Σκάνδαλο Νovartis: Κάθαρση ή το χρονικό προαναγγελθέντων πολιτικών θανάτων;

novartisa.jpg
0
0
0
s2smodern

Από τον Ηλία Ν. Ηλιακόπουλο*

Μετά την καταιγίδα που συντάραξε το Πανελλήνιο για το όνομα που πρέπει να πάρει το κρατίδιο των Σκοπίων και που ο Ελληνικός λαός όρθωσε σύσσωμος ανάστημα ενάντια στην επαπειλούμενη αλλοίωση της Ιστορίας, η κυβέρνηση με περισσή σπουδή γύρισε σελίδα .Τώρα πρώτο θέμα δεν είναι η Ελληνικότητα της Μακεδονίας ούτε η αντιπαράθεση μας με τα Σκόπια και τον διαμεσολαβητή Νίμιτς. Η Κυβέρνηση ως σύγχρονος «σταυροφόρος» της κάθαρσης ανήγγειλε την διαβίβαση της δικογραφίας στη Βουλή για το σκάνδαλο Novartis στο οποίο φέρεται να εμπλέκονται πρώην πρωθυπουργοί, πρωτοκλασάτοι πρώην υπουργοί και άλλα πρώην κυβερνητικά στελέχη για μίζες και δωροδοκίες από την πολυεθνική φαρμακευτική εταιρεία κολοσσό, προκειμένου να γίνεται ευρεία κατανάλωση φαρμάκων από τον οικονομικά παραπαίοντα ούτως ή άλλως λαό αυτής της χώρας…

Η κυβέρνηση δια στόματος πρωθυπουργού αλλά και πολλών άλλων υπουργών δήλωσε πως το σκάνδαλο της Novartis ξεπερνά κατά πολύ το σκάνδαλο της Siemens και γι αυτό έστειλε για τα περαιτέρω την δικογραφία στην Βουλή. Όμως και κατά το παρελθόν οι αριστερίστικες δυνάμεις ξεσκέπασαν σκάνδαλά, όπως εκείνο του Βατοπεδίου, συνειδήσεις σπιλώθηκαν και τότε, ενώ οι με αριστερή κουλτούρα και άποψη διώκτες είχαν επιδοθεί σε έναν αγώνα ατέλειωτης ανθρωποφαγίας. Όμως όταν η πολύκροτη υπόθεση ήλθε στην σφαίρα της Δικαιοσύνης, ξεφούσκωσε σαν τρύπιο μπαλόνι αλλά η ζημιά είχε γίνει κοστίζοντας την πτώση μιας ολόκληρης κυβέρνησης. Τώρα οι αριστερίζοντες κυβερνητικοί πομπωδώς εξαγγέλλουν, ότι βγάζουν λαυράκι στον αφρό, πυροβολούν κατά ριπάς πολιτικούς αντιπάλους δημιουργώντας εικόνα έντασης και πολιτικού θρίλερ, αφού τινές των αριστεριζόντων δεν παραλείπουν να βλέπουν ακόμη και της «φυλακής τα σίδερα» για τους «καταχραστές και εκμεταλλευτές» της δημόσιας εξουσίας. Όπως τουλάχιστον μέχρι τώρα προκύπτει το βασικό αποδεικτικό υλικό για τις μίζες και δωροδοκίες των συγκεκριμένων πολιτικών είναι οι καταθέσεις μαρτύρων , που και δεν περιλαμβάνονται ακόμη στην αποσταλείσα στην βουλή δικογραφία αλλά το κυριότερο παραμένουν ανώνυμοι ως προστατευόμενοι. Στο βωμό κονιορτοποίησης αντιπάλων υπό το πρόσχημα της ανακάλυψης της αλήθειας αναδύεται ως μια αναντίρρητη πραγματικότητα , πως ισοπεδώνονται συνεχώς και με αύξουσα γεωμετρική πρόοδο οποιεσδήποτε εγγυήσεις για την προστασία των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, κατακτήσεις του μέχρι τώρα νομικού πολιτισμού μας.

Είναι αλήθεια πως ο θεσμός των προστατευόμενων και ειδικότερα ανώνυμων μαρτύρων προέκυψε μέσα από εγκληματικές συμπεριφορές μείζονος σημασίας. Η οργανωμένη εγκληματικότητα ανάγκασε τον νομοθέτη να θεσπίσει ειδικότερες και δραστικότερες διατάξεις , όπως εκείνες του άρθρου 187 (εγκληματική οργάνωση) και συνακόλουθα με τις τρομοκρατικές πράξεις του άρθρου 187Α ΠΚ και παρά την διαπιστωμένη επάρκεια του υφιστάμενου νομικού μας οπλοστασίου (Βλ. Κ. Βαθιωτης, Η προστασία μαρτύρων κατά το άρθρο 9 του Ν 2982/2001 Ποιν.Χρ. ΝΑ,1045). Στο πλαίσιο αυτό και ως απόρροια του 8ου πορίσματος στο Ζ πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής εταιρείας Ποινικού Δικαίου στην Κομοτηνή, στον τομέα του Ποινικού Δικονομικού Δικαίου εκρίθη μεταξύ άλλων ως σκόπιμη και απαραίτητη η λήψη μέτρων και για την «προστασία των μαρτύρων». Το άρθρο 9 του Ν. 2928/2001 ήλθε να συνδέσει έτσι τους προστατευόμενους μάρτυρες με τις πιο πάνω τυποποιημένες εγκληματικές συμπεριφορές. Τώρα όμως που βλέπει κανείς την εξάπλωση του θεσμού αυτού και μάλιστα στην πιο σκοτεινή και αδιερεύνητη μορφή του και στο εξυφαινόμενο αδίκημα Διαφθοράς με την μορφή της δωροδοκίας πολιτικών προσώπων, αναρωτιέται αν τέτοιου είδους δικονομικές συμπεριφορές συνάδουν με το κράτος Δικαίου απόρροια του Ευρωπαϊκού πολιτισμού ή μήπως προέρχονται ως αποκρουστικές ντιρεκτίβες από την αντιπέρα όχθη του Ατλαντικού, όπως αντίστοιχα και τα ιδιόρρυθμα νομοθετήματα περί εγκληματικών οργανώσεων, που ισοπεδώνουν, όποιον έχει την ατυχία να βρεθεί μπροστά τους. Τα πράγματα μπερδεύονται ακόμη περισσότερο, όταν ο υπουργός Υγείας φέρεται να δηλώνει, ότι γνωρίζει ποιοι είναι οι προστατευόμενοι μάρτυρες και για ποιόν λόγο απεφάσισαν να συνδράμουν στην έρευνα.

Ούτως όμως εχόντων των πραγμάτων δίνεται η εντύπωση, ότι οι «ταγοί» μας αντιμετωπίζουν την όλη κατάσταση ως φαρσοκωμωδία και πως όλα γίνονται από τους θλιβερούς αριστερίζοντες κυβερνήτες μάλλον προς εντυπωσιασμό του μογιλάλου πλήθους! Βλέπετε καταφθάνει ο χρόνος των εκλογών και ο πολύς «Αλέξης» ετοιμάζει γραμμάτια προς εξαργύρωσιν! Ούτε όμως μπορεί να διαφύγει της προσοχής μας, πως σφόδρα πιθανόν η κυβέρνηση να εκτελεί κατά παραγγελία(;), συμβόλαια πολιτικού θανάτου! Πάντως ακόμη και αν την κυβέρνηση δεν την απασχολεί, ότι στηρίζει τα βασικά της αποδεικτικά μέσα στους προστατευόμενους και ανώνυμους μάρτυρες, κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει ότι η κατηγορία αυτών των μαρτύρων θίγει βάναυσα την αρχή της αμεσότητας .Γιατί το δικονομικά «ιερό» πρόσωπο του κατηγορουμένου κινδυνεύει να μείνει στην προδικασία τουλάχιστον χωρίς δραστική και αποτελεσματική έννομη προστασία, όταν δεν γνωρίζει ποιος τον κατηγορεί, δεν μπορεί να ελέγξει τίποτε σε αυτόν, δεν γνωρίζει τα κίνητρα του, δεν τον βλέπει, ενώ ο ιδιόρρυθμός αυτός μάρτυρας τον στοχοποιεί… Δεν έχει περάσει απαρατήρητος ο προβληματισμός αυτός από τον άγρυπνο νομικό στοχασμό, που επισημαίνει τον κίνδυνο ο ανώνυμος μάρτυρας να γίνει απόκρυφο μέσο στήριξης της κατηγορίας (Βλ. Θεοχάρη Δαλακούρα, Προστασία μαρτύρων: Ένα δικαιοκρατικό στοίχημα Ποιν Δικ 10/2004, 1169). Οι παραπάνω προβληματισμοί και επιφυλάξεις για την πολυδιαφημισμένη κάθαρση ενδυναμώνονται ακόμη περισσότερο, αν σκεφθεί κανείς, πως η ανωνυμία του προστατευόμενου μάρτυρα έχει όριο την διαδικασία στην ακροαματική διαδικασία του Δικαστηρίου.

Στο ακροατήριο λοιπόν ο μάρτυρας για να καταθέσει δεν παραμένει ανώνυμος. Το Δικαστήριο με αίτημα ή αυτεπαγγέλτως θα άρει την ανωνυμία(Άρθρο 9 παρ. 4 του Ν. 2928/2001)Κι αν δεν αποκαλυφθούν τα στοιχεία ταυτότητας του, μόνη η κατάθεσή του δεν είναι αρκετή για την καταδίκη του κατηγορουμένου! (Άρθρο 9 παρ. 5). Τι γίνεται όμως μέχρι η υπόθεση να φτάσει – αν φτάσει - στο ακροατήριο; Με μεθόδους που θυμίζουν σκοταδισμό του Μεσαίωνα με τους ανώνυμους μάρτυρες, με σοβαρές καταγγελίες, πως δεν υπάρχουν στην δικογραφία η πράξη του Εισαγγελέως Εγκλημάτων Διαφθοράς για τον χαρακτηρισμό των μαρτύρων ως δημοσίου συμφέροντος και συνακόλουθα «προστατευόμενων» αλλά ούτε τα έγγραφα των ελληνικών εισαγγελικών αρχών προς τις αρμόδιες αρχές των ΗΠΑ, η κυβέρνηση μοιάζει περιχαρής και περήφανη, πετώντας την «λάσπη στον ανεμιστήρα».

Αφού εγκαινιάζοντας αυτή την γραμμή ο κάθε επίδοξος συκοφάντης μπορεί ανέξοδα να λέει, ό,τι θέλει. Αυτό είναι που θα μείνει. Ακόμη κι αν η υπόθεση κολλήσει στις συμπληγάδες του άρθρου 86 του Συντάγματος. Ακόμη κι αν ένα νέο Βατοπέδι είναι προ των πυλών! Η ισοπέδωση όμως του Νομικού μας πολιτισμού και η έμπρακτη περιφρόνηση του τεκμηρίου αθωότητας από τους ερασιτέχνες της κυβερνητικής εξουσίας για την επίτευξη ιδιοτελών σκοπών είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο! Να γνωρίζουν λοιπόν οι μυσαροί κυβερνήτες αριστερής κοπής, ότι η στάση τους αυτή είναι αυτεπίστροφη!


*Ο Ηλίας Ν. Ηλιακόπουλος είναι Δικηγόρος, Διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου του Φράϊμπουργκ Γερμανίας και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στο ποινικό Δίκαιο του ΔΠΘ.

Ετικέτες: Σκάνδαλο NOVARTIS Ηλιακόπουλος σκευωρία Νομικός πολιτισμός



e-genius.gr ...intelligent web software