x 
Καλάθι - 0,00 €

Καλάθι

Το καλάθι σας είναι άδειο.

Ελεύθερη Ώρα

Ο νεοπαγής ολοκληρωτισμός της μειοψηφίας

Η επελαύνουσα παγκοσμιοποίηση και η  σηψαιμική Νέα Τάξη πραγμάτων ήδη κείται επί θύραις, με το ανύπαρκτο Ελλαδικό Κράτος και δη το αρμόδιο Υπουργείο να απολείπεται εθελοτυφλώντας ως προς την αισχρά μονομερή επιβολή προπαγάνδας, υπό άνδρες ενδυόμενους ως γυναίκες, απευθυνόμενο προς ανήλικα τέκνα ηλικίας 3 έως 12 ετών.

Ο σφετερισμός της εορτής γεννήσεως του Θεανθρώπου, προκειμένου ορισμένες μειοψηφίες να διακινήσουν υποβολιμαία μηνύματα, προς την εύθραυστη ψυχοσύνθεση και ευάλωτη οντολογία των ανήλικων τέκνων, υπό ενός δεδηλωμένου ομοφυλόφιλου ενδεδυμένου γυναίκα, υπό την οιονεί έπαρση της σημαίας της Λοάτκι κοινότητας, καταδηλοί  απερίφραστα και ανεπιφύλακτα την σαφή πρόθεση προσηλυτισμού, ανήλικων τέκνων, τα οποία αδυνατούν να σχηματίσουν κριτική σκέψη, ή στερούνται το αναγκαίο, ένεκεν και συνεπεία της ηλικίας, υπόβαθρο αντιλόγου.

Συστατικά στοιχεία μεταξύ άλλων της προπαγάνδας, ήταν πέραν όλης σημειολογίας και της παρενδυτικής κουλτούρας ήτο και το αντικείμενο του παραμυθιού με τίτλο η ηρωίδα «drag queen» σώζει τα Χριστούγεννα, γεγονός το οποίο εν ταυτώ προσιδιάζει με όλο το χαρακτήρα να επιβληθεί η μονομερής άποψη μίας μειοψηφίας η οποία αυτοπροσδιορίζεται με αμιγώς σεξουαλικά στοιχεία ενώπιον των παιδιών προβάλλοντας αντι-επιστημονικά την κατάργηση των βιολογικών φύλων.

Η ως άνω αιρετική άποψη επιβάλλεται αυθαίρετα, αρυόμενη εκ της Σχολής της Φρανκφούρτης, ήτοι την θεώρηση του Πολιτισμικού Μαρξισμού επί της ρευστότητας των φύλων, άνευ όμως τούτο να συνιστά θέσφατο και δόγμα, αλλά ασφαλώς  επιδέχεται επιστημονικού αντιλόγου, στα πλαίσια του πλουραλισμού επιστημονικής οσμώσεως.

Η σήψη της Ελλαδικής κοινωνίας και η απόπειρα δηλητηρίασης των ανήλικων παιδιών μας εν συνδυασμώ με την ωμή και χυδαία προαγωγή στρεβλών προτύπων, πέραν του γεγονότος ότι υποκρύπτει την υποβολή της τεκνοθεσίας εν ευθέτω χρόνω, εις το μέλλον, κατατείνει ως προς την χειραγώγηση των παιδιών προς μία κοινωνία με μη υγιή πρότυπα και χαλκευμένα ιδεώδη.

Εν κατακλείδι, μην απορούμε δια την ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας, εις βάρος της παιδικής ανηλικότητας. Η απόφαση είναι δική μας, ποιον κόσμο επιλέγουμε δίκην προοδευτισμού ή χάριν της έξωθεν «ατζέντας» με τα συνεφελκόμενα έμμισθα, εν Ελλάδι, φερέφωνά τους.

Έτι περαιτέρω καθίσταται λίαν πρόδηλο ότι, η κοινοβουλευτική δημοκρατία διολισθαίνει προς μία νεοπαγή μορφή ολοκληρωτισμού όταν φαλκιδεύει το αναφαίρετο δικαίωμα των πολιτών να διατυπώνουν την γνώμη τους ελεύθερα, και να διαδίδουν τις ιδέες τους άνευ ιταμής λογοκρισίας.

Σήμερον ερχόμαστε αντιμέτωποι με το καινοφανές μεσαιωνικό φαινόμενο, ο αντιφρονών να εξουδετερώνεται, να αστυνομεύεται ο ιδιωτικός του βίος υπό τις αστυνομικές δυνάμεις και να φέρει εσχάτως το απαξιωτικό κοινωνικό στίγμα του «τρομοκράτη» και οσονούπω του εγκληματία του κοινού ποινικού δικαίου, εξ αφορμής της κυοφορηθείσας τροποποίησης του άρθρου 191 του Π.Κ, όπου επιβάλλεται να διωχθεί ποινικά και να τιμωρηθεί ο εκάστοτε πολίτης, ο οποίος «τολμά», να εκφέρει μία διαφορετική επιστημονική άποψη εκ της Κρατικής, πλην όμως ικανή και πρόσφορη να διασαλεύσει την καθεστηκυία  τάξη.

Η καταδήλως αντιδημοκρατική αυτή πρακτική συνιστά ανυπερθέτως μία μορφή θεσμικής βίας η οποία δικαιολογεί συγγνωστά την ενεργοποίηση της επιτομής του Συνταγματικού πατριωτισμού, ήτοι του ακτροτελευτίου άρθρου 120 του Συντάγματος, μία θεμελιώδης διάταξη, η οποία μας παρέχει την εξουσία να αντιδράσουμε σύννομα, αφενός περί της αποψίλωσης του θεμελιώδους δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου κατά το άρθρο 14 του Συντάγματος και εξ ετέρου περί της επιβολής μίας σύγχρονης μορφής «πιστοποίησης κοινωνικών φρονημάτων»

Η ελευθερία  λόγου του πολίτη θα τίθεται εις την κλίνη του Προκρούστη, δηλαδή θα ελέγχεται αυθαίρετα από τα Κρατικά όργανα, αν τα λεγόμενα ή γεγραμμένα του, καθίστανται ικανά και πρόσφορα, να προκαλέσουν φόβο, ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη προς την αυθεντία και την παντοδυναμία του Κράτους.

Η επιβολή της μονοτροπίας της κρατικής πολιτικής ορθότητας και η εξουδετέρωση της διαφορετικής άποψης συνιστά μία ανελεύθερη πρακτική αστυνόμευση της σκέψεως και απερίφραστη ποινικοποίηση του φρονήματος των πολιτών.

Ο έχων διαφορετική άποψη από την κρατική θα περιθωριοποιείται και θα αντιμετωπίζεται ως εγκληματίας σκέψεως, επικίνδυνος δια την «δημόσια» τάξη και ασφάλεια, ή δια την «δημόσια υγεία».

Εκ των εξελίξεων αυτών συνάγεται με σαφήνεια ότι η κυβέρνηση, ελλείψει πειστικής επιχειρηματολογίας, με θεραπαινίδα το αστυνομικό Κράτος και τις Εισαγγελικές αρχές, αλλά και τα εξωνημένα Μ.Μ.Ε, επιδιώκει «ξύλοις και ροπάλοις» να εξανδραποδίσει τις ελεύθερες φωνές και να εκτοπίσει δια της Ιεράς Εξέτασης, τους αντιφρονούντες, ούτως ώστε δια της ωμής βίας να επικρατεί μόνον η ιδική της, δοτή εν πολλοίς εκ των υπερεθνικών διευθυντηρίων των κοσμο-εξουσιαστών, άποψη, ενίοτε και μη έγκαιρη, απλώς επιβάλλεται πάση δυνάμει προς την πνευματικά ευνουχισμένη μάζα.

Το Κράτος δια μέσου των απολυταρχικών αυτών πρακτικών επιδιώκει να ελέγχει τους πάντες, ούτως ώστε να δύναται απρόσκοπτα να ασκεί φαιά προπαγάνδα και να ψευδολογεί ανεπαίσχυντα παραχαράσσοντας την αλήθεια, εις βάρος του Ελληνικού λαού, άνευ αντιλόγου, διότι θα τον έχει φιμώσει, εξαρθρώνοντας εκ προοιμίου δια του Ποινικού Κώδικα, οιανδήποτε ελεύθερη φωνή αντίδρασης.

Ο παραλογισμός αυτός εκ μέρους της κυβερνήσεως αποδεικνύει ότι ευρίσκεται σε πανικό και επιδιώκει αμιγώς εξωτερικά να δείξει ισχυρή δια της βίας και την επίταση του αυταρχισμού, εντούτοις δείχνει ότι έχει ενστερνιστεί πλήρως τις θεμελιώδεις αρχές παραπληροφόρησης και συντεταγμένης χειραγώγησης των μαζών.

 Τούτο δε πιστοποιείται από τις ρήσεις πρωτουργών ολοκληρωτικών καθεστώτων, διαρκούντος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αφενός του Ι.Β Στάλιν: «Οι προπαγανδισταί είναι οι μηχανικοί των ανθρώπινων ψυχών».

 Καθώς και του Α. Χίτλερ: «Θεμελιώδης όρος επιτυχίας μιας Προπαγάνδας είναι μία συστηματικώς μονόπλευρη στάσις απέναντι σε κάθε πρόβλημα».

Περαιτέρω, ο αόρατος σύγχρονος εχθρός και η άλογη και ακατάληπτη αυτή πραγματικότητα μας παραπέμπει αφεύκτως εις το μυθιστόρημα του 1984 του Τζώρτζ ¨Οργουελ, όπου περιγράφει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς όπου η απόλυτη εξουσία ευρίσκεται εις τα χέρια του παντοδύναμου κυβερνώντος κόμματος, με επικεφαλής τον Μεγάλο αδελφό και με βασικά συνθήματα « ο πόλεμος είναι ειρήνη», «η ελευθερία είναι σκλαβιά», «η άγνοια είναι δύναμη». Το καθεστώς στηρίζεται στην πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας, την οποία οφείλουν να εμπεδώνουν καθημερινώς οι υπήκοοί του. Η αστυνομία της σκέψεως είναι μία από τις τέσσερις βασικές υπηρεσίες του Κράτους (οι άλλες τρεις είναι το υπουργείο ειρήνης, το υπουργείο αληθείας και το υπουργείο αγάπης). Ο ρόλος της αστυνομίας της σκέψεως παρακολουθεί επισταμένως το πώς σκέπτονται πολίτες, ώστε να μην έχουν άλλη άποψη από την άποψη του Κράτους.

Εν κατακλείδι, εις τον αντίποδα του σχεδιασμού εξόντωσης της ελευθερίας του λόγου παραθέτω, το εξής :

«Η ελευθερία της έκφρασης περιλαμβάνει όχι μόνον πληροφορίες και ιδέες που γίνονται ευμενώς δεκτές και θεωρούνται ουδέτερες ή αδιάφορες αλλά και εκείνες που προσβάλλουν, σοκάρουν ή αναστατώνουν…

Το επιβάλλει ο πλουραλισμός, η ανεκτικότητα και το ευρύ πνεύμα, χωρίς τα οποία δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική κοινωνία».

ΕΔΔΑ, handyside v. The United Kingdom, 7.12.1976, (1979-80), 1.E.H.R.R, 737, &49.

 

Χαράλαμπος  Β. Κατσιβαρδάς

Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Χάρης Κατσιβάρδας



e-genius.gr ...intelligent web software