Τα στερνά να είναι τα καλά

Εάν το ζητούμενο ήταν να επιτευχθή, για μερικούς μήνες – και συγκεκριμένα μέχρι τον Δεκέμβριο του τρέχοντος έτους – η αναβολή της εντάξεως του ψευδοκρατιδίου (…διότι περί αυτού πρόκειται) των Σκοπίων, τότε καλώς πανηγυρίζουν οι κυβερνώντες και τα φίλια προς αυτούς μέσα ενημερώσεως.
Κοντολογίς, στην παρούσα σύνοδο των κρατών – μελών του ΝΑΤΟ, στο Βουκουρέστι, αυτό που επετεύχθη ΔΕΝ ΕΠΙΛΥΕΙ το πρόβλημα που, με την υποστήριξι της ηγετικής τάξεως της Ουάσιγκτων, μας θέτουν τα Σκόπια, απλώς… πήραμε αναβολή! Το ίδιο ακριβώς,  δηλαδή, που συμβαίνει στην περίπτωσι  κατά την οποία, το Δικαστήριο, για τον Α΄ ή Β΄ λόγο, δίδει αναβολή σε έναν πολίτη για ένα ζήτημα επί του οποίου κατηγορείται, συνέβη και τώρα.

Δεν επιθυμούμε να υποβαθμίσουμε την αξία του «VETO» που, ο Ελληνας Πρωθυπουργός, έθεσε στην «αμφικτυονία» (…ο Θεός να την κάνη αμφικτυονία) του ΝΑΤΟ, στην Ρουμανία, πλην όμως η αλήθεια είναι αυτή και μόνον αυτή.
Αυστηρά, τώρα, επί του θέματος: Από τούδε άρχεται μια νέα περίοδος, ολίγων μηνών, περίπου οκτώ, προκειμένου να εξευρεθή λύσις του ονόματος που, τελικώς, θα λάβουν τα Σκόπια. Πλην όμως, το θέμα δεν έγκειται μόνον στην περιβόητη ονομασία. Υφίσταται, κυρίως μπορούμε να πούμε, στις εδαφικές και εθνοτικές διεκδικήσεις που ήδη, ΕΝΤΟΝΟΤΑΤΑ, προβάλλουν οι συγκεκριμένοι γείτονες στην Μακεδονία μας. Διότι τι να το κάνεις αν δεχθούν μια ονομασία (π.χ. Νέα Μακεδονία), θέματος επί του οποίου πασχίζει η Ελληνική Διπλωματία, όταν ΚΑΙ δια ονόματος που θα συμπεριέχει τον όρο «Μακεδονία» ΚΑΙ δια του Συντάγματός τους διεκδικούν  τμήμα ή το σύνολο της συγκεκριμένης ελληνικής περιοχής.

Είναι, εν συμπεράσματι, μακρύς και δύσκολος ο δρόμος προς τον επιδιωκόμενο στόχο. Και τούτη την φορά οι Ελληνες, πολιτικοί και διπλωμάτες, οφείλουν να… ιδρώσουν, στην κυριολεξία, προκειμένου να καταλήξουμε σε ουσιαστικό αποτέλεσμα επί του προβλήματος.

Συνάμα, οφείλουμε, άπαντες να αντιληφθούμε ότι, εν τω μεταξύ, οι Σκοπιανοί θα συνεχίσουν να συνεπικουρούνται από την ηγετική τάξι της Ουάσιγκτων, ανεξαρτήτως του ποίος θα είναι ο επόμενος ένοικος του Λευκού Οίκου. Διότι την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν την χαράζουν τόσον οι Πρόεδροι, όσον το εκεί Εβραϊκό λόμπυ, που, ειρήσθω εν παρόδω, έχει κατορθώσει να προΐσταται της Διπλωματίας των ΗΠΑ. Επί τούτου, λοιπόν, οφείλει η πολιτική ηγεσία του Τόπου να αντιτάξη το, επίσης, ισχυρό, - αν και διηρημένο με υπαιτιότητα των Ελληνικών Κυβερνήσεων – Ελληνικό λόμπυ στην πέραν του Ατλαντικού χώρα, καθώς στις επερχόμενες εκλογές στις ΗΠΑ, είτε ο Ομπάμα, είτε η Χίλαρυ, θα μας χρειαστούν, (γιατί ένας εκ των δύο, όπως δείχνουν τα πράγματα θα είναι ο νέος Πρόεδρος των Αμερικανών… «Φίλων & Συμμάχων»).

Δυνατότητες αμυντικής, αλλά, τώρα, και επιθετικής εξωτερικής πολιτικής υφίστανται. Το θέμα είναι τι θα πράξη συστηματικά πλέον, η Ελληνική Κυβέρνησις όχι μόνον προς τις ΗΠΑ, αλλά και προς τα λοιπά 26 μέλη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως!… Εκ των οποίων, ναι μεν ωρισμένα μας υπεστήριξαν τώρα, αύριο, όμως, ουδείς γνωρίζει πώς θα σκέπτονται, τι θα τους συμφέρει και τι θα πράξουν.

Ακόμη, ας είμεθα έτοιμοι, εννοούμε όχι μόνον πολιτικώς & διπλωματικώς επί του πρακτέου, αλλά και στρατιωτικώς, διότι ουδείς γνωρίζει τι βούλεται η ηγετική τάξις της Ουάσιγκτων με το ελληνικό «VETO» στο  θέμα της εντάξεως των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ.

blog comments powered by Disqus

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >