Η οικογένεια Σκλαβενίτη συνεχίζει να ευεργετεί την Ελλάδα

295.jpg
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Γράφει ο Νίκος Χιδίρογλου

Σήμερα κηδεύεται στις 15:00 ο επιχειρηματίας Στυλιανός Σκλαβενίτης, στον Άγιο Νικόλαο του Πειραιά. Ήταν γόνος μιας σπουδαίας οικογένειας Ελλήνων πατριωτών, η οποία δούλευε και εξακολουθεί να δουλεύει σκληρά – χωρίς ποτέ να διατυμπανίζει τους αγώνες της - υπέρ πίστεως και πατρίδος. Ο Γιάννης και ο Σπύρος Σκλαβενίτης, υιός του οποίου ήταν ο Στυλιανός, συμμετείχαν στην αντίσταση κατά των κατακτητών από τις γραμμές της εθνικής οργάνωσης «Χ» του Γρίβα Διγενή, παίρνοντας μέρος και στην πολύ δύσκολη όσο και επιτυχή επιχείρηση μεταφοράς του οπλισμού που είχε στείλει η ελληνική κυβέρνηση από τη Μέση Άνατολή, στην Άθήνα, το φθινόπωρο του 1944. Τα όπλα έφτασαν στο Πόρτο Ράφτη (στις 5 Οκτωβρίου 1944) και από εκεί στα χέρια του τότε στρατιωτικού διοικητή Άθηνών, υποστρατήγου Σπηλιωτόπουλου, ο οποίος είχε αναλάβει να οργανώσει την άμυνα και την προστασία της δημόσιας τάξης. Σημειώστε ότι η κυβέρνηση δεν ήθελε επ’ ουδενί να συνεργαστεί με τα Τάγματα Άσφαλείας, που είχαν επικηρύξει τον Γρίβα Διγενή - από τον Άπρίλιο του 1944 ως την απελευθέρωση, ενώ ο στρατηγός κρυβόταν για να αποφύγει τη σύλληψη από την κατοχική κυβέρνηση, καθώς αρνήθηκε να καταταγεί στα ΤΆ ή να επιτρέψει την κατάταξη εκεί συναγωνιστών του της «Χ».

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ Η «Χ»

Στη σχετική έκθεση του συνταγματάρχη Πυροβολικού Ζαγκλή, διαβάζουμε σχετικά: «Δεν κρίνω άσκοπον να υπενθυμίσω την εποχήν εις ην ευρισκόμεθα. Οι Γερμανοί κατείχον σοβαρώς τας ακτάς της Αττικής, εκ φόβου αποβατικών επιχειρήσεων των συμμάχων, εις το Μαρκόπουλον υπήρχε Λόχος Γερμανικός επίσης τμήμα εις Σπάτα και τα σχετικά μπλοκ επί της οδού Μεσογείων και εις Αθήνας ωργίαζον τα S.S. Εξ άλλου οι αναρχικοί καλώς πληροφορημένοι εκ των εν Αιγύπτω οπαδών των περί της αποστολής, και μετά την αποτυχίαν των του να αναρπάσωσι την 1ην αποστολήν καθ’ ην έσχον 4 νεκρούς και 10 τραυματίας, ήσαν αποφασισμένοι να μην επιτρέψωσι να τους διαφύγη η αποστολή αύτη… Την εσπέραν εκείνην περί την 11ην νυκτερινήν αφίχθη το αναμενόμενον σκάφος οδηγούμενον υπό του Ιλάρχου Κόκκινου και αφ’ ου επλεύρισεν ήρχισεν η εκφόρτωσις διαρκέσασα επί 2 ώρας. Αφού ετακτοποιήθη ο παραληφθείς οπλισμός επί των αυτοκινήτων, ανεχωρήσαμεν τας πρωινάς ώρας από καρροποιητούς οδούς μέσω των αμπελώνων διά να αποφύγωμεν ασφαλή ενέδραν των αναρχικών επί της κυρίας οδού ως και αποφυγήν συναντήσεως με γερμανικά αποσπάσματα. Λόγω βλάβης των ελαστικών δύο αυτοκινήτων μας επεβραδύνθη η κίνησίς μας και ούτω εφθάσαμεν αργά εις Λιόπεσι όπου το καλύπτον ημάς τμήμα Χωροφυλακής εξ 70 ανδρών αφωπλίσθη υπό Ελασιτών επιβαινόντων αυτοκινήτων και οίτινες μόλις προ ολίγης ώρας είχον αναχωρήση. Αμα τη εξόδω μας εκ του Λιόπεσι μας επληροφόρησαν ότι Γερμανικά Τμήματα κατείχον τας θέσεις Γέρακα και Σταυρόν. Παρά τον κίνδυνον να προσβληθώμεν υπ’ αυτών εσυνεχίσαμεν την κίνησίν μας και παρά την Αγ. Παρασκευήν διεσταυρώθημεν με φάλαγγα Γερμανικήν όλων των όπλων. Κατορθώθη να διαφύγωμεν άνευ επεισοδίου, εφθάσαμεν δε εις τον στρατωνισμόν του Μηχανοκίνητου Τμήματος άνευ απευκταίου μετά την αποχώρησιν των Γερμανών εξ Αθηνών όπου και παρεδόθη ο οπλισμός ούτος όστις ήτο ο μόνος μετά τον τοιούτον της 1ης αποστολής, δι’ ου η αστυνομία η Χωροφυλακή αντεπεξήλθε κατά των αναρχικών κατά το Δεκεμβριανόν κίνημα. Ως σημείον προσκομίσεως του πλοίου και εκφορτώσεως του οπλισμού είχε καθορισθή ο όρμος της Βραώνας, εις τας ακτάς της Αττικής μόλις εις μικράν απόστασιν του όρμου Πόρτο-Ράφτη όστις κατείχετο ισχυρώς υπό των Γερμανών και της Ραφήνας κατεχομένης επίσης, υπ’ αυτών. Το απόσπασμα συνεκροτήθη εκ των εν τη συνημμένη καταστάσει Αστυνομικών υπαλλήλων, καθορισθέντων διά Δ/γής του Αρχηγείου υπό του Αστυνομικού Διευθυντού Αθηνών κ. Εβερτ και Αστυνόμου Μπουραντά, κατά μέγα μέρος εκ του μηχανοκίνητου τμήματος τούτου».

ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Ο Γιάννης και ο Σπύρος, συμμετείχαν και στη Μάχη των Άθηνών μέσα από τις γραμμές της εθνικής οργάνωσης «Χ» στο Θησείο, συμβάλλοντας στην απόκρουση της επίθεσης των θιασωτών του ολοκληρωτισμού κατά της πατρίδας, της ελευθερίας και της Δημοκρατίας. Άργότερα, στη διάρκεια της προετοιμασίας του ηρωικού εθνικοαπελευθερωτικού και αντιιμπεριαλιστικού αγώνα της ΕΟΚΆ, οι αδερφοί Σκλαβενίτη φρόντισαν για τη μεταφορά ποσότητος οπλισμού στην Κύπρο, με την καταλυτική βοήθεια και του Άνδρέα Ποταμιάνου, παρέχοντας τα μέσα και καλύπτοντας και τα σχετικά έξοδα. Στην ουσία, επρόκειτο για όπλα τα οποία αποχαρακτηρίζονταν από τον ελληνικό στρατό και τα οποία συνέλεγαν για λογαριασμό της ΕΟΚΆ άνθρωποι που συνεργάζονταν με τους προαναφερόμενους επιχειρηματίες και τα έστελναν στην Κύπρο, σε συνεργασία με Ελλαδίτες αξιωματικούς που στήριζαν ένθερμα τον αγώνα του κυπριακού Ελληνισμού για την πολυπόθητη Ενωση με την Ελλάδα. Σημειώστε πως ο Ποταμιάνος, ο οποίος συνδεόταν με προσωπική φιλία με τον Γρίβα Διγενή, έστειλε το νεότευκτο και «αξεχρέωτο» πλοίο του «Ρέθυμνο» στην Κύπρο το 1974, το οποίο κατέβασε εκεί – με μεγάλο ρίσκο - καταδρομείς και παρέλαβε μεγάλο αριθμό αμάχων από τη Λεμεσό, τους οποίους αποβίβασε στον Πειραιά. Ή εθνική και κοινωνική προσφορά της οικογένειας Σκλαβενίτη, ήταν και παραμένει μεγάλη. Ο μικρός αδερφός των Γιάννη και Σπύρου Σκλαβενίτη, ο Θανάσης, υπηρέτησε την πολύ δύσκολη και ταραχώδη περίοδο 1964-67 ως αξιωματικός (υπολοχαγός & λοχαγός) του ελληνικού στρατού στην ελληνική μεραρχία (δύναμης περίπου 8.000 ανδρών) που στάθμευε στην Κύπρο. Πάντα συνεπής, η οικογένεια Σκλαβενίτη συνέχισε και συνεχίζει να αποδεικνύει έμπρακτα την φιλοπατρία της, καταφέρνοντας να κερδίσει την αγάπη και την εκτίμηση των ανθρώπων που εργάστηκαν και εργάζονται στις επιχειρήσεις της.

Οι ενέργειες υπέρ της πατρίδας και του κοινωνικού συνόλου της οικογένειας Σκλαβενίτη, είναι αναρίθμητες και χιλιάδες είναι εκείνοι σήμερα που της εκφράζουν δημόσια την εμπιστοσύνη τους.

Ετικέτες: Αγώνες Οικογένεια Ευεργέτες Σκλαβενίτης Σπύρος Στέλιος