Ο θρασύτατος γενίτσαρος Γκρούιος, μας ζητά και τα ρέστα! Λίγες μόλις ημέρες μετά τις αποκαλύψεις για την παράνομη σύλληψη και κράτηση του συμπολίτη μας Γιάννη Ζευγά το 2001 στα κολαστήρια των Σκοπίων, τα έβαλε με τη χώρα μας, λέγοντας ότι τους όρους που θέτει η Αθήνα, «καμία κυβέρνηση (σ. σ. των Σκοπίων) δεν θα μπορούσε να τους αποδεχθεί ούτε στα επόμενα 100 χρόνια». Και είπε ο ψευτομακεδόνας πολιτικός των Σκοπίων: «Μέχρι σήμερα, η Ελλάδα δεν ήθελε να βρεθεί λύση. Έθετε τέτοιους όρους, που καμία κυβέρνηση και κανείς πολιτικός από την άλλη μεριά δεν θα μπορούσε να τους αποδεχτεί. Είπα ευθέως και στον κ. Παπανδρέου ότι καμία κυβέρνηση, τα επόμενα 100 χρόνια, δεν πρόκειται να αποδεχτεί τέτοια αιτήματα και όρους». Μάλιστα... 

Φυσικό είναι να αποθρασύνεται ο Γκρούιος και ο κάθε μιμητής του, που ανακάλυψε όψιμα τον (επικερδή και επιδοτούμενο) σοβινισμό και τον (υποκινούμενο) αλυτρωτισμό. Η ελληνική κυβέρνηση το 2001, αντί να ασχοληθεί με την περίπτωση του Γιάννη Ζευγά, για την οποία ενημερώθηκε εγκαίρως και αντί να ζητήσει εξηγήσεις για την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς Δικαίου από τη γειτονική «χώρα» (τρόπος του λέγειν), ασχολείτο με την μετάβαση Σλάβων πολιτικών προσφύγων στην Ελλάδα, επικαλούμενη «ανθρωπιστικούς λόγους». Οι οποίοι στην περίπτωση του Γιάννη Ζευγά, φαίνεται ότι δεν ίσχυαν! Είπαμε: οι Έλληνες, κατά την ελληνική αριστερά, δεν έχουν δικαιώματα. Μίλησε κανείς για πολιτική ορθότητα, δογματισμό και ιδεολογικοπολιτική μισαλλοδοξία;

Γκρούιος... Ψυχοπαθολογική περίπτωση. Το μίσος του για την Ελλάδα, είναι παροιμιώδες. Αλλά δεν φταίει αυτός. Η Αθήνα φταίει που συνομιλεί μαζί του, αντί να του κλείσει κατάμουτρα την πόρτα, να στραγγαλίσει οικονομικά την υπανάπτυκτη μπανανία του και να μεριμνήσει για την ευάριθμη ελληνική μειονότητα, τα δικαιώματα της οποίας καταπατώνται βάναυσα. Αυτά όμως για να γίνουν, απαιτούν πολιτικούς με εθνικό φρόνημα και ουχί «κοσμοπολίτικες» αντιλήψεις.

Νίκος Χιδίρογλου