ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Όλοι να σπεύσουμε να τιμήσουμε τον Διγενή της ΕΟΚΑ!
- Δημοσιευμένο στις 12 Ιανουάριος 2009
- Προβολές: 714
Ιστορία
Ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας, ο αθάνατος ήρωας, που ακόμα σκιάζει τα όνειρα των μιαρών προδοτών του ΑΚΕΛ και των βδελυρών συνοδοιπόρων τους, του πάλαι ποτέ δεξιού ΔΗΣΥ. Ένα ιστορικό, για να μην επέλθει ΠΟΤΕ η λήθη: Γεννήθηκε την 23η Μαΐου 1898 στο Τρίκωμο της Μεσαορίας, υιός του Θεοδώρου και της Καλομοίρας. Το 1916 εγγράφεται στη Σχολή Ευελπίδων. Υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Πολέμησε και στη Βόρεια Ήπειρο το 1940. Ίδρυσε το 1941 την φιλοβασιλική αντικομμουνιστική αντιστασιακή Οργάνωση Χ (ξεκίνησε ως ''Στρατιωτική Οργάνωση Γρίβα''), με έδρα το Θησείο, που αργότερα έφτασε να αριθμεί 2500 μέλη και ενίσχυσε και άλλες εθνικιστικές οργανώσεις στον αγώνα τους κατά των κατακτητών (ΕΔΕΣ, 5/42 Τάγμα Ευζώνων μεταξύ άλλων). Πνευματικός καθοδηγητής της Οργάνωσης, ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, που αρνήθηκε να ορκίσει την κατοχική κυβέρνηση. Η δράση της κατά των Γερμανών ξεκίνησε με σαμποτάζ, όμως η Οργάνωση αφοσιώθηκε αργότερα στον αγώνα εναντίον των κομμουνιστών.
«Με την βοήθεια του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου του Ελληνισμού και με την βοήθεια των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα διά την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίο μας κατέλειπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: Ή ταν ή επί τας». Με αυτά τα λόγια, που οι ντόπιοι κομμουνιστές λοιδόρησαν, ξεκίνησε ο υπέροχος αγώνας της ΕΟΚΑ και της νεολαίας της Κύπρου κατά των Βρετανών αποικιοκρατών. Τέσσερα χρόνια ανεξάντλητου ηρωισμού, χωρίς όμως να επιτευχθεί λόγω των γνωστών προδοτικών συμφωνιών, ο σκοπός του Αγώνα: η Ένωση. Ήταν η εποχή που 18χρονα παλικάρια πήγαιναν στην αγχόνη, γράφοντας ποιήματα για τα σκαλοπάτια που παν στη λευτεριά και ψάλλοντας τον Εθνικό μας Ύμνο, ή προτιμούσαν να καούνε ζωντανά από το να παραδοθούν. Ήταν η εποχή που οι φοιτητές της Αθήνας συγκρούονταν με την αστυνομία και έχυναν το αίμα τους στα πεζοδρόμια της πρωτεύουσας, ώστε να μπορέσουν να φτάσουν και να διαμαρτυρηθούν στη βρετανική πρεσβεία. Τότε βέβαια ήξεραν γιατί συγκρούονταν…
Λήθη = Καταστροφή = Εξαχρείωση = Χάος
Όλοι οι Έλληνες της Κύπρου, αλλά και όσοι δύνανται να μεταβούν εκεί, πρέπει να δώσουν το αγωνιστικό «παρών» στο μνημόσυνο. Άσχετα αν άλλοι, λόγω σκοπιμοτήτων, ήταν αυτοί που αποκλήθηκαν «εθνάρχες»… Οφείλουν όσοι παραστούν να φωνάξουν με όλη τους την ψυχή ότι Ελλάδα δεν είναι οι απάτριδες κεφαλαιοκράτες που επενδύουν στα Σκόπια ή μεταφέρουν τις επιχειρήσεις τους στις παρακείμενες βαλκανικές χώρες, δεν είναι οι αριστεροί του καναπέ, δεν είναι οι τεμπέληδες και κοιλαράδες δημόσιοι υπάλληλοι, δεν είναι η διαβρωμένη πλουτοκρατία των βορείων προαστίων, δεν είναι οι ριψάσπιδες και εύποροι «προοδευτικοί» πολιτικοί, δεν είναι οι βιτρινοθραύστες νεαροί κουκουλοφόροι και πλιατσικολόγοι ή οι μειοψηφικές και εκλογικά καχεκτικές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι οι αντιρρησίες συνείδησης, δεν είναι όσοι αριστεριστές βεβηλώνουν εκκλησίες, δεν είναι οι έκφυλοι θιασώτες της ελευθεριότητας, δεν είναι οι «ξερόλες» των «τηλεπαραθύρων», δεν είναι οι τοκογλύφοι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών, οι εισπράκτορες του ιδρώτα μας, δεν είναι οι κερδοσκόποι και απατεώνες των μεγάλων αλυσίδων λιανικής πώλησης, δεν είναι οι έμποροι μεταλλαγμένων τροφίμων και ονείρων, δεν είναι οι πάσης φύσεως συμβιβασμένοι και τσανακογλύφτες.
Είμαστε όλοι εμείς, όλοι όσοι έχουμε ακόμα μέσα μας τη φλόγα του αγώνα για την προάσπιση των εθνικών ιδανικών, που βλέπουμε τη γαλανόλευκη και δακρύζουμε, που τιμάμε τους προγόνους μας, που γονατίζουμε μπροστά στη Μεγαλόχαρη εκλιπαρώντας για τη Χάρη Της, που ανάβουμε ένα κερί σε ένα ξωκκλήσι, που μυρίζουμε το θυμάρι και αγαλλιάζουμε, που φορέσαμε το χακί, που κρατάμε ιερή παρακαταθήκη στην ψυχή μας την ευλογία της γερόντισσας και του παππούλη. Εμείς που σεβόμαστε, που οφείλουμε να «ριζοσπαστικοποιηθούμε», πριν πέσει πάνω μας και επί δικαίων και αδίκων, η λαίλαπα της Νέας Τάξης. Γιατί τότε, θα είναι αργά, πολύ αργά. Ο ζυγός της τυραννίας, θα είναι ασήκωτος και τα περιθώρια αντίδρασης, ασφυκτικά μικρά.
Γεώργιος Γρίβας Διγενής, ο ασυμβίβαστος, που πολέμησε την τυραννία.
ΑΘΑΝΑΤΟΣ
Θα σας θυμίσω μια εικόνα, μια εικόνα τόσο θλιβερή, όσο και αστεία, που διέσυρε την «επανάσταση», για να κατανοήσετε πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να μπολιάσουμε τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας με τις διαχρονικές αξίες του Ελληνισμού. Και μετά, κάντε τις συγκρίσεις σας.
Στις 4 Φεβρουαρίου 2003, συνελήφθη στην οικία του στο Ψυχικό και συγκεκριμένα στην οδό Κύκνου, ο 64χρονος πολιτικός μηχανικός, Χρήστος Τσιγαρίδας, κατηγορούμενος για συμμετοχή στον ΕΛΑ, κάτι που ο ίδιος αποδέχθηκε αμέσως, δηλώνοντας μάλιστα πως αναλαμβάνει την «πολιτική ευθύνη». Η εικόνα του τύπου αυτού, ήταν εντυπωσιακή: ευτραφής, εντελώς, μα εντελώς αστός, κάτοικος των πλουσίων βορείων προαστίων. Επανάσταση με το αζημίωτο… Ένας Τσε Γκεβάρα, με προγούλι. Τελικά, η «επανάσταση» είχε ένα αποκρουστικό κονφορμιστικό πρόσωπο. Ο τύπος αυτός, αποφυλακίστηκε λίγο καιρό μετά, λόγω προβλημάτων υγείας. Όμως, αυτά δεν έχουν σημασία, όπως ούτε τι έγινε στη δίκη, τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία ο Τσιγαρίδας ομολόγησε τα αίσχη του, τη συμμετοχή του δηλαδή σε τρομοκρατική οργάνωση.
Σημασία εδώ έχει να επισημανθούν από τους νέους μας τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούνται αργά ή γρήγορα όσοι εθιστούν στην πολιτική ηρωίνη που τον τελευταίο καιρό προσφέρουν απλόχερα αριστεριστές και διάφοροι παπαγάλοι του ΣΥΡΙΖΑ στους τηλεοπτικούς μας δέκτες. Να θυμίσουμε εδώ ότι ο ΕΛΑ ειδικευόταν στο να σκοτώνει αστυνομικούς… «Μπάτσοι -γουρούνια- δολοφόνοι». Το «ιδανικό» με το οποίο προσπαθούν κάποιοι να μπολιάσουν τους νέους μας, είναι το μίσος κατά των ένστολων. Δουλειά δικιά μας είναι να εξηγήσουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας, πόσοι ένστολοι έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος, γράφοντας με χρυσά γράμματα το όνομά τους στο βιβλίο της Ιστορίας. Αυτό που περνά ως ιερή παρακαταθήκη από γενιά σε γενιά. Να τους πούμε ποιος ήταν ο Γρίβας, πώς γονάτισε μια αυτοκρατορία, πώς τσάκισε τους πιο στυγνούς αποικιοκράτες που γνώρισε η πλάση. Να δώσουμε στα παιδιά μας ένα μάθημα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.
Στις 25 του Γενάρη, στη Λεμεσό της Κύπρου μας, στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου… Πέρασαν 35 χρόνια από τότε που έκλεισε τα μάτια του ο σθεναρός και ατρόμητος μαχητής του Κυπριακού Ελληνισμού, ο Γεώργιος Γρίβας.
