Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ

barometro new

Μεγάλη ρευστότητα και αστάθεια των εν δυνάμει εκλογικών ποσοστών των ελληνικών πολιτικών κομμάτων. Αυτό δείχνουν όλες οι μετρήσεις αναφορικά με τις εκλογές της 6.5.2012 στην ελληνική κοινή γνώμη, καθώς και οι εκτιμήσεις εγχώριων και ξένων ειδικών ινστιτούτων.

Η υπαγωγή της Ελλάδας στο σύστημα διεθνούς ελέγχου της εθνικής της οικονομίας (με συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου) αποτυπώνεται πολύ καθαρά στην εκτίμηση των ποσοστών των ελληνικών πολιτικών κομμάτων. Κυρίως, δείχνει μία τέτοιας ποιότητας και έκτασης ρευστότητα στο πολιτικό τοπίο, που δεν παρατηρήθηκε ποτέ από την εγκαθίδρυση της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας στη χώρα το 1974.
 
Συνεπώς η γενική αναμονή των ειδικών αναλυτών είναι ότι από τις εκλογές της 6.5.2012 στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά δύσκολο, υπό τις τωρινές συγκυρίες, να επέλθει ένα σταθερό πολιτικό σκηνικό, το οποίο να έχει προοπτική εξάντλησης της θητείας της επόμενης βουλής. Η κοινή αίσθηση και το κεντρικό συμπέρασμα που βγαίνει από όλα τα στοιχεία είναι ότι η βουλή που θα προκύψει από την εκλογική διαδικασία της 6.5.2012 θα είναι όχι μόνο μία βουλή με πολλές διάσπαρτες δυνάμεις, χωρίς συνοχή, αλλά και μία βουλή που θεωρείται δύσκολο να έχει βάθος χρόνου.
 
Αυτή την ώρα η εκτίμηση των ποσοστών των κομμάτων, βασισμένη πάνω σε ειδικές μετρήσεις των τάσεων του εκλογικού σώματος, αποτυπώνεται στον σχετικό πίνακα.

ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΠΟΣΟΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΩΝ (αυτή την ώρα)
Νέα Δημοκρατία: 25%, ΠΑ.ΣΟ.Κ.: 18%, ΣΥ.ΡΙΖ.Α.: 11.5%, Ανεξάρτητοι Έλληνες: 10.5%, Κ.Κ.Ε.: 10%, Δημοκρατική Αριστερά: 8%, Χρυσή Αυγή: 5%, ΛΑ.Ο.Σ.: 3.5%, Οικολόγοι Πράσινοι: 3%, Δημοκρατική Συμμαχία: 2%, ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.: 1%, Λοιπά: 2.5% 
 
Από τον πίνακα προκύπτει σαν κεντρικό συμπέρασμα ότι είναι δύσκολη έως και αδύνατη η κοινοβουλευτική πλειοψηφία ενός και μόνο κόμματος από τις εκλογές αυτές. Προκύπτει μία βουλή, αποτελούμενη από 9 κόμματα, εφόσον τόσες είναι οι πολιτικές δυνάμεις που εκπληρώνουν την προϋπόθεση του ποσοστού του 3% και άνω προκειμένου να εισέλθουν στην βουλή με αυτόνομη κοινοβουλευτική ομάδα.
 
Η Νέα Δημοκρατία παρουσιάζει πτώση της δυναμικής και των ποσοστών της σε σχέση με τους προηγούμενους μήνες. Η ανοδική πορεία που εμφάνιζε από τον Μάιο του 2011 άρχισε να γνωρίζει στασιμότητα στα τέλη του 2011, με σαφή πτωτική τάση από τις αρχές του φετινού έτους. Μάλιστα από τον Φεβρουάριο του 2012 και την υπερψήφιση από μέρους της κοινοβουλευτικής της ομάδας της νέας ελληνικής δανειακής σύμβασης η πτώση αυτή είναι πιο ενεργή. Ιδιαίτερη διαρροή ψήφων εμφανίζει προς το νεοσύστατο κόμμα Ανεξάρτητοι Έλληνες. Η πιο αισιόδοξη πρόβλεψη για τις εκλογές της 6.5.2012 δεν ξεπερνάει το 30% των ψήφων. Επομένως, είναι πάρα πολύ δύσκολη η επίτευξη κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας από τη Νέα Δημοκρατία στο πλαίσιο της επόμενης βουλής.
 
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. βρίσκεται σήμερα, για πρώτη φορά από τις εκλογές της 17.11.1974, σε τόσο χαμηλή προσδοκώμενη εκλογική απόδοση. Η κοινοβουλευτική του ομάδα που θα προκύψει από τις ερχόμενες εκλογές θα είναι η πιο ολιγάριθμη από το 1977 και έπειτα. Η πρόσφατη αλλαγή της ηγεσίας του φάνηκε να ανεβάζει λίγο το πιθανό εκλογικό του ποσοστό, παγιώνοντας κάπως τη δυναμική του, όμως η μικρή αυτή ανοδική πορεία φάνηκε να αγγίζει τα ανώτατα όριά της.
 
Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. βρίσκεται πολύ κοντά στο να φτάσει στο ζενίθ της εκλογικής του ιστορίας. Το πιθανό του ποσοστό στις εκλογές της 6.5.2012 θα είναι διψήφιο, κάτι που σημαίνει την ακόμα πιο ενεργή πρωτοβουλία του στον πολιτικό χώρο της Αριστεράς. Η διάσπασή του το 2010 και η ίδρυση της Δημοκρατικής Αριστεράς δεν ήταν τελικά ανασταλτικός παράγοντας για την ανοδική του πορεία. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι νέοι του ψηφοφόροι προέρχονται μεν βασικά από παλαιότερους «παραδοσιακούς» ψηφοφόρους του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αλλά ένα καθόλου ευκαταφρόνητο μέρος τους προέρχεται και από δυσαρεστημένους της Νέας Δημοκρατίας.
 
Το νέο πολιτικό κόμμα Ανεξάρτητοι Έλληνες εμφανίζει μία πρωτόγνωρη εκλογική δυναμική. Είναι η πρώτη φορά που ένα τόσο νέο πολιτικό κόμμα στη διάρκεια της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας έχει τόσο μεγάλη αποδοχή από το εκλογικό σώμα. Θεωρείται βέβαιη η είσοδός του στην επόμενη βουλή και μάλιστα με αρκετά υψηλό για τα δεδομένα του ποσοστό ψήφων. Το κόμμα αυτό όμως θα πρέπει να δείξει ότι δεν είναι ένας απλός προεκλογικός σχηματισμός διαμαρτυρίας, αλλά ότι εμπεριέχει τη δυναμική μετεξέλιξής του σε σταθερό παράγοντα του πολιτικού σκηνικού της Ελλάδας. Διαφορετικά η εκλογική του συρρίκνωση σε μια επόμενη εκλογική αναμέτρηση δεν θα πρέπει καθόλου να αποκλειστεί.
 
Ελαφρά κάμψη παρουσιάζει η εκλογική δυναμική του Κ.Κ.Ε. Το ισχυρότερο μέχρι σήμερα κόμμα της Αριστεράς στην Ελλάδα φαίνεται ότι έχει φτάσει πια στα όρια της ανοδικής του τάσης και δυσκολεύεται να καρπωθεί, συγκυριακά έστω, την ψήφο διαμαρτυρίας των «παραδοσιακών» ψηφοφόρων του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Οι παγιωμένες θέσεις του για μη συνεργασία σε προεκλογικό ή μετεκλογικό επίπεδο του δίνουν μεν την εικόνα μιας ιδεολογικής «καθαρότητας», όμως το απομονώνουν ακόμα περισσότερο από τις εξελίξεις του υπόλοιπου πολιτικού συστήματος της χώρας.
 
Η Δημοκρατική Αριστερά διατηρεί υψηλή δυναμική, που μπορεί να αξιολογηθεί ως λίαν θετική για ένα σχετικά νέο κόμμα, ξεπερνώντας χωρίς δυσκολία το όριο για είσοδο στην επόμενη βουλή. Οι κινήσεις αυτού του κόμματος, στο όριο της γραμμής Αριστερά-ΠΑ.ΣΟ.Κ. του δίνουν μεν μία ευελιξία, παράλληλα όμως το κάνουν εξαιρετικά τρωτό και από τις δύο πλευρές, με ενδεχόμενες διαρροές δυναμικού του βασικά προς τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Αυτό ακριβώς συνέβη αμέσως μετά την ανάδειξη της νέας ηγεσίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ., με επιστροφή πολλών εν δυνάμει ψηφοφόρων της Δημοκρατικής Αριστεράς στο κόμμα από το οποίο προέρχονταν.
 
Άνοδο το τελευταίο χρονικό διάστημα παρουσιάζει και η εθνικιστική Χρυσή Αυγή. Η σημερινή τάση δείχνει ότι θα εκπροσωπηθεί τελικά στην επόμενη βουλή με δική της αυτόνομη κοινοβουλευτική ομάδα. Όμως για να επιβιώσει πολιτικά και να παραμείνει σε τροχιά κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης είναι αναγκαίο μετεκλογικά να ακολουθήσει πολιτική διεύρυνσης και κοινωνικών συμμαχιών.
 
Βαριά λαβωμένος ο ΛΑ.Ο.Σ. από τις εξελίξεις των τελευταίων 5 μηνών, φαίνεται πάντως ότι θα καταφέρει να εκπροσωπηθεί για μια ακόμα φορά, τρίτη συνεχόμενη, στην ελληνική βουλή. Είναι πάντως άγνωστο αν οι μεγάλες αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στους κόλπους του στη διάρκεια του τελευταίου διμήνου, με νέες προσχωρήσεις και με αρκετές αποχωρήσεις, θα του δώσουν από εδώ και πέρα μία προοπτική σταθεροποίησης στο ελληνικό πολιτικό σύστημα.
 
Τέλος, οι Οικολόγοι Πράσινοι κινούνται στο όριο του 3% για την εκπροσώπησή τους στην επόμενη ελληνική βουλή, με την τάση μάλλον να καταφέρουν να έχουν τη δική τους αυτόνομη κοινοβουλευτική ομάδα. Τα υπόλοιπα κόμματα, προεξάρχουσας της Δημοκρατικής Συμμαχίας, είναι δύσκολο να φτάσουν το όριο του 3% και αυτόματα τίθενται εκτός της επόμενης βουλής των Ελλήνων.

Γιώργος Ανδριόπουλος

 

Διαφημιση

Ενδιαφέρεστε να διαφημιστείτε στην ιστοσελίδα μας ή στην εφημερίδα μας;Πατήστε Εδώ!

Συνδεθειτε μαζι μας

Επιλέξτε παραπάτω το δίκτυο που σας ενδιαφέρει.

Κατηγοριες

Βρίσκεστε εδώ: Home Ελλαδα Για την κρίση στην Ισπανία και την Ιταλία φταίει η Ισπανία και η Ιταλία και όχι η Ελλάδα