Γράφτηκε στις .

Πόσο θα αλλάξει τη ζωή μας η πανδημία;

0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Γράφει ο Νίκος Χιδίρογλου

Είναι μάλλον άγνωστη σε αυτή τη φάση η διάρκεια που θα έχουν τα μέτρα που λαμβάνονται κατά της πανδημίας του κορωνοϊού. Προσοχή: ακόμα και αν μειωθούν κάποια στιγμή τα κρούσματα, αυτό δεν σημαίνει ότι αυτόματα οι αποφάσεις για τα μέτρα θα αναιρεθούν. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είπε στους συμπατριώτες του ότι μπορεί να χρειαστεί να παραμείνουν στα σπίτια τους μέχρι τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, ενώ άλλοι στις ΗΠΑ προειδοποιούν για καραντίνα μέχρι τον Ιούνιο. Στη Δύση, πλην Ηνωμένου Βασιλείου όπου η κυβέρνηση προσεγγίζει διαφορετικά το θέμα, η συστημική προτεραιότητα είναι η προστασία των συστημάτων Υγείας, ώστε τα νοσοκομεία και οι υπόλοιπες υποδομές να είναι σε θέση αντεπεξέλθουν στην πίεση που θα τους ασκηθεί εκ των πραγμάτων.

Πολύ χαρακτηριστικές της ανησυχίας των κυβερνήσεων είναι οι απαιτήσεις των κυβερνήσεων για μελέτες εκ μέρους των ειδικών σχετικά με τον χρόνο κλιμάκωσης του αριθμού των κρουσμάτων της ασθένειας. Και αυτό διότι οι κυβερνήσεις όλων των χωρών της Δύσης, αναγνωρίζουν, λιγότερο ή περισσότερο, το ότι οι υποδομές μπορούν να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες του πληθυσμού σε συνθήκες κανονικότητας, αλλά θα δυσκολευτούν πολύ στη διάρκεια επιδημίας και θα κινδυνεύσουν με κατάρρευση. Και έτσι, προτάσσεται η πολιτική της κοινωνικής αποστασιοποίησης, ώστε να μειωθεί ο αριθμός των κρουσμάτων. Κι έτσι, διευκολύνεται και η εργασία των ανθρώπων που στελεχώνουν τα νοσοκομεία, κερδίζουν πολύτιμο χρόνο και παραμένει σε υψηλά επίπεδα η παροχή υπηρεσιών προς τους ασθενείς. Και έτσι δεν χάνουν τη ζωή τους άνθρωποι διότι δεν υπάρχουν αναπνευστήρες ή διότι δεν επαρκεί το προσωπικό για να καλύψει τα περιστατικά. Τα όσα συνέβησαν και ακόμα συμβαίνουν στην Ιταλία, με την αδυναμία εκεί των νοσοκομείων να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, είναι πολύ χαρακτηριστικά του τι συμβαίνει όταν ένα σύστημα «κρασάρει».

ΘΑ ΑΠΑΙΤΗΘΕΙ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ;

Αμερικανοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ακόμα και αν πετύχει η πολιτική συγκράτησης του αριθμού των κρουσμάτων, ο ίδιος αριθμός συνανθρώπων μας θα ασθενήσει, αλλά σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου, κάτι που όμως θα βοηθήσει τις υγειονομικές υποδομές να αντεπεξέλθουν με επιτυχία. Και αυτό, λένε οι ίδιοι, είναι η μάλλον παράδοξη παράμετρος της επιτυχίας στην προσπάθεια της καταπολέμησης της διάδοσης του κορωνοϊού: το ότι η προσπάθεια για την επιβράδυνση της μετάδοσης θα οδηγήσει και στην παράταση – και σωστά - της διάρκειας των μέτρων. Αυτό ήδη απασχολεί πολλούς στις ΗΠΑ. Όπως επισημαίνει στα ρεπορτάζ του ο έγκριτος Αμερικανός δημοσιογράφος Τζος Κοβένσκι, η ισοπέδωση της καμπύλης μπορεί να μειώσει τη δριμύτητα της επιδημίας, όμως θα επεκτείνει τη διάρκειά της.

Σύμφωνα, τέλος, με τον έμπειρο Αμερικανό επιδημιολόγο Γκάρι Σλάτκιν (στη φωτογραφία), η κοινωνική αποστασιοποίηση θα μειώσει τον αριθμό των κρουσμάτων, αλλά οι τοπικές κοινωνίες στις ΗΠΑ θα πρέπει να αποφασίσουν με σοβαρότητα το πότε θα μπορούν να επιστρέψουν στους κανονικούς τους ρυθμούς. Και ο ίδιος τονίζει χαρακτηριστικά πως «είμαστε μήνες μακριά απ’ αυτό». Και εδώ, ερχόμαστε στο άλλο τεράστιο κεφάλαιο: ποιες θα είναι οι συνέπειες της πανδημίας στο οικονομικό πεδίο και τι θα έχει μείνει όρθιο μετά τη λήξη των μέτρων; Πόσο θα έχει αλλάξει η ζωή μας μετά απ’ όλα αυτά;

Κόσμος, Μέτρα, Πανδημία, Γκάρι