Η Αποκάλυψη σε ένα μυθιστόρημα που προκαλεί αίσθηση

0
0
0
s2smodern

Σε έναν κόσμο κατεστραμμένο, που απλά γύρισε πίσω, μετά από λιμό και πείνα… Η Αποκάλυψη, το 2025, δια της «συστημικής κατάρρευσης του τεχνικού πολιτισμού». Στο Λονδίνο, λίγο πριν, οι άνθρωποι βρίσκονταν μόλις έξι γεύματα μακριά από τον λιμό και η κοινωνία είχε πια φτάσει σε τέτοια επίπεδα πολυπλοκότητας και επιτήδευσης, που καθίστατο μοναδικά ευάλωτη στην ολική κατάρρευση. Και φτάνει η Αποκάλυψη. Και οι άνθρωποι πεθαίνουν από πρότερα ιάσιμες ασθένειες, ενώ ακόμα περισσότεροι πεθαίνουν σε κτηνώδεις εμφύλιους πολέμους. Και ακολουθεί μια πολύ σκοτεινή εποχή, που διαρκεί πάνω από έναν αιώνα, μέχρι να αρχίσει η κοινωνία να συνέρχεται. Και ακολουθεί η αναδιοργάνωση, που χαρακτηρίζεται όμως από την απόρριψη της επιστημοσύνης που ενέπνεε τους ορθολογιστές που οδήγησαν στην καταστροφή και προκάλεσαν την οργή του Θεού, παρακινώντας τον να εξαπολύσει την οργή του επί των κεφαλών των ανθρώπων. Άλλωστε, ο Ρόμπερτ Χάρις στα προηγούμενα βιβλία του, είχε προειδοποιήσει: «Όλοι οι πολιτισμοί θεωρούν εαυτούς άτρωτους. Η ιστορία μας προειδοποιεί πως κανείς δεν είναι». Στη νέα κοινωνία που δημιουργείται, στο βιβλίο 336 σελίδων του Βρετανού μυθιστοριογράφου, με τίτλο «Ο δεύτερος ύπνος» (“The Second Sleep”, Hutchinson, London 2019), απαγορεύεται ρητά η μελέτη των «αρχαίων», ενώ το νέο 666 έγινε η χρονιά της Αποκάλυψης, το 2025.

ΤΟ ΔΑΓΚΩΜΕΝΟ ΜΗΛΟ

Και όταν αυτά γράφονται και εκδίδονται λίγους μήνες πριν την πανδημία του κορωνοϊού και την ενδεχόμενη ή αν θέλετε, διαφαινόμενη έλλειψη τροφίμων που θα την ακολουθήσει, δημιουργώντας σοβαρότατα προβλήματα στην ανθρωπότητα, τότε, ναι, τραβούν δικαιολογημένα την προσοχή. Ο λόγος για το βιβλίο του Βρετανού συγγραφέα Ρόμπερτ Χάρις, γνωστού για τα – πολύ καλά και ευπώλητα - βιβλία θρίλερ που έχει γράψει στο παρελθόν, έχοντας ως μοτίβο του τα μέσα του 20ου αιώνα. Τώρα, μας πάει 850 χρόνια μετά… Και παίρνει κάποια ώρα να το συνειδητοποιήσει ο αναγνώστης που θα πάρει στα χέρια του το βιβλίο, καθώς αρχικά νομίζει ότι βρίσκεται 500 και πλέον χρόνια πίσω, αν και οι μικρές παραδοξότητες εμφυτευμένες με μαεστρία στο κείμενο, ίσως προειδοποιήσουν νωρίς τους πιο υποψιασμένους. Όμως, όλα ξεκαθαρίζουν ως προς το πλαίσιο, όταν ο ιερέας που έχει πάει έφιππος για την τελετή της ταφής ενός άλλου κληρικού ο οποίος εγκατέλειψε τα εγκόσμια, ανακαλύπτει ένα κουτί με αρχαία, μεταξύ των οποίων πλαστικά αντικείμενα, χαρτονομίσματα στερλινών του 21ου αιώνα και ένα… iPhone! Και αυτό που την ίδια ώρα μαθαίνουμε ότι το δαγκωμένο μήλο αποτελεί το απόλυτο σύμβολο της ύβρεως και της βλασφημίας την εποχή εκείνη.

ΔΕΝ ΠΡΟΙΩΝΙΖΕΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΛΟ

Στις σελίδες του μυθιστορήματος του Χάρις, βρίσκουμε τις αγωνίες όλων όσοι κατανοώντας τα φαινόμενα και τα μηνύματα της εποχής, προσπαθούν να δουν τι θα ακολουθήσει, μιας και το χάος που επικρατεί, η αδυναμία της Δύσης να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις αλλά και οι εντάσεις γενικότερα σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν προοιωνίζουν τίποτα καλό. Πολλοί είναι εκείνοι βέβαια, που με διάφορους τρόπους, άμεσους ή έμμεσους, μιλούν για τα μελλούμενα. Πολλές φορές το κάνουν «κομψά», άλλες φορές ωμά και άλλες φορές με τρόπο που τους περιθωριοποιεί και δεν τους επιτρέπει να ακουστούν. Γιατί όλα θέλουν τον τρόπο τους, ειδικά σε κοινωνίες που έχουν αστικοποιηθεί και αδυνατούν να αντιμετωπίσουν με ψυχραιμία το άσχημο αύριο, όπως αυτό τουλάχιστον προβάλλει μπροστά μας. Αναλογιστείτε όμως, κάτι σημαντικό: στο βιβλίο του ο Χάρις μας μιλά για μια εποχή στο μέλλον, όπου ο ηλεκτρισμός αποτελεί τον ορισμό της ύβρεως. Και δεδομένης και της ικανότητας του συγκεκριμένου συγγραφέα στην αφήγηση, είναι τρομακτικό το πόσο αληθινό και πόσο πιθανό όλο αυτό φαντάζει.. Και φαντάζει αληθινό, καθώς τα παρακμιακά ιδεολογήματα, ο ολοκληρωτισμός που αυτά ενέχουν, μόνο συναισθήματα τρόμου και ανασφάλειας γεννούν για το μέλλον.

ΑΣ ΑΚΟΥΣΤΕΙ Η ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ

Η υπαρξιακή αγωνία του σημερινού ανθρώπου για το αύριο, μετουσιώνεται μέσα από ανάλογα βιβλία και κείμενα, όπως αυτό του Ρόμπερτ Χάρις. Τα βιβλία του δημοσιογράφου Νίκου Χιδίρογλου «Όχι στην Παλιά Πόλη» (Ερωδιός, Θεσσαλονίκη 2007) και «Πολεμώντας το καθεστώς» (Ερωδιός, Θεσσαλονίκη 2012), κινούνται σε ανάλογη κατεύθυνση και έχουν και αυτά ήδη αποδειχθεί προφητικά. Μόνο και μόνο ο πόλεμος που δέχθηκε ο συγγραφέας μετά την έκδοσή τους, λέει πολλά. Οι πανδημίες, η ολοκληρωτική προδιάθεση πολλών και η γενικευμένη βία, η λαθρομετανάστευση και η υποχρεωτική συγκατοίκηση – ελέω της επιβολής των αρχών της πολιτικής ορθότητας - με τον άνθρωπο από άλλους κόσμους που μάχεται τις αξίες μας, ο σφοδρός συστημικός πόλεμος κατά της χριστιανικής πίστης, η κατοχή από πολλούς πυρηνικών όπλων και η τροφική ανασφάλεια, μεταξύ πολλών άλλων παραγόντων, έχουν όμως ήδη ανοίξει τον ασκό του Αιόλου. Ο εκφυλισμένος κοσμοπολιτισμός, η παντοδυναμία των γραφειοκρατών, η ανεπάρκεια των πολιτικών ηγεσιών να παρέμβουν και να διαχειριστούν την κατάσταση, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας. Όσοι μπορούν, ας ακούσουν την κραυγή αγωνίας των συγγραφέων που εκφράζονται με τον δικό τους – ιδιότυπο έστω - τρόπο. Και ας ετοιμαστούν για το πολύ δύσκολο αύριο που βρίσκεται προ των τειχών.

Αποκάλυψη, Μυθιστόρημα, Harris



e-genius.gr ...intelligent web software