Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατόρθωσαν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις παγκοσμίου πολέμου

Από την στιγμή που η ηγετική τάξις της Ουάσιγκτων απεφάσισε να επιχειρήση τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών περιοχών πετρελαίου – και όχι μόνον – της Ασίας προέκυψαν μόνον δεινά. Σε μία άκρως επικίνδυνη περιοχή του πλανήτου, όπου τα πάντα διέπονται από τον κίνδυνο της πλήρους αποσταθεροποιήσεως, με πολιτικά, θρησκευτικά και οικονομικά δεδομένα τα οποία μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να οδηγήσουν την Ανθρωπότητα στον τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν είναι λογικό, δεν είναι δυνατόν να παριστάνης τον… Μέγα Αλέξανδρο και με το γελοίο πρόσχημα της πατάξεως της τρομοκρατίας, να δημιουργής προϋποθέσεις γενικής ολικής καταστροφής.

Κατόρθωσαν, λοιπόν, οι ΗΠΑ να υφίστανται σήμερα προϋποθέσεις γενικής αναφλέξεως σε ολόκληρη την ζώνη που επενέβησαν και επιθυμούν να ελέγξουν από το Ιράκ μέχρι το Πακιστάν. Έχοντας συνάμα δε, όπως καταδεικνύουν τα πράγματα, και τον στόχο επεμβάσεως στο Ιράν, ο κίνδυνος αυτός επαυξάνεται στο έπακρον. Πολύ περισσότερο από την στιγμή που τόσον η Ρωσία, όσον και η Κίνα, ασχέτως εάν, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν έχουν αντιδράσει δεόντως και αρκούντως, έχουν τεράστια συμφέροντα στην ζώνη κρούσεως της αμερικανικής αυτής «πολιτικής» στην Ασία. Ζώνη η οποία αρχίζει από την Μέση Ανατολή, αν θέλετε και από τα Βαλκάνια, περνά από το Ιράκ και την Περσία για να καταλήξη στο Αφγανιστάν, το Πακιστάν και την Βόρειο Κορέα.

Ακόμη και ο πλέον αγράμματος – αδιάβαστος πολίτης αυτής της χώρας μπορεί να διακρίνη εις βάθος, πλέον, πού οδηγεί η αμερικανική αυθαιρεσία κι αν θέλετε εισβολή στα πράγματα της Ασίας. Εις το Ιράκ «επέτυχε» να δημιουργήση προϋποθέσεις γενικής τρέλας, με την Τουρκία να έχη ήδη εμπλακή σε αυτήν, επιχειρώντας κανονικά και με την έγκρισι της Ουάσιγκτων εναντίον των Κούρδων του βορείου τμήματος της Χώρας, εις δε το Αφγανιστάν και το Πακιστάν να χάνη, σήμερα, η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα. Συνυπολογιζομένων, μάλιστα και των τραγικών εξελίξεων στην πόλι Ραουαλπίντι του Πακιστάν, όπου, προ τετραημέρου εδολοφονήθη η Μπεναζίρ Μπούτο, λίγες ημέρες προ των εκλογών και η χώρα να βρίσκεται προ του κινδύνου γενικής εσωτερικής αναφλέξεως, είναι βέβαιον ότι η Ουάσιγκτων κατόρθωσε να έχη θέση την Ανθρωπότητα σε κίνδυνο άνευ προηγουμένου. Και τονίζουμε «άνευ προηγουμένου», καθώς το πρόβλημα του Πακιστάν λαμβάνει πολύ μεγάλες διαστάσεις, από τη στιγμή που η συγκεκριμένη χώρα διαθέτει και ένα σημαντικό πυρηνικό οπλοστάσιο. Ποιός μπορεί τώρα, δηλαδή, να εγγυηθή τον έλεγχο των φανατικών Ισλαμιστών του Πακιστάν, σε σχέσι με τα πυρηνικά όπλα του; Η μαριονέτα των εγκεφάλων της Ουάσιγκτων που ακούει στο όνομα Μουσάραφ; Ας γελάσουμε!…

Σε ό,τι αφορά, τώρα, την οποιαδήποτε ελληνική, διπλωματική δραστηριότητα, τουλάχιστον στα καθ’ ημάς – Τουρκία, Ιράκ, Μέση Ανατολή, αλλά και Βαλκάνια – η Κυβέρνησις κοιμάται ύπνον βαθύ. Δεν έχουμε, βεβαίως, την απαίτησι να επέμβη και να συμβάλλη στην λύσι του γενικοτέρου προβλήματος που η ηγετική τάξις της Ουάσιγκτων εδημιούργησε σε ολόκληρη, σχεδόν, την Ασιατική Ήπειρο, αλλά στον περίγυρό μας η ελληνική διπλωματία θα μπορούσε να έχη πράξη πολλά. Αντ’ αυτού, προετοιμαζόμεθα να συναντήσουμε τον κ. Ερντογάν και – ουσιαστικώς – να τον ενθαρρύνουμε στις επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού στο Βόρειο Ιράκ και να τον ικετεύσουμε (ναι, περί αυτού πρόκειται) ό,τι θέλει να πράξη εναντίον μας (Θράκη, Κυπριακό, Αιγαίο κ.λπ.) να μας το κάνη με… τρόπο! Απαλά, όπως λέμε.

blog comments powered by Disqus

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >