Είναι ορθή η απόφαση του Αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου να αναγνωρίσει την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας;

0
0
0
s2smodern

Στις συνεδριάσεις της στις 23 & 25 Νοεμβρίου 2020, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου, με δέκα ψήφους υπέρ έναντι επτά, αποφάσισε να μην εναντιωθεί στον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, ο οποίος αναγνώρισε μονομερώς την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας. Αλλά ποιόν ακριβώς είναι τόσο πρόθυμος να αναγνωρίσει ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου; Η θέση του Αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου έχει ήδη επικριθεί από πολλούς Κύπριους και Ελλαδίτες ιεράρχες.

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Έτσι, στις 30 Νοεμβρίου, σε συνέντευξή του στο SigmaLive, ο Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρος (στη φωτογραφία) εξήγησε λεπτομερώς ποιες θα είναι οι συνέπειες στις οποίες μπορεί να οδηγήσει μια απρόσεκτη απόφαση αναγνώρισης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας. Πρώτα απ’ όλα, σημείωσε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν είχε το δικαίωμα να παραχωρήσει μονομερώς αυτοκεφαλία στην Ορθόδοξη Εκκλησία Ουκρανίας το 2019. Παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με τον Μητροπολίτη, η καρδιά της Ορθοδοξίας κτυπά στην Κωνσταντινούπολη, ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν μπορεί να επιλύσει τέτοια ζητήματα χωρίς τη συγκατάθεση άλλων τοπικών Ορθόδοξων Εκκλησιών. Η αναγνώριση του επικεφαλής της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας Επιφανίου και το συλλείτουργο μαζί του παραβιάζει τους κανόνες της Εκκλησίας, διότι, όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των ιεραρχών αυτής της εκκλησίας, δεν έχει αποστολική διαδοχή. Τον Φεβρουάριο του 2019, η Ιερά Σύνοδος της Κυπριακής Εκκλησίας δήλωσε ότι, δεδομένου ότι οι ιερατικές και επισκοπικές χειροτονίες στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας είναι άκυρες, αρνείται να τον αναγνωρίσει. Εκτός αυτού, σύμφωνα με τον 10ο Αποστολικό Κανόνα, αυτός ο οποίος συλλειτουργεί με σχισματικό υπόκειται και ο ίδιος στον αφορισμό από την Εκκλησία. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο ο Μητροπολίτης Νικηφόρος υπογράμμισε ότι αρνείται να συλλειτουργήσει με τον Χρυσόστομο, εάν ο προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου θα μνημονεύει τον Επιφάνιο.

«ΚΟΙΝΗ ΘΛΙΒΕΡΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ»

Η αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, γύρω από την οποία δεν υπάρχει συναίνεση από τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, βλάπτει από μόνη της την ενότητα της Ορθοδοξίας και οδηγεί σε σχίσμα. Και άλλοι διακεκριμένοι ιεράρχες όμως επικρίνουν την αυτοκεφαλία της Ουκρανίας. Έτσι, ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ επέκρινε σε άρθρο του το φυλλάδιο που τιτλοφορείται «Η όλη αλήθεια για το Ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα» του Ιερομονάχου Νικήτα Παντοκρατορινού, στο οποίο ο τελευταίος προσπάθησε να «ξεπλύνει» τις ενέργειες του Φαναρίου. Ο Μητροπολίτης Σεραφείμ καταδεικνύει σχολαστικά και πειστικά την ασυνέπεια της απόφασης και αποδεικνύει ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν έχει κανένα δικαίωμα να παραχωρήσει αυτοκεφαλία και να εισβάλει στην επικράτεια της Ουκρανίας. Και μιλά για «σοβαρή πνευματική υποβάθμιση και καθίζηση του σημερινού Αγίου Όρους», που «αποτελεί πλέον κοινή θλιβερή διαπίστωση πολλών πνευματικών ανδρών και καταξιωμένων προσωπικοτήτων» και αναφερόμενος στα μοναστήρια του Άθωνα που αναγνώρισαν την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, τονίζει πως δεν έχουν καμία σχέση «με το Άγιον Όρος, που γνωρίσαμε στα νεανικά μας χρόνια προ 35ετίας περίπου». Ο Μητροπολίτης σημειώνει μάλιστα πως οι σχισματικοί δεν επέδειξαν ειλικρινή μετάνοια, ότι η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπερέβη την εξουσία της και εισέβαλε στη δικαιοδοσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας άνευ κανονικής αρμοδιότητας, ότι το Φανάρι δεν είχε το δικαίωμα να αποκαταστήσει σχισματικούς άλλης εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας και χωρίς να λάβει υπόψη τη γνώμη της, ενώ καταλογίζει σαφή παραβίαση των Αγίων Κανόνων στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η δε προσπάθεια του Ιερομονάχου Νικήτα, ο οποίος αντιφάσκει (καθώς ορθά μεν επισημαίνει ότι ο Πατριάρχης, δεν είναι Πάπας και ‘πρώτος άνευ ίσων’, ωστόσο αποσιωπά τη νέα οικουμενιστική θεωρία του ‘πρώτου άνευ ίσων’, η οποία προήλθε από τα σπλάγχνα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όπως υπογραμμίζει ο ιεράρχης), να αναδείξει «όλη την αλήθεια» για το ουκρανικό ζήτημα, υπήρξε κατά τον Άγιο Πειραιώς ατυχέστατη.

ΜΙΑ ΟΘΟΝΗ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

Όντως, ο αναγνώστης του φυλλαδίου του Ιερομονάχου Νικήτα Παντοκρατορινού, λαμβάνει μια λανθασμένη και καθ’ όλα παραπλανητική εικόνα της πραγματικής κατάστασης. Κύριος στόχος του ήταν να «ξεπλύνει» το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Επιπλέον, είναι προφανές πως ο Ιερομόναχος Νικήτας δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να αναδείξει την εξάρτηση του Φαναρίου και της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας από πολιτικές δυνάμεις, ιδίως από το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ και τον πρώην πρόεδρο της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο. Οι δε εκπρόσωποι του Οικουμενικού Πατριαρχείου, οι οποίοι βρίσκονται πίσω από τη δημιουργία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, γνωρίζουν καλά ότι ο νέος σχηματισμός είναι απλώς μια οθόνη για πολιτικά παιχνίδια. Αυτό το θέμα εγείρεται επίσης στο σύντομο όσο και κατανοητό βίντεο του Μητροπολίτη Ιλαρίωνα του Βολοκολάμσκ της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας σχετικά με την «ουκρανική αυτοκεφαλία», το οποίο αξίζει να παρακολουθήσουν και τόσο όσοι δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει στην Ουκρανία, αλλά όσο και  εκείνοι οι οποίοι αντιλαμβάνονται τις παραμέτρους του ουκρανικού ζητήματος. Ένας εκ των υψηλότερων ιεραρχών της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, λοιπόν, εξηγεί τα κάτωθι θέματα: γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας δεν μπορεί να θεωρηθεί κανονική, πώς συνδέονται με το ζήτημα οι πολιτικοί γενικότερα και οι Ουκρανοί ριζοσπάστες εθνικιστές ειδικότερα αλλά και η κατάληψη ναών της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, γιατί οι ιεράρχες της νέας εκκλησιαστικής οργάνωσης στερούνται αποστολικής διαδοχής, και πως ανήθικες συμπεριφορές και εγκλήματα αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους της νέας Εκκλησίας, πώς οι εκπρόσωποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας παραπλάνησαν τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο με τη βοήθεια πλαστών εγγράφων, γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησίας της Ουκρανίας είναι ένα ανοικτά πολιτικό σχέδιο και γιατί όχι μόνο δεν επουλώνει τη διάσπαση στην ουκρανική Ορθοδοξία, αλλά, αντίθετα, την εμβαθύνει.

ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ

Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, το ζήτημα της αναγνώρισης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας απέχει πολύ από το να είναι τόσο σαφές όσο ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος προσπαθεί να το παρουσιάσει. Οι δε «ιεράρχες» της νέας δομής, επί της ουσίας εξακολουθούν να είναι σχισματικοί, και αντί να ενώσουν τους Ορθόδοξους Χριστιανούς της Ουκρανίας, έγιναν το μήλο της έριδος. Και αυτό διότι δεν ήταν η πίστη, αλλά η πολιτική η οποία είναι πίσω από τη δημιουργία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας.