3 Μαρτίου 1957: το ηρωικό τέλος του υπαρχηγού της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου

0
0
0
s2smodern
Σήμερα πενθά η γη και γιορτάζει ο ουρανός. Ήταν 3 Μαρτίου το 1957 όταν ο Αετός της ΕΟΚΑ θυσιάστηκε για την ελευθερία της πατρίδας του, πολεμώντας μέχρι η φωτιά των δειλών Βρεττανών να τον ηρωοποιήσει.
Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, γεννημένος στη Λύση το 1928 σπούδασε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών στην Ελλάδα που τόσο αγαπούσε και υπηρέτησε στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Δύο χρόνια μετά την επιστροφή του στη Κύπρο μυήθηκε στην ΕΟΚΑ και έδωσε στον Αρχηγό Διγενή τον λόγο της στρατιωτικής του τιμής.
Η στρατιωτική εκπαίδευση του Αυξεντίου, το θάρρος και η πίστη του στον ιερό σκοπό της Ενώσεως τον ξεχώρισαν και τον κατέταξαν στους πιο αποτελεσματικούς μαχητές του Αγώνα. Οι Άγγλοι που τον επικήρυξαν μέχρι και με 5000 λίρες, κεράστηκαν από τον ίδιο τον αγωνιστή στη μονή Μαχαιρά που κρυβόταν εκεί ντυμένος καλόγηρος, χωρίς να αντιληφθούν ποιος είναι ο ιερέας που τους χαιρέτησε.
Η δράση του στην ΕΟΚΑ τεράστια, οι επιτυχίες τους πάμπολλες και η τόλμη του αστείρευτη. Έμαθε σε άλλους αγωνιστές τη χρήση του οπλισμού και ηγήθηκε ομάδων ανταρτών τόσο στον Πενταδάκτυλο όσο και στο Τρόοδος όπου έμελλε να χάσει τη ζωή του.
Τον Μάρτιο του 1957 ο Εφιάλτης του αγώνα θα παρουσιαζόταν ξανά. Μια σειρά από αλυσιδωτές και περίπλοκες προδοσίες οδήγησαν τους Άγγλους να περικυκλώσουν το κρησφύγετο του "Ζήδρου" κοντά στον Μαχαιρά. Η μάχη ξεκίνησε και κράτησε για ώρες, με τον Αυξεντίου να διατάζει τους συναγωνιστές του να παραδοθούν για να σώσουν τη ζωή τους και έμεινε μόνος να πολεμάει για 10 ώρες τον εχθρό, τραυματισμένος από χειροβομβίδα αλλά με ψυχή πολλαπλάσια της θνητής. Ο ίδιος φώναξε "Μέχρι σήμερα μαθαίνατε πώς πολεμούν οι Έλληνες. Σήμερα θα μάθετε και πως πεθαίνουν". Στις επόμενες προτροπές για παράδωση απάντησε μονάχα "Μολών Λαβέ". Ο συμπολεμιστής του Αυγουστής Ευσταθίου επέστρεψε πίσω με δικαιολογία πως θα τον έπειθε να παραδοθεί, έπιασε όμως και αυτός το όπλο και συνέχισαν τη μάχη με σκοπό να διαφύγουν τη νύχτα.
Η δειλία των Βρεττανών φάνηκε ακόμα μια φορά, αφού όταν αντιλήφθηκαν τον σκοπό του περιέλουσαν με βενζίνη το κρησφύγετο και του έβαλαν φωτιά. Ο Αυξεντίου προτιμά ξανά να σώσει τη ζωή του Αυγουστή και μένει μόνος να γίνει ολοκαύτωμα στο όνομα του Ελληνισμού.
Ο Αετός έγινε στάχτη στα μάτια των αποικιοκρατών, στα μάτια όμως όλων των Ελλήνων πέταξε ψηλά στο Πάνθεον των Ηρώων!
Παραθέτουμε απόσπασμα από το ποίημα της μητέρας του Αντωνούς:
"Γειά σου, Γληόρη Αθάνατε, ήρωα των ηρώων
τζιαι τ'όνομα σου άφησες παντοτινά στον κόσμον.
Ζήτω, Γληόρη αθάνατε, ας έχομεν εγείαν,
που σιόνωσες το γαίμαν σου για την Ελευθερίαν"