Όλα αρχίζουν και τελειώνουν στο εθνικό κράτος

0
0
0
s2smodern

Γράφει ο Νίκος Χιδίρογλου

Ναι, είναι προφανές: όλα αρχίζουν και τελειώνουν στο εθνικό κράτος. Εκεί όπου λαμβάνονται αποφάσεις με γνώμονα το εθνικό συμφέρον. Το γεγονός ότι εννέα ευρωπαϊκά κράτη υπέβαλαν αιτήματα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για επιβολή σκληρών ελέγχων στα σύνορά τους, ώστε να συγκρατηθεί η εξάπλωση του κορωνοϊού, τα λέει όλα. Η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, γεμάτη καλοπληρωμένα στελέχη με κακώς εννοούμενη κοσμοπολίτικη & εθνομηδενιστική λογική, αδυνατεί να κατανοήσει τους φόβους και τις αγωνίες των εθνών και των τοπικών κοινωνιών, αδυνατεί να λάβει γρήγορες αποφάσεις και να κινηθεί γοργά στην κατεύθυνση της επίλυσης σοβαρών ενίοτε προβλημάτων που δοκιμάζουν τις αντοχές των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι προφανές άλλωστε πως υπάρχουν πολλές και εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους προσεγγίσεις γα τον τρόπο αντιμετώπισης των κρίσεων. Προσεγγίσεις, που έχουν να κάνουν κυρίως με την εθνική ιδιοσυγκρασία ενός λαού. Κοιτάτε τη Βρετανία του Brexit πως αντέδρασε στην πανδημία και πως αντέδρασε πχ η Ελλάδα. Ο δύο θεωρήσεις του προβλήματος, απέχουν πολύ μία από την άλλη, όπως όμως απέχει η θεώρηση της Αθήνας από αυτή του Βερολίνου.

ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΘΟΥΝ ΤΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ

Οι εθνικές κοινωνίες διατηρούν και πρέπει πάντα να διατηρούν το δικαίωμα να αντιδρούν σε δύσκολες καταστάσεις βάσει του πολιτισμού τους και της θρησκείας τους, βάσει της παράδοσής τους και βάσει της επιστημονικής θεώρησης που εκείνες επιλέγουν, με τα δικά τους πάντα κριτήρια. Και είναι προφανές πως η απόπειρα της παγκοσμιοποίησης να δημιουργήσει – με ολοκληρωτική μεθοδολογία - μια ενιαία κουλτούρα, απέτυχε, εξακολουθεί να αποτυγχάνει και εν τέλει υπονομεύει και την ίδια την αποτελεσματική λειτουργία των διεθνών οργανισμών. Κοιτάξτε πως αντιδρούν οι λογικοί και πως όλοι αυτοί που έχουν άλλα στο μυαλό τους και εκμεταλλεύονται την συγκυρία για να πουλήσουν την ιδεολογικοπολιτική τους ηρωίνη. Όπως έγραψε ο σταλινιστής Σλάβοϊ Ζίζεκ, αφού επισήμανε ότι «αυτό που εξακολουθεί να συμβαίνει σήμερα είναι η στάση ‘κάθε χώρας για τον εαυτό της’», μας λέει ότι «η τελική επιλογή που έχουμε είναι: είτε το δίκαιο του ισχυρού ή κάποιος ανανεωμένος κομμουνισμός». Τι εννοεί ο τύπος αυτός λέγοντας «κάποιος ανανεωμένος κομμουνισμός»; Περισσότερος «σοσιαλιστικός μετασχηματισμός», μετά τα 100.000.000 νεκρούς που άφησαν πίσω τους οι προηγούμενοι «μετασχηματισμοί»;

ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

Η απάντηση στα παραπάνω φληναφήματα του κάθε σταλινιστή τύπου Σλάβοϊ Ζίζεκ και των λοιπών θιασωτών του ολοκληρωτισμού, είναι η αποτελεσματική διαχείριση εκ μέρους των αστικών κυβερνήσεων των εθνικών κρατών της Δύσης. Και γενικότερα είναι η αποφασιστικότητα των εθνικών κρατών να υπερασπιστούν τις ελευθερίες τους, εκ των οποίων η μία είναι να αποφασίζουν τα έθνη για το μέλλον τους και μέσα στο πλαίσιο αυτό για το πώς θα αντιμετωπίζουν τις απειλές εναντίον τους. Ας κατανοήσουν κάποιοι ότι κρίσεις όπως αυτή της πανδημίας του κορωνοϊού αλλά και αυτή του μεταναστευτικού, απειλούν την ίδια την ύπαρξη των εθνών της Δύσης και τον τρόπο ζωής μας. Και πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα και αποφασιστικά, χωρίς να αναμένονται συνεδριάσεις οργάνων και ομοφωνίες εκπροσώπων διαφόρων κρατών, με διαφορετικές πολλές φορές προτεραιότητες.

Ορθοδοξία, Έθνος, Κομμουνισμός, Κράτος



e-genius.gr ...intelligent web software