Οι μεθοδεύσεις τους δεν θα γίνουν αποδεκτές από το έθνος

syllalhthrio_makedonia.jpg
0
0
0
s2smodern

Γράφει ο Ν. Χιδίρογλου
Προσπαθούν να κλείσουν το θέμα όπως – όπως οι άνθρωποι της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ο λόγος για την ονομασία των Σκοπίων. Θέμα στο οποίο η «ριζοσπαστική» αριστερά έχει πάρα πολύ «λερωμένη» τη φωλιά της. Και αυτό μπορεί να το διαπιστώσει ο οποιοσδήποτε, αν ανατρέξει στην 5η Ολομέλεια του ΚΚΕ, κόμμα για τις τεράστιες ευθύνες του οποίου ουδείς κάνει λόγο. Σημειώστε ότι τις θέσεις που διατύπωσε το ΚΚΕ στην 5η Ολομέλεια, τις υπερασπίζονταν τα στελέχη του καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60, ενώ αργότερα δόθηκε γραμμή τα στελέχη να αποφεύγουν τις δημόσιες συζητήσεις για το θέμα, που εξέθετε πολύ τους Έλληνες κομμουνιστές.

Η ΕΛΛΗ ΠΑΠΠΑ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ
Αλλά, ας δούμε τι λέει στο βιβλίο της «Μαρτυρίες μια Διαδρομής» η Έλλη Παππά, σύντροφος του (εκ των υπευθύνων για τις σφαγές στην Πελοπόννησο) Νίκου Μπελογιάννη, για την προδοτική 5η Ολομέλεια του ΚΚΕ: «... Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στην απόφαση της 5ης Ολομέλειας. Την άκουσα στο σπίτι της Νίνας και του Λάκη. Βράδυ, με καλά κλεισμένα τα πορτοπαράθυρα, ακούγαμε το Σταθμό. Μετέδινε τις αποφάσεις της Ολομέλειας, ήμασταν προσηλωμένοι στο άκουσμά τους και ξαφνικά ήρθαν και η απόφαση για το μακεδονικό και η θέση για τη σλαβομακεδονική μειονότητα και η υπόσχεση για την παροχή αυτονομίας. Κι εγώ δεν μπόρεσα να συγκρατήσω την αντίδρασή μου. ‘Αυτή η απόφαση είναι καρμανιόλα για τον αγώνα και για τους αγωνιστές’, είπα. Ο Λάκης και η Νίνα είχαν μείνει άφωνοι, προσπαθώντας να καταλάβουν τι ήτανε πάλι αυτό το καινούργιο και τι σήμαινε η δική μου αντίδραση. Όταν συνάντησα τον Πλουμπίδη, του είπα την άποψή μου, ομολογώντας και την έκρηξή μου. ‘Το είπες μπροστά στη Νίνα και στον Λάκη;’ με ρώτησε με το πιο αυστηρό του ύφος. ‘Ναι’, ομολόγησα με την προσήκουσα συντριβή. Σκέφτηκε λίγο και: ‘θα κάνεις την αυτοκριτική σου, όταν τους δεις. Θα τους πεις ότι αυτό δεν έπρεπε να το κάνεις’. Πήγα και ξαναπήγα στο σπίτι του ‘ζεύγους’, όπως τους έλεγε ο Πλουμπίδης, μα η αυτοκριτική δεν μου έβγαινε. ‘Έκανες την αυτοκριτική σου;’, με ρωτούσε κάθε φορά εκείνος, ανελλιπώς. Ομολογούσα πως δεν την έκανα κι αυτό επαναλήφθηκε πολλές φορές. Αλλά δεν άντεχα άλλο και την πίεσή του. Αποφάσισα να κάνω την ‘αυτοκριτική’. ‘Ξέρετε, όταν ακούσαμε την απόφαση για το μακεδονικό, είπα πως είναι καρμανιόλα Αυτό δεν έπρεπε να το πω’, τους είπα. Με κοιτάξανε περίεργα και δεν μιλήσανε. Όταν ξαναείδα τον Μπάρμπα, απάντησα καταφατικά στην ελεγκτική ερώτησή του. ‘Τι είπες;’ Επανέλαβα επακριβώς ό,τι είχα πει και το θέμα έληξε… Ποιές ανάγκες επέβαλαν μιαν απόφαση τόσο επικίνδυνη, και μάλιστα στις πιο κρίσιμες στιγμές του εμφυλίου πολέμου, δεν εξηγήθηκε ποτέ ικανοποιητικά. Ήταν μια προσπάθεια να εξουδετερωθούν ενδεχόμενα κινήσεις του Τίτο για υλοποίηση του μονίμου στόχου του, της καθόδου στο Αιγαίο; Μια προσπάθεια να εξευμενισθούν σλαβόφωνοι ‘ηγέτες’ που δρούσαν στο σλαβόφωνο στοιχείο και επηρέαζαν σημαντικό μέρος του; Η ρήξη Τίτο-Στάλιν βρισκόταν στην κορύφωσή της, ο όρος ‘τιτικός’ είχε μπει στη ζωή μας με τη σημασία του θανάσιμου εχθρού του Κόμματος και του κομμουνιστικού κινήματος γενικά… Δεν αποκλείεται, μέσα στις δυσκολίες που αντιμετώπιζε ο Δημοκρατικός Στρατός και με την έλλειψη εφεδρειών, που ήταν το μέγα πρόβλημα, το Κόμμα να θεώρησε ως καλή τακτική κίνηση την αναγνώριση σλαβομακεδονικής μειονότητας και τη νεκρανάσταση του συνθήματος της αυτονομίας… Η απόφαση εκείνης της Ολομέλειας έγινε αληθινή λαιμητόμος για αγωνιστές, αφού, είτε συμφωνούσαν είτε όχι μ' αυτήν, ήταν υποχρεωμένοι να την υπερασπίζονται στα στρατοδικεία κι ήταν πολλοί εκείνοι που καταδικάστηκαν σε θάνατο και πήγαν στο εκτελεστικό μόνο και μόνο γιατί δεν δέχτηκαν να καταδικάσουν την 5η Ολομέλεια. Και πως να την καταδικάσουν, όταν αυτό θα σήμαινε δήλωση μετανοίας; Εγώ, θεμελιακά αντίθετη μ' εκείνη την απόφαση, στα στρατοδικεία την υπερασπίστηκα όσο καλύτερα μπορούσα, κάτι όχι εύκολο, από τη στιγμή που δεν πίστευα τα ‘επιχειρήματά’ μου» (πηγή: Θέματα Ελληνικής Ιστορίας, έκδοση 4.0).

ΤΟ «ΓΚΡΙΖΟ» ΣΗΜΕΡΑ
Και ερχόμαστε στο «γκρίζο», από άποψη πολιτικών προθέσεων, σήμερα. Η εθνομηδενιστική συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προσπαθεί να «λύσει» το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων όπως – όπως, για λογαριασμό του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Και φυσικά, δεν έχει καμία απολύτως πρόθεση να κάνει το ίδιο που έκανε ο Κώστας Καραμανλής το 2008, στο Βουκουρέστι, απειλώντας ότι θα ασκήσει βέτο. Οι ισχυρές ομογενειακές μας οργανώσεις των ΗΠΑ, δεν έχασαν χρόνο και ξεκαθάρισαν τη θέση τους για το θέμα, τονίζοντας ότι οι Έλληνες πολιτικοί θα είναι ανεπιθύμητοι στην Αμερική αν τολμήσουν να ξεπουλήσουν την υπόθεση. Ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς δήλωσε ότι «στο ονοματολογικό, η κυβέρνηση, όπως έχει επανειλημμένα υπογραμμίσει, στηρίζει και διαπραγματεύεται για μία σύνθετη ονομασία ενιαία σε όλες τις χρήσεις της, κάτι εξάλλου που είχε προβάλει η Ελλάδα ως θέση και στο Βουκουρέστι. Είμαστε υπέρ μία συνεννόησης με όλα τα κόμματα και τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, με κάθε προσωπικότητα και με κάθε πολίτη που ενδιαφέρεται και θέλει λύσεις στα ζητήματα που απασχόλησαν τη χώρα, ώστε να ανοίξουμε ένα καλύτερο μέλλον, χωρίς προβλήματα του παρελθόντος να καταδυναστεύουν την πολιτική αυτού του τόπου». Ας αφήσει όμως η εθνομηδενιστική συγκυβέρνηση (και οι διάφοροι «πρόθυμοι» να μπουν στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ) κατά μέρος τα περί «σύνθετης ονομασίας» (ο Πάνος Καμμένος λέει πως εμπιστεύεται τον Κοτζιά…), έστω και αν αυτά πατούν σε διατυπώσεις του παρελθόντος, διότι ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΠΟΔΕΚΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΟΣ.



e-genius.gr ...intelligent web software