Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Σήμερα, καταθέτω στην αγάπη σας, μία σημαντική ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ τού ευσεβέστατου θεολόγου Δημητρίου Λυκούδη. Άνθρωπος της Εκκλησίας. Κατηχητής, μελετητής, δραστήριος, νεότατος. Ο Δημήτριος Λυκούδης, αποκάλυψε ότι έγινε στην Γαλλία, σε ειδικό εργαστήριο, χημική ανάλυση του ΜΥΡΟΥ του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτη, για να διαπιστωθεί επιστημονικά, ποια είναι η σύνθεσή του. Από ποια στοιχεία αποτελείται και είναι τόσο έντονο και τόσο θαυματουργό.
Η χημική ανάλυση, έδειξε, κάτι συγκλονιστικό: Το μύρο αυτό αποτελείται από 33 οργανικά στοιχεία, όσα και τα χρόνια του Ιησού Χριστού. Ότι αυτά, είναι άγνωστα μέχρι και σήμερα στην επιστήμη της Χημείας!!!
Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες δαιμονισμένων, που όταν ήρθαν σε επαφή με το μύρο του Αγίου Δημητρίου, αισθάνονταν ότι «καίγονται». Ότι θεραπεύτηκαν από τα ακάθαρτα πνεύματα με τρόπο θαυματουργικό. Και όχι μόνο αυτό, αλλά θεραπεύονται δια του ραντισμού με Άγιο Μύρο, πολλοί ασθενείς με σοβαρές και διαφορετικές ασθένειες. Υπάρχουν πολλές επώνυμες μαρτυρίες, σχετικά, και σήμερα, που προκαλούν αίσθηση, έκπληξη, δέος.
Στις 26 Οκτωβρίου (την ερχόμενη Κυριακή), η Εκκλησία και το ποίμνιο εορτάζουν την μνήμη του. Έζησε και μαρτύρησε στην Θεσσαλονίκη, επί αυτοκράτορος Διοκλητιανού. Τοπάρχης ήταν τότε ο Γαλέριος (τετραρχία). Ο Γαλέριος όπως και ο Διοκλητιανός ήσαν μεγάλοι διώκτες των Χριστιανών.
Ο Δημήτριος ήταν ανώτερος αξιωματικός του στρατού, παρ’ ότι νέος. Προδόθηκε ότι κατηχούσε κρυφά Χριστιανούς στην πίστη, τον συνέλαβαν, τον φυλάκισαν, τον βασάνισαν. Μαρτύρησε το 306 μ.Χ. δια λογχισμού. Τάφηκε στον ίδιο χώρο όπου τον 5ο αιώνα μ.Χ. χτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός, που αποτελεί τον σημερινό ναό του Αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη.
Το όνομα «Μυροβλύτης» τού δόθηκε, λόγω του μύρου που αναβλύζει από τον τάφο του, θαυματουργικά. Χιλιάδες άνθρωποι προσκυνούν στην Θεσσαλονίκη το σεπτό του σκήνωμα, που διαρκώς μυροβλύζει, ενώ υπάρχουν φορές που το μύρο τρέχει… ποτάμι και το μαζεύουν οι πιστοί με τα βαμβάκια.
Ο Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης, είναι σημείον αναφοράς, Μεγαλομάρτυρας, ήλιος που φωτίζει τις ψυχές μας, ο Πολιούχος, ο προστάτης της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας. Για να «βλέπουμε» όμως, χρειαζόμαστε το ταπεινό φρόνημα τού Ευαγγελίου, την προς τα κάτω κίνηση: «ΟΣΟΝ ΒΑΘΥΤΕΡΟΝ ΤΑΠΕΙΝΟΥΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΤΟΣΟΥΤΟΝ ΜΑΛΛΟΝ, ΥΨΟΥΤΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ».
Δηλαδή, Χριστιανοί μου, όσο πιο πεπεισμένος είμαι ότι ΔΕΝ ΑΞΙΖΩ το έλεος τού Θεού, τόσο περισσότερο έλεος, λαμβάνω! Έτσι λειτουργεί, η πνευματική ζωή… ο τρόπος τού Θεού είναι η αγάπη, η άνευ δικαιοσύνης, που δέχεται να χάνει, να ζημιώνεται, να μην δικαιώνεται. Οι Άγιοι είναι τα πρότυπά μας, είναι οι οδοδείκτες, οι φάροι μας.
Ο Άγιος Δημήτριος είναι ένα ζωντανό θαύμα, μία ζωντανή μαρτυρία, ότι «ΖΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ». Δίδασκε Χριστό μέσα στις κατακόμβες, στις υπόγειες «καμάρες», κοντά στα λουτρά αργά την νύχτα, κοντά στο ξημέρωμα. Δίδασκε ο Άγιος, κρυφά και μυστικά και στις υπόγειες στοές της Ρωμαϊκής αγοράς τής Θεσσαλονίκης. Έκανε κρυφά φιλανθρωπίες, στήριζε απόρους, φτωχούς, πένητες, ενώ η ζωή του ήταν ταπεινή, σχεδόν ασκητική.
Η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε από τους Τούρκους στις 26 Οκτωβρίου του 1912, ανήμερα τής εορτής του. Κατά τις επιθέσεις των Αβάρων και των Σλάβων «εμφανίζεται» ο Άγιος Δημήτριος, στα τείχη της Θεσσαλονίκης και προστατεύει την πόλη. Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες για παρεμβάσεις σωτήριες του Αγίου Δημητρίου σε ανθρώπους που κινδύνευαν, που βρισκόταν η ζωή τους σε κίνδυνο.
Η πίστη οδηγεί στο θαύμα, μάς βοηθάει να αξιωθούμε τον αληθινό Θεό. Ο Χριστός, δεν είναι ανώτερη δύναμη, δεν είναι ιδέα, δεν είναι βιβλίο με εντολές, δεν είναι θρησκεία, δεν είναι τυπολατρεία… Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΠΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, δηλαδή ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΡΠΟΣ.
Ο Χριστός είναι τα πάντα μου, όλη μου η ζωή. Είναι η χαρά και η λύπη μου, η ταφή και η Ανάστασή μου. Οι Άγιοι να γίνουν η παρηγοριά μας. Τι μας λέει ο Χριστός: Ελάτε κοντά Μου, όπως είστε, αρκεί να θέλετε, αρκεί να είναι επιλογή σας! Είμαι εδώ για εσάς που πονάτε, που αδικείστε, που δοκιμάζεστε.
Ο Άγιος Δημήτριος αντέγραψε την εσταυρωμένη ζωή τού Χριστού. Θυσίασε τα νιάτα του, τα αξιώματά του, τον πλούτο, την δόξα του… την ίδια του την ζωή για τον Ιησού Χριστό!
Ο Χριστός τον τίμησε, τον έβαλε δίπλα Του, του χάρισε πολλά δώρα ΑΙΩΝΙΑ, έγινε μακάριος, μεγαλομάρτυρας, Άγιος. Χαρίζει την υγεία σε χιλιάδες ασθενείς, εκδιώκει δαιμόνια που τρέπονται σε φυγή. Από το Μύρο του παρηγορεί και σώζει.
Πολλές χιλιάδες άνθρωποι φέρουν τον Άγιο όνομά του, ευλογούνται, σώζονται. Μπαίνουν στην λυτρωτική διαδικασία των δακρύων, μετανοούν, συντρίβονται, αλλάζουν ζωή, αυτοπροσφέρονται. Νομίζεις ότι κάτι είσαι, ότι είσαι σπουδαίος, ανίκητος, μέχρι να αρχίσει η διαδικασία της αποφλοίωσης!
