Ο Σταυρός στο στόχαστρο!

ssttst.jpg
0
0
0
s2smodern

Γράφει ο Δημήτρης Παπαγεωργίου

Αφηγήθηκε ο Abu Huraira: “Ο απόστολος του Αλλάχ είπε: Σύμφωνα με αυτόν στου οποίου τα χέρια είναι η ψυχή μου, σίγουρα ο γιός της Μαρίας (ο Ιησούς) θα κατέβει ανάμεσα στους ανθρώπους και θα κρίνει την ανθρωπότητα δίκαια; Θα σπάσει τον σταυρό και θα σκοτώσει τα γουρούνια και δεν θα υπάρχει jiya (δλδ οι μη-μουσουλμάνοι δεν θα πληρώνουν φόρο: επειδή όλοι θα μεταστραφούν στο Ισλάμ]...” Sahih al-Bukhari: The Book of the Stories of the Prophets. 4:60:3448.

Το παραπάνω είναι ένα χαντίθ.

Με τον όρο Χαντίθ αναφερόμαστε στην ισλαμική παράδοση που παραδίδει τα λόγια και τις πράξεις του προφήτη Μωάμεθ ή ακόμα την έγκρισή του για ό,τι ειπώθηκε ή τελέστηκε ενώπιόν του. Η λογοτεχνία των χαντίθ αναγνωρίζεται σήμερα ως βασικό θεμέλιο του Ισλάμ, δεύτερη σε αξία μετά το Κοράνιο. Μετά το θάνατο του Μωάμεθ, το Κοράνιο παρέμενε η κύρια πηγή καθοδήγησης των πιστών, ωστόσο σταδιακά, και καθώς νέα προβλήματα παρουσιάζονταν, δημιουργήθηκε η ανάγκη ύπαρξης μιας δευτερεύουσας επικουρικής πηγής. Η μελέτη των χαντίθ ονομάζεται «ουλούμ αλ-χαντίθ» και συνίσταται στη διερεύνηση της αυθεντικότητας των παραδόσεων. Έξι συλλογές θεωρούνται εγκυρότερες. Μεγαλύτερο κύρος έχουν εκείνες του ιμάμη αλ-Μπουχαρί και του Μουσλίμ , ενώ ακολουθούν τα χαντίθ των Αμπού Νταούντ , αλ-Τιρμίντι , αλ Νασάι και ιμπν Ματζάχ. Το συγκεκριμένο Χαντίθ, το οποίο περιγράφει τον Ιησού Χριστό να “σπάει” τον σταυρό προέρχεται από την πιο σημαντική συλλογή ίσως, αυτή του Αλ-Μπουχαρί. Και ίσως εξηγεί το γιατί τα σπασίματα των σταυρών, αποτελούν μια “επιτακτική ανάγκη” των πιστών μουσουλμάνων, που δεν λαμβάνει χώρα μόνον στην Μυτιλήνη, αλλά είναι κάτι πολύ πιο γενικευμένο.

Για τους πιστούς μουσουλμάνους ο Μωάμεθ θεωρείται το καλύτερο παράδειγμα και δεν θα έπρεπε να μας προκαλεί εντύπωση ότι κάποιοι αποφασίζουν να μετατρέψουν τον λόγο του σε πράξη. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά, με αντίστοιχες καταστάσεις. Και όχι μόνον στα βάθη της Ασίας Ήταν στις 18 Μαρτίου του 2004, όταν ένας όχλος Αλβανών μουσουλμάνων επιτέθηκε και κατέστρεψε την Εκκλησία του Αγ. Ανδρέα στο Κόσυφοπέδιο. Η πιο θεαματική φωτογραφία έδειχνε κάποιους μουσουλμάνους που είχαν σκαρφαλώσει στην στέγη της Εκκλησίας να σπάνε τους μεταλλικούς σταυρούς που υπήρχαν εκεί. Ενώ πολλές είναι οι αναφορές για τις επιθέσεις σε χριστιανικά νεκροταφεία σε ολόκληρο το Κοσυφοπέδιο. Το σπάσιμο σταυρών σε νεκροταφεία έχει συμβει και στην χώρα μας στο παρελθόν, αλλά και στην Λιβύη. Με πιο διάσημη περίπτωση αυτή της επίθεσης μουσουλμάνων, στο νεκροταφείο των δυνάμεων της Βρεταννικής Κοινοπολιτείας το 2012. Τότε έσπασαν πολλούς τάφους που είχαν σταυρούς και κατεδάφισαν έναν ψηλό σταυρό που βρισκόταν στην άκρη του κοιμητηρίου. Οι άντρες που το έκαναν, μεθοδικά, με επιμονή και οργάνωση, κατέστρεψαν όχι μόνον τους σταυρούς αλλά και ό,τι ήταν σημαδεμένο με σταυρό. Ήταν χαρούμενοι και κάθε τόσο φώναζαν Αλάχου Άκμπαρ. Ενώ έκαναν και σχόλια: “Σπάστε τους σταυρούς που ανήκουν σε αυτούς”, “Αυτός είναι ο τάφος ενός Χριστιανού” και “Αυτός ο τάφος έχει έναν σταυρό πάνω του: ένας άπιστος”.

Γιατί όμως υπάρχει τόσο μίσος κατά του Σταυρού;

Σύμφωνα με τον Raymond Ibrahim, ο λόγος για αυτό το μίσος είναι ότι ο Σταυρός είναι το βασικό σύμβολο του Χριστιανισμού – για κάθε Εκκλησία του και για κάθε αιρεσή του. Ο λόγος γι' αυτή την εχθρότητα είναι ότι ο Σταυρός συμβολίζει την βασική διαφορά ανάμεσα στους Χριστιανούς και τους Μουσουλμάνους. Σύμφωνα με τον Sidney Griffith, συγγραφέα του βιβλίου “Η εκκλησία στην σκιά του τζαμιού” “Ο σταυρός δημόσια εκφράζει αυτά τα σημεία της χριστιανικής πίστης τα οποία το κόράνι, κατά τους μουσουλμάνους- αρνείται: Ότι ο Χριστός ήταν ο υιός του Θεού και ότι πέθανε στον Σταυρό”. Ως εκ τούτου: “η χριστιανική πρακτική του να λατρεύουν τον Σταυρό και τους Αγίους προκαλεί τους μουσουλμάνους έτσι ώστε υπάρχει μια προσπάθεια να σβησθούν τα δημόσια σύμβολα του Χριστιανισμού και ειδικά ο Σταυρός”. Και φυσικά ένα μεγάλο μέρος των μουσουλμάνων αντιμετωπίζουν σχεδόν ως ειδωλολατρεία το προσκύνημα του Σταυρού. Και για τους μουσουλμάνους οι ειδωλολάτρες (αν και δεν βάζουν συνολικά τους χριστιανούς σε αυτή την κατηγορία) είναι ο νούμερο ένας εχθρός. Η ιστορία του Ισλαμισμού μάλιστα, ακόμη και μετά τον Μωάμεθ είναι γεμάτη από ανέκδοτα μουσουλμάνων που καταριούνται και σπάνε Σταυρούς. Πριν την μάχη του Yarmuk το 636, που έγινε μεταξύ ενός από τους πρώτους εισβάλλοντες μουσουλμανικούς στρατούς και των δυνάμεων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ο Khalid bin al-Walid, γνωστός και ως “Το σπαθί του Αλλάχ” είπε στους Χριστιανούς ότι εάν θέλουν ειρήνη πρέπει να “σπάσουν τον Σταυρό” και να ασπασθούν το Ισλάμ ή να πληρώσουν jizya και να ζήσουν υποταγμένη. Τότε οι Βυζαντινοί επέλεξαν τον πόλεμο. Ομοίως και ο Saladin – τον οποίο μάλιστα αρκετοί φέρουν ως παράδειγμα ειρηνιστή πολέμαρχου – είχε διατάξει την απομάκρυνση κάθε σταυρού από κάθε τρούλο Εκκλησίας στις επαρχίες της Αιγύπτου.

Σχεδόν κάθε χώρα της Ευρώπης που δέχτηκε μαζικά στο πλαίσιο των μεταναστευτικών κυμάτων μουσουλμάνους μετανάστες είχε περιστατικά τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα σπασμένους σταυρούς και επιθέσεις κατά Σταυρών. Στην Ιταλία, στην Γερμανία, στην Βρετανία τα περιστατικά είναι αρκετά και ολοένα και πληθαίνουν. Στην χώρα μας έχουμε φτάσει σχεδόν μέχρις σημείου να τα θεωρούμε... φυσιολογικά. Είναι πολλά τα εκκλησάκια, ειδικά τα ξωκλήσσια που έχουν δεχθεί επιθέσεις. Θα πρέπει να αναρωτηθούμε πώς ακριβώς θα αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση

Οι επιλογές

Η πρώτη επιλογή συμπυκνώνεται με το παράδειγμα Ιεράρχη, ο οποίος επέλεξε να επισκεφθεί ένα hotspot και να μοιράσει φαγητό σε μετανάστες, δίχως να φορά σταυρό προφανώς για να μην... προκαλέσει. Η δεύτερη είναι να προσπαθήσουμε να προστατεύσουμε την Ταυτοτητά μας, μέρος της οποίας είναι και ο Σταυρός!. Αυτό μπορεί να συμβεί με δύο τρόπους. Είτε να πείσουμε τους μουσουλμάνους όλου του κόσμου, όλων των “σχολών” του Ισλάμ, ότι πρέπει να σέβονται τον Σταυρό, είτε να σταματήσουμε να εισάγουμε με τέτοιο τρομακτικό ρυθμό μουσουλμάνους.

Ετικέτες: Επίθεση Ορθοδοξία Χριστιανισμός Σταυρός



e-genius.gr ...intelligent web software