Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός εξοντώνεται από κύματα «εξωκοινοτικών» μεταναστών

SYN457

Γεννημένος το 1945 στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ, διδάκτωρ Κλασικών Σπουδών (στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας), με πρώτο πτυχίο στα ελληνικά, ο Τόμας Φλέμινγκ είναι ένας εκ των κορυφαίων συντηρητικών διανοητών στις ΗΠΑ και μάλιστα με παρέμβαση, καθώς υπήρξε ο εκδότης του περιοδικού «Chronicles» από το 1984 ως το 2015, αλλά και πρόεδρος του Ινστιτούτου Ρόκφορντ από το 1997 ως το 2014.  Την περίοδο 1973 -1975 ήταν αν. καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, ενώ είναι συγγραφέας έξι βιβλίων και μετρά αναρίθμητες δημοσιεύσεις σε εφημερίδες και περιοδικά.

Είναι ο Ντόναλντ Τραμπ ο άνθρωπος για τη δουλειά στο Λευκό Οίκο, για τους Ρεπουμπλικάνους;
Το «Μεγάλο Παλιό Κόμμα» έχει βγάλει απίστευτους προεδρικούς υποψηφίους που έχουν κάνει τους Ρεπουμπλικάνους ένα πολιτικό ανέκδοτο: Μπομπ Ντολ, Τζον Μακέιν, Μιτ Ρόμνεϊ. Ίσως ο χειρότερος να ήταν ο Τζορτζ Μπους, ο οποίος κέρδισε δύο εκλογικές αναμετρήσεις, διασπάθισε χρήματα και ζωές σε έναν άσκοπο και άκαρπο πόλεμο στο Ιράκ και χρεοκόπησε τη χώρα του. Πως θα μπορούσε ο Τραμπ να τα κάνει χειρότερα; Η μεγάλη δύναμη του Τραμπ είναι η ευθύτητά του: μιλά ανοικτά για την πολιτική διαφθορά και καυχιέται ότι έχει πληρώσει υποψηφίους και των δύο κομμάτων. Είναι άτρωτος στην κριτική, διότι παραδέχεται ότι υπήρξε πληρωτής δωροδοκιών και διότι δεν ντρέπεται για το ότι είναι γυναικάς. Φυσικά, είναι ένας ανίδεος παλιάτσος, αλλά αυτό δεν αποτελεί εμπόδιο για πολιτική επιτυχία στην Αμερική.  Εδώ είναι το κλειδί για τον Τραμπ: οι ευπρεπείς Αμερικανοί  απεχθάνονται τους ηγέτες και των δύο κομμάτων και αναμένουν έναν ηγέτη που θα μπορούσε να πάρει μια σθεναρή στάση στο μεταναστευτικό και στις κοινωνικές δαπάνες. Ο Τραμπ έχει γίνει εδώ ήρωας.

Έχουν μείνει συντηρητικοί στα αμερικανικά πανεπιστήμια; Πόσο έχει επηρεάσει η αριστερή προκατάληψη την ατζέντα στις ανθρωπιστικές επιστήμες;
Οι Συντηρητικοί έχουν αποχωρήσει από τα αμερικανικά πανεπιστήμια εδώ και 30 χρόνια και πλέον οι μόνες αντιπαραθέσεις είναι μεταξύ της εξτρεμιστικής αριστεράς και της παρανοϊκής αριστεράς. Κανείς που είναι καλά στο μυαλό του δεν θα έπρεπε να σπουδάζει κάτι σε ένα αμερικανικό πανεπιστήμιο, πέραν των επιστημών, μηχανολογίας ή διοίκησης επιχειρήσεων. Ακόμα και ένας φοιτητής κλασικών ελληνικών σπουδών θα άκουγε ατελείωτες διατριβές περί της εκμετάλλευσης των γυναικών ή ύμνους για την ελληνική ερωτική ετερογένεια. Το καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί είναι να τα κλείσουν τελείως και να υποχρεώσουν τους καθηγητές να γίνουν σκλάβοι στους ορυζώνες, όπως έκανε ο Μάο.

Ταξιδεύετε συχνά στην Ευρώπη. Ποιες είναι οι εντυπώσεις σας για αυτά που συμβαίνουν εδώ τα τελευταία χρόνια; Πως θα περιγράφατε την ευρωπαϊκή πολιτική αυτή τη στιγμή; 
Αυτή είναι μια εποχή σύγχυσης για την Ευρώπη. Η αυτοαποκαλούμενη συντηρητική ηγεσία στην Βρετανία και στη Γαλλία φαίνεται πως βλέπουν ως εχθρούς τους όποιον βρίσκεται στα δεξιά του Ντέιβιντ Κάμερον. Τα αριστερά κόμματα έχουν ένα πιο συνεκτικό πλαίσιο αρχών και στρατηγικών, αλλά είναι ακριβώς οι πολιτικές τους της υπέρβασης του κόστους, της φορολόγησης παραγωγικών εργαζόμενων και του καλωσορίσματος τριτοκοσμικών ξένων, που γονατίζει την ΕΕ και τα μέλη της. Είναι ίσως πολύ αργά για να αποφύγουμε το σενάριο του βιβλίου «Το Στρατόπεδο των Αγίων» που γράφτηκε δεκαετίες πριν από τον Ζαν Ρασπέιλ – ο ευρωπαϊκός πολιτισμός εξοντώνεται εντελώς από συνεχή κύματα «εξωκοινοτικών» μεταναστών – αλλά η τωρινή κρίση που προκλήθηκε από «Σύριους» μετανάστες ήδη τραβά μια γραμμή μεταξύ των μαρξιστών που μισούν τις χώρες τους – Μέρκελ, Ολαντ, Τσίπρας, Ρέντζι και φυσικά τον Ομπάμα – και όλους εκείνους που ενδιαφέρονται για τον κόσμο που τα παιδιά τους θα κληρονομήσουν. Δυστυχώς, το μέλλον της ευρωπαϊκής Δεξιάς μπορεί να μην είναι με ευφυείς ηγέτες με αρχές των προηγούμενων γενεών, αλλά με άτομα που προκαλούν με θέματα φυλής και χούλιγκαν του είδους της Χρυσής Αυγής.

Η μετανάστευση έχει καταστεί «καυτό» θέμα στις ΗΠΑ και πάλι. Ποιες είναι οι αληθινές διαφορές σε αυτό μεταξύ των Δημοκρατικών καιν των Ρεπουμπλικάνων; Ψάχνουν οι Δημοκρατικοί για νέους ψηφοφόρους; Ρισκάρουν οι Ρεπουμπλικάνοι να μην αποκτήσουν νέους;
Πριν από χρόνια ο Αμερικανός συγγραφέας Έντουαρντ Άμπεϊ, ο ίδιος ένας αριστερο - φιλελεύθερος, κατηγοριοποίησε της θέσεις των δύο κομμάτων: οι Ρεπουμπλικάνοι θέλουν φτηνά εργατικά χέρια, οι Δημοκρατικοί θέλουν τη φτηνή τους επιδίωξη. Κανείς τους δεν ενδιαφέρεται για το μέλλον της χώρας τους. Οι Δημοκρατικοί έχουν χτίσει μια εκλογική περιφέρεια ψηφοφόρων που εξαρτώνται από την κυβέρνηση: μια πολύ μεγάλη τάξη αυτών που βασίζονται στην πρόνοια, δημόσιοι υπάλληλοι σε όλα τα επίπεδα, νέες γυναίκες που επιθυμούν χρηματοδοτούμενες από τον φορολογούμενο εκτρώσεις, θυμωμένες μειονοτικές ομάδες όλων των τύπων. Φυσικά, είναι έτοιμοι να εισαγάγουν περισσότερους Λατινοαμερικανούς μετανάστες, που εξαρτώνται πολύ από χρηματοδοτούμενες από τους φορολογούμενους υπηρεσίες που παρέχουν συνδικαλιζόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι. Αυτό είναι διπλό κέρδος! Όπως και να έχει, πάντως, οι Ρεπουμπλικάνοι, που είχαν πράγματι τη δύναμη να ελέγξουν τη μεθόριο και να επιβάλλουν σκληρότερες πολιτικές, είναι χειρότεροι, διότι, ενώ ανεμίζουν την αμερικανική σημαία και καλούν για πολέμους ώστε να εξαπλωθούν τα αμερικανικά ιδεώδη, αμετάπειστα αρνούνται να υπερασπιστούν τη μεθόριο με το Μεξικό. Ακόμα και προβεβλημένοι Ρεπουμπλικάνοι που ισχυρίζονται πως αντιτίθενται στην άνευ ορίων μετανάστευση σπάνια στηρίζουν τις ομιλίες τους με σκληρές πολιτικές θέσεις. Αν η Ευρώπη βγαίνει εκτός τροχιάς, οι ΗΠΑ δεν είναι πολύ πίσω…

Στον Νίκο Χιδίρογλου

Διαφημιση

Ενδιαφέρεστε να διαφημιστείτε στην ιστοσελίδα μας ή στην εφημερίδα μας;Πατήστε Εδώ!

Συνδεθειτε μαζι μας

Επιλέξτε παραπάτω το δίκτυο που σας ενδιαφέρει.

Κατηγοριες

Βρίσκεστε εδώ: Home Συνεντευξεις