ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Η θρασεία συμπεριφορά του Αλή Μπαμπατζάν εκπηγάζει από την δική μας ψοφοδεή στάσι!…
- Δημοσιευμένο στις 15 Δεκέμβριος 2007
- Προβολές: 1115
Κραυγαλέα απόδειξι των αντιλήψεών τους για τον, βαθμιαίως, επιτυγχανόμενο στόχο τους, της υποταγής μας, δηλαδή, στο εναντίον μας προαναφερθέν σχέδιο της Αγκύρας, συνιστά η πρόσφατη επίσκεψις του επί των Εξωτερικών υπουργού τους Αλή Μπαμπατζάν, στην Ελλάδα και δη στη Θράκη. Ο κ. Μπαμπατζάν προέβη σε μία σειρά άκρως προκλητικών δηλώσεων εναντίον μας, μεταξύ των οποίων η προσφώνησις των μουσουλμάνων της ακριτικής αυτής περιοχής της Ελλάδος ως «Τούρκων», λησμονώντας, βεβαίως, την συνθήκη της Λωζάνης, όπου η αναφορά στον μειονοτικό πληθυσμό της Θράκης – και όχι μόνον – θα γίνεται ακριβώς με τον όρο «μουσουλμανικός», αλλά και ότι το μέγιστο τμήμα του ακροατηρίου του ήσαν (εξισλαμισθέντες) Πομάκοι των οποίων η καταγωγή είναι από το αρχαίο Ελληνικότατο φύλο των Αγριάνων.
Ο κ. Μπαμπατζάν, επί πλέον, αφού προέτρεψε τους μαθητές του εκεί μειονοτικού σχολείου (αποκαλώντας και αυτούς ως «Τούρκους») να μορφωθούν και να ανέλθουν στα ανώτερα Ελληνικά Κρατικά Αξιώματα (γιατί άραγε), επεσκέφθη και έναν «τουρκικό» σύλλογο, καθαρώς «υποκατάστημα» της τουρκικής προπαγάνδας στην περιοχή, εκφωνήσας, επίσης, προκλητικότατο λόγο με σοβαρές αιχμές για την Εθνική υπόσταση των κατοίκων της Θράκης. Σημειωτέον, ότι ακόμη και ο Τούρκος πρωθυπουργός Τ. Ερντογάν, όταν επεσκέφθη την Θράκη απέφυγε, επιμελώς, να επισκεφθή το συγκεκριμένο, παράνομο σαφώς, «ίδρυμα»!…
Η δική μας αντίδρασις; Ουδεμία!… Απεναντίας η επί των Εξωτερικών Υπουργός της Ελλάδος «οπλισμένη» με εκείνο το ανεξήγητο (τουλάχιστον) για Υπουργό Εξωτερικών χαμόγελο (σ.σ. οι επί της Διπλωματίας υπεύθυνοι μίας χώρας ουδέποτε ασκούν τα σοβαρότατα καθήκοντά τους γελώντας ή χαμογελώντας) έσπευσε να υπογράψη με τον κ. Μπαμπατζάν το νέο εφεύρημα της εθνικής μας κατολισθήσεως, επί τω συμφέροντι της Τουρκίας βεβαίως, αυτό των Μ.Ο.Ε. (μέτρα οικοδομήσεως εμπιστοσύνης). Εφεύρημα, οπωσδήποτε αμερικανικής εμπνεύσεως προκειμένου, απλούστατα, να μην μπορεί η χώρα μας να ασκήση ανεξάρτητη εθνική εξωτερική πολιτική (και) επί του θέματος της Τουρκίας. Διότι, ας μην κοροϊδεύουμε εαυτούς, είτε τα Μ.Ο.Ε., είτε οποιοδήποτε άλλο παρόμοιο εφεύρημα στο παρελθόν, το μόνο που ωφέλησε ήταν την Τουρκία!… Η οποία Τουρκία αφ’ ενός δεν συνεμορφώθη ποτέ, ούτε καν στοιχειωδώς, με τους κανόνες καλής γειτονίας κλπ. και, εκ παραλλήλου, δεν εδίστασε όχι μόνον να δημιουργήση θέματα τύπου «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο, αλλά και να πράξη ό,τι είναι παγκοίνως γνωστό σε σχέσι με τα Ίμια, αλλά και να μας ταλαιπωρεί, ακόμη και σήμερα, με την Κύπρο.
Η επί των Εξωτερικών Υποθέσεων του Έθνους ομιλώντας στη Βουλή, μόλις προ ελαχίστων ημερών, απαντώντας σε σχετικές με την προκλητικοτάτη συμπεριφορά του κ. Μπαμπατζάν, ερωτήσεις βουλευτών της Αντιπολιτεύσεως, ηρκέσθη να τονίση ότι η Ελλάς είναι μία χώρα – μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και δεν έχει τίποτε να φοβηθή από τέτοιες συμπεριφορές ή και απειλές. Λάθος, μέγιστο λάθος!… Ας ενθυμηθεί, λοιπόν, πόσο πολύ μας συμπαρεστάθη η Ε.Ε. κατά τα γεγονότα του 1996 στα Ίμια και ας αφήσει κατά μέρος τον συγκεκριμένο εφησυχασμό. Εξ άλλου όλοι γνωρίζουμε ότι στον αμυντικό τομέα και πιο συγκεκριμένα για την υπεράσπισι των εξωτερικών της συνόρων η Ευρωπαϊκή Ένωσις ομοιάζει ακόμη και ίσως για πολλά – πολλά ακόμη έτη με γίγαντα έχοντα πήλινα πόδια. Και προ της ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΥ Τουρκίας ας προετοιμαζόμεθα για το χειρότερο και μόνον για το χειρότερο!… Πολύ περισσότερο στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε σήμερα με οφθαλμοφανή τα σχέδια των ΗΠΑ για ανακατατάξεις, ακόμη και εδαφικού χαρακτήρος σε ολόκληρη την Ανατολική Λεκάνη της Μεσογείου και την Μέση Ανατολή, όπως επίσης και στα Βαλκάνια, αρχής γενομένης, σήμερα, από την υπόθεσι της ανεξαρτητοποιήσεως του Κοσσυφοπεδίου.
Εν κατακλείδι: Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδος είναι μεν εξαιρετικώς δύσκολη υπόθεσις ως προς την άσκησί της, αλλά και εξαιρετικώς απλή σε ορισμένες εκφάνσεις της. Επί παραδείγματι, προχώρησε με μία απόφασι της Εθνοσυνελεύσεώς της η Τουρκία στο γνωστό «casus belli» εάν η Ελλάς ασκούσε το καθ’ όλα νόμιμο δικαίωμά της – εννοούμε σύμφωνο με το διεθνές δίκαιο – των 12 μιλίων; Αμέσως, το δικό μας Κοινοβούλιο έπρεπε να αποφασίση και αυτή να είναι η θέσις μας συνεχώς ότι «δεν είμεθα υπέρ της εντάξεως της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωσι εφ’ όσον αυτή δεν συμμορφώνεται με το Διεθνές Δίκαιο»! Αντ’ αυτού, συνεχίζουμε την ψοφοδεή τακτική του ότι «είμεθα υπέρ της εντάξεως της Τουρκίας». Τελεία και Παύλα: Όσο εμείς χαμογελούμε, οι Τούρκοι θα αποθρασύνονται. Και ο κάθε Μπαμπατζάν θα μας γελοιοποιεί. Και, εν ταυτώ, θα μας σφυγμομετρεί για τη συνέχεια.
blog comments powered by Disqus
