριστέ μου δείξε μου τον τρόπο να μπορέσω να Σε αγαπήσω, καρδιακά». Και ο Χριστός θα μας δείξει τον τρόπο που πρέπει να προσευχόμαστε.
Ζητάμε τις μεσιτείες τής Θεοτόκου, τις πρεσβείες των Αγίων, των Οσίων, των Μαρτύρων, των Αρχαγγέλων. Η προσευχή ΔΕΝ είναι σπορά σε αμμούδα… χαμένος κόπος, είναι Παντοδύναμη. Όταν γίνεται καρδιακά, με φιλότιμο, με πόθο Χριστού, ΕΛΚΕΙ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ.
Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΖΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΖΕΙ, ακόμα και στα χιλιάδες αναμμένα κεριά, ακόμα και στα ερείπια ναών ορθοδόξων. Ζει στις χιλιάδες ολόχρυσους βαπτιστικούς σταυρούς, στα εκατομμύρια Ευαγγέλια. Ζει στις καρδιές και στις ψυχές μας. Η Ορθόδοξη Πίστη είναι πηγή κάθε πνευματικού αγαθού. Είναι πυλώνας… σωτηρίας! Εκείνος που πιστεύει Αληθινά στον Τριαδικό Θεό, στον Ιησού Χριστό είναι ευλογημένος!
Με την Πίστη ΔΕΧΕΤΑΙ ΩΣ ΕΝΟΙΚΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ. Είναι μία Θεία Δύναμη που ενεργεί, η οποία ενεργεί την ένωση τού πιστού ανθρώπου με τον Θεό. Έρχεται μέσα μας, μέσα στην καρδιά και στην ψυχή μας ο ΘΕΟΣ και διαλύει τα σκοτάδια μας! Δεν είναι συγκλονιστικό;
Να βιώνουμε, με την πίστη μας, το ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ της Ένωσής μας, με τον Δημιουργό, που ολοκληρώνεται και την ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Πώς είναι δυνατόν, να επιλέξει κανείς το σκοτάδι, τον διάβολο, τους δαίμονες, τον βασανιστικό αργό θάνατο και να απορρίπτει το… Αληθινό Φως; Αυτό είναι παραφροσύνη, μία καταστροφική επιλογή, αυτοκαταστροφή.
Οι επιλογές, κρίνουν και την πορεία της ζωής μας. Επιλέγουμε Χριστό ή Διάβολο; Το Καλό ή το απόλυτο Κακό; Το Φως ή το Σκοτάδι; Άρα έχουμε ευθύνες για το πώς θα πορευτούμε, τι θα επιλέξουμε, τι θα αφήσουμε πίσω μας. Ο Θεός μάς έδωσε το αυτεξούσιο και ασφαλώς μάς χαρίζει την ελευθερία της επιλογής. Πώς όμως θα την χρησιμοποιήσουμε, αυτή την ελευθερία;
Από τον τρόπο που θα ενεργήσουμε, εξαρτάται η ίδια η ζωή μας. ΟΧΙ στην ακηδία (πνευματική αδιαφορία), να κάνουμε τα πνευματικά μας με φιλότιμο, χωρίς άγχος. Να εξετάζουμε τι είδους πνευματική τροφή χρειαζόμαστε και να την προσφέρουμε στον εαυτό μας. Να ψάλλουμε, να μελετάμε πνευματικά βιβλία, να προσευχόμαστε, να λέμε την Ευχή του Ιησού Χριστού. Το πνευματικό πρόγραμμα βοηθάει και έλκει την Χάρη τού Θεού.
Ο διάβολος πολεμά τον προσευχόμενο. Άρα, μακριά του στα τσακίδια να πάει, να μην πιάνουμε κουβεντούλα μαζί του. Να προσέχουμε τις τρικλοποδιές που μας βάζει και να τις αποφεύγουμε!!!
«ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΜΕ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΧΗ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ», μας βεβαιώνει ο ίδιος ο Κύριος. Η πορεία μας να είναι μία διαρκής θυσία στα βήματα τού Χριστού.
