Νέα Ίμια στην Κω;

alcatraz

Δεν είναι καθόλου λίγοι όλοι εκείνοι, οι οποίοι φοβούνται ότι στο Αιγαίο έχει κατ’ ουσίαν ξεκινήσει μία μεγάλη κρίση που ενδεχομένως να οδηγήσει σε θερμό ελληνοτουρκικό επεισόδιο, ακόμη και στο ξέσπασμα πολεμικής αναμέτρησης ανάμεσα στις δύο χώρες, με ανάμειξη μεγάλων δυνάμεων κτλ.

Ίσως τα παραπάνω να ηχούσαν «παράξενα» και «υπερβολικά» σε πολλούς έως πριν από ελάχιστα χρόνια και μήνες. Αν και δεν θα έπρεπε, αφού τα τελευταία 40 χρόνια γίναμε στο Αιγαίο μάρτυρες παραπάνω από μίας σοβαρής κρίσης… Έχουμε και λέμε:
 
α) Το 1976 ξέσπασε η κρίση του «Χόρα», όταν το ομώνυμο τουρκικό πλοίο βγήκε για έρευνες στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Τότε ο Ανδρέας Παπανδρέου ανέκραξε «Βυθίσατε το Χόρα!», με τρόπο δημαγωγικό, ενώ η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή αναγκάστηκε να συρθεί στην υπογραφή της συμφωνίας της Βέρνης, που έδινε επιπρόσθετα δικαιώματα στους Τούρκους στον χώρο του Αιγαίου.
 
β) Το 1987 ξέσπασε η κρίση του «Σισμίκ», όταν και πάλι η Άγκυρα έστειλε πλοίο της να πραγματοποιήσει έρευνες στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Το «Σισμίκ» υποχώρησε, μόνο όταν η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου στην Αθήνα παραδέχτηκε ότι όντως υπάρχουν «αμφισβητούμενες περιοχές» στο Αιγαίο. Τον Ιανουάριο του 1988 υπογράφηκε ανάμεσα στις δύο χώρες η συμφωνία του Νταβός, για την οποία ακόμη και ο Παπανδρέου αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι υπήρξε «λάθος του» (με το περίφημο «mea culpa»).
 
γ) Το 1996 ξέσπασε η κρίση των Ιμίων, όταν από τα Χριστούγεννα κιόλας του 1995 η τουρκική πλευρά άρχισε να «πιέζει» τις ελληνικές βραχονησίδες που βρίσκονται στο Ανατολικό Αιγαίο και σε σημείο το οποίο η Άγκυρα θεωρεί «γκρίζα ζώνη». Η κρίση αποκλιμακώθηκε έπειτα από μία εντυπωσιακή οπισθοχώρηση της κυβέρνησης του Κώστα Σημίτη (που είχε αναλάβει μόλις λίγες μέρες νωρίτερα), ενώ ο Σημίτης μαζί με τον Θεόδωρο Πάγκαλο υπέγραψαν το 1997 τη συμφωνία της Μαδρίτης, με την οποία ουσιαστικά εκχωρούν μέρος της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο στους Τούρκους…
 
Βλέπουμε λοιπόν ότι αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση του 1974 και την εισβολή του «Αττίλα» στην Κύπρο, οι Τούρκοι άρχισαν πλέον να στρέφονται προς το Αιγαίο, με προφανή σκοπό να αναθεωρήσουν το καθεστώς της περιοχής, το οποίο ορίζει το Αρχιπέλαγος κάτι σαν «ελληνική λίμνη». Βασικός στόχος της τουρκικής πλευράς είναι να διχοτομήσει το Αιγαίο, επιβάλλοντας την περίφημη «συνεκμετάλλευση» των κοιτασμάτων του. Άλλωστε, εντύπωση προκαλεί πως καμία ελληνική κυβέρνηση δεν αποτόλμησε ποτέ να εκμεταλλευτεί τον μοναδικό πλούτο του Αιγαίου προς όφελος της οικονομίας της χώρας μας. Γιατί άραγε; Μήπως… επειδή περιμένουν πρώτα να γίνει η «συνεκμετάλλευση» με τους Τούρκους; Μία κυβέρνηση που πήγε να το κάνει, εκείνη του 1973, έπεσε σχεδόν αμέσως μετά την προβοκάτσια του ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΥ «Πολυτεχνείου»…
 
Υπάρχουν άραγε ομοιότητες ανάμεσα στα όσα πάνε να συμβούν τώρα στο Αιγαίο και όσα δραματικά συνέβησαν στην περίοδο 25 Δεκεμβρίου 1995-31 Ιανουαρίου 1996; Ως γνωστόν τότε, οι Τούρκοι άρχισαν από τα Χριστούγεννα του 1995 και έπειτα να προκαλούν γύρω από τις βραχονησίδες Ίμια, με τραγικό επακόλουθο την κλιμάκωση της κρίσης και την πτώση του ελληνικού ελικοπτέρου με τους τρεις νεκρούς (31 Ιανουαρίου 1996). Οι γραικύλοι πολιτικάντηδες των Αθηνών υποχώρησαν άτακτα ενώπιον του τουρκικού επεκτατισμού, μην τυχόν και πάμε για πόλεμο και χάσουν την «κουτάλα» της εξουσίας, ενώ ξέχασαν με τρόπο βάναυσο την ιερή μνήμη των τριών ηρώων των Ιμίων…
 
Όμως ομοιότητες ανάμεσα στη σημερινή κατάσταση που πάει να γίνει δραματική και σε ό,τι συνέβη πριν από 21 ακριβώς χρόνια υπάρχουν και είναι εντυπωσιακές. Όπως, για παράδειγμα, ότι αμφότερες οι κρίσεις ξεκίνησαν στην «καρδιά» του χειμώνα, περί τα τέλη του έτους: τα Χριστούγεννα του 1995 στα Ίμια, ενώ τώρα αμέσως μετά τα Χριστούγεννα είχαμε την «παράξενη» προσάραξη του τουρκικού πλοίου στην Κω. «Ατύχημα» επικαλέστηκαν οι Τούρκοι το 1995 στα Ίμια και έτσι ξεκίνησε η κρίση. «Ατύχημα» επικαλούνται και τώρα (2016) στην Κω… Θα πάμε άραγε σε νέα κρίση;
 
Πέραν αυτού, και στις δύο περιπτώσεις η τουρκική πλευρά εκμεταλλεύτηκε το κενό εξουσίας στην Αθήνα. Στα τέλη του 1995 δεν υπήρχε στην πραγματικότητα καν κυβέρνηση, αφού ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου ήταν σε κατάσταση ημιθανή στο «Ωνάσειο», ενώ αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμά του στα μέσα περίπου της κρίσης των Ιμίων (15 Ιανουαρίου 1996). Σήμερα την κυβέρνηση παριστάνουν δύο πολιτικάντικες καρικατούρες, δύο πολιτικοί γελωτοποιοί, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος, με τους οποίους… γελά και το (τουρκικό) παρδαλό κατσίκι! Είναι σαφές ότι η μνημονιακή Ελλάδα της κρίσης δεν έχει κυβέρνηση και ουκ ολίγοι πλέον αναμένουν ότι το επόμενο χρονικό διάστημα οι Συριζανελαίοι θα επιχειρήσουν «ηρωική έξοδο» από την εξουσία, αφού τα πράγματα έφτασαν πια στο απροχώρητο. Θα συμβεί άραγε η φυγή τους εν μέσω νέας κρίσης στο Αιγαίο, όπως πριν 21 χρόνια συνέβη με τον Παπανδρέου; Ίδωμεν.
 
Όπως και το 1995-96, έτσι και τώρα (2016-17), οι Τούρκοι αμφισβητούν δημόσια και ευθέως το νομικό καθεστώς που διέπει το Αιγαίο. Με τη διαφορά, ότι τώρα η αμφισβήτηση αυτή είναι ακόμη πιο διαβαθμισμένη, από τη στιγμή που ο επικεφαλής του τουρκικού κράτους, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θέτει επ’ αμφιβόλω τη συνθήκη της Λωζάνης, από την υπογραφή της οποίας (1923) κοντεύουν 100 χρόνια… Είναι σαφές ότι τα Ίμια του 1996 ήταν το «προοίμιο» ενός τουρκικού σχεδιασμού δεκαετιών, ο οποίος στοχεύει σε μια αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάνης «επί το τουρκικότερο». Όπερ μεθερμηνευόμενον, οι Τούρκοι αποσκοπούν πεντακάθαρα στο να διευρύνουν τον «ζωτικό χώρο» τους προς δυσμάς, εκεί δηλ. όπου «τυχαίνει» να βρίσκεται το ελληνικό Αιγαίο με τα νησιά του…
 
Από τη σύντομη αυτή σύγκριση των δύο περιόδων (1995-96 και 2016-17) και των δύο καταστάσεων βλέπουμε ότι υπάρχουν σαφώς δομικές ομοιότητες. Κάτι που θεωρούμε απολύτως λογικό, από τη στιγμή που πρόκειται για έναν ευρύτερο τουρκικό σχεδιασμό, ο οποίος πηγαίνει πολύ πίσω στο παρελθόν• να μην λησμονούμε ότι οι Τούρκοι άρχισαν στην πραγματικότητα να αναθεωρούν de facto τη συνθήκη της Λωζάνης ήδη από το 1955 και τους διωγμούς της ελληνικής μειονότητας της Πόλης και των νήσων.

Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε εδώ την ψυχοϊστορική σύμπτωση: μία ψυχοϊστορική «εβδομάδα ετών», είναι 7 χρόνια. Τρεις φορές επί επτά, δηλ. τρεις «εβδομάδες ετών», φανερώνουν μία κυκλική κίνηση της ιστορίας («η ιστορία επαναλαμβάνεται», όπως λέει το λαϊκό ρητό). Πότε έγιναν λοιπόν τα Ίμια; Ακριβώς… 21 χρόνια πριν (3 x 7 = 21)! Δηλ. ακριβώς τρεις «εβδομάδες ετών» πίσω στον χρόνο. Η ψυχοϊστορία λοιπόν μας φανερώνει ότι οδεύουμε ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ για μία νέα ελληνοτουρκική κρίση, 21 χρόνια μετά από εκείνη των Ιμίων! Εξάλλου, και από την τραγωδία της Κύπρου (1974) έως και το ξέσπασμα της κρίσης των Ιμίων, το 1995, είχαν περάσει και πάλι 21 ακριβώς χρόνια…

Δρ. Ησαΐας Κωνσταντινίδης

 

Διαφημιση

Ενδιαφέρεστε να διαφημιστείτε στην ιστοσελίδα μας ή στην εφημερίδα μας;Πατήστε Εδώ!

Συνδεθειτε μαζι μας

Επιλέξτε παραπάτω το δίκτυο που σας ενδιαφέρει.

Κατηγοριες

Βρίσκεστε εδώ: Home Εθνικα Θεματα Διάφορα