Ο Ντερτιλής κι ο Κουφοντίνας

koufontinas.jpg
0
0
0
s2smodern

Η «άδεια» του Δημήτρη Κουφοντίνα, η διήμερη άδειά του, ήταν το κύριο θέμα της επικαιρότητας, χτες. Δικαίως, καθώς σύσσωμη η αντιπολίτευση στην Βουλή αλλά και οι οπαδοί της στα σόσιαλ μήντια κατηγορούσαν την κυβέρνηση για ευνοϊκή μεταχείριση στους τρομοκράτες. Και αυτή, από την πλευρά της, ισχυριζόταν ότι απλά εφαρμόστηκε ο νόμος.

Από την άλλη είχαμε και τους… Ρουβίκωνες, οι οποίοι με απλό τρόπο εξηγούσαν την πραγματική άποψη της αριστεράς, ως το ανεπίσημο γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ στα Εξάρχεια. Και οι οποίοι σημείωναν: ««Ανάσα λευτεριάς για τον επαναστάτη Δημήτρη Κουφοντίνα, μετά από 15 χρόνια εγκλεισμού. Η άδεια- ενώ τη δικαιούταν – άργησε χρόνια. Άργησε, καθώς ο Κουφοντίνας δεν έδινε – δεν έδωσε- τη «δήλωση μετανοίας» που του ζητούσε το Καθεστώς. Δεν βγήκε να αποκηρύξει τη δράση του. Δεν είπε «έκανα λάθος». Δε λύγισε, παρόλο που δεν υπάρχει τίποτε πιο δελεαστικό για έναν αιχμάλωτο απ’ την -έστω στιγμιαία – απελευθέρωσή του. Δεν εμφάνισε τις Ιδέες του σαν «σφάλματα του παρελθόντος». Δεν τις ξεφτίλισε. Έτσι τις κράτησε ζωντανές.»

Η ηρωοποίηση του Κουφοντίνα, του Ρωμανού και όλων των υπολοίπων είναι μια από τις πάγιες τακτικές της αριστεράς. Κάτι που πράττει με κάθε τρόπο, πέραν της επίσημης ανακοίνωσης. Από τις άδειες, με κάθε είδους δικαιολογία (εκπαιδευτικές και αναψυχής), μέχρι τα «μουρμουρητά» που ο Ρουβίκωνας λέει ανοιχτά. Αλλά έχει ιδιαίτερη αξία να σταθούμε σε αυτά που λέει ο Ρουβίκωνας. Και να τα συγκρίνουμε με την αντιμετώπιση της ευρύτερης δεξιάς έναντι ενός αληθινού ήρωα. Ήρωα στο πεδίο των μαχών. Τον Ν. Ντερτιλή.

Ο οποίος δεν κατάφερε να βγει εκτός φυλακής, ούτε για να παραστεί στην κηδεία του γιού του. Όχι για να «συσφίξει» τις οικογενειακές του σχέσεις και να στήσει ένα μελίσσι, αλλά για να αποδώσει το ύστατο χαίρε στο σπλάχνο του. Σε όλο το διάστημα της κρατήσεώς του, αρνιόταν να καταθέσει αίτηση αποφυλακίσεως, παρά τις σχεδόν παρακλήσεις των εκάστοτε υπουργών της δικαιοσύνης και δεν πήρε ποτέ άδεια εξόδου από τις φυλακές Κορυδαλλού. Λίγες μέρες πριν τη μεταφορά του στο νοσοκομείο, αρνήθηκε να παραστεί στη κηδεία του γιου του, που έγινε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών το Σάββατο 1η Δεκεμβρίου 2012, καθώς έμεινε πιστός στην απόφασή του για μηδενική «συνεργασία» με τους διώκτες του. Και δεν δέχθηκε να υπογράψει αίτημα αδείας, όπως του ζητούσαν το Υπουργείο Δικαιοσύνης, μετά από απόφαση του τότε υπουργού Δικαιοσύνης Αντώνη Ρουπακιώτη, και η Διεύθυνση των φυλακών Κορυδαλλού, σε μια τελική προσπάθεια να τον κάνουν να «υποκύψει». Ο χαμογελαστός Κουφοντίνας που περνούσε τις πόρτες του Κορυδαλλού αποθεώθηκε από την άκρα αριστερά…

Τι άλλο να πούμε;



e-genius.gr ...intelligent web software