Από το Ευρώ σε... παγκόσμιο νομισμα;

cur.jpg
0
0
0
s2smodern


Γράφει ο Η. Κωνσταντινίδης
Έρχεται άραγε άτακτη πτώχευση-χρεοκοπία της Ελλάδας
;

Έχει νόημα το περίφημο «κλείσιμο της αξιολόγησης» της χώρας μας με τους δανειστές της (διεθνείς τοκογλύφους) ή μήπως όχι; Τελικά, ποια θα είναι η κατάληξη του ελληνικού δράματος, επτά ολόκληρα χρόνια από την υπογραφή του πρώτου καταστροφικού Μνημονίου, την άνοιξη του 2010, όταν η πατρίδα μας απώλεσε εθελούσια σημαντικό μέρος της εθνικής της κυριαρχίας; Πρόκειται για ερωτήματα άκρως σοβαρά, τα οποία έχουν να κάνουν με το ίδιο το μέλλον της χώρας μας και των Ελλήνων. Είναι όμως δευτερεύουσας σημασίας μπροστά στο μείζον ερώτημα που ελάχιστοι τολμούν να πουν (μόνο η «Ε.Ω.» και 2-3 άλλες φωνές το προβάλλουν): τι θα αποφασίσει άραγε ο Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με τη χρηματοδότηση του ΔΝΤ στο «ελληνικό πρόγραμμα» και τη θέση των ΗΠΑ στο Ταμείο; Όταν μιλάμε για επικείμενη πτώχευση-χρεοκοπία της χώρας μας (δηλ. για στάση πληρωμών στις συντάξεις και τους μισθούς του Δημοσίου, καθώς και για παύση εξυπηρέτησης του εθνικού μας χρέους προς τους ξένους δανειστές) το κεντρικό ζητούμενο θα πρέπει να είναι πλέον η στάση των ΗΠΑ απέναντι στην ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική κρίση. Δηλ. εάν οι τραμπικές ΗΠΑ θα εξακολουθήσουν ή εάν θα σταματήσουν να χρηματοδοτούν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σχετικά με το «πρόγραμμα διάσωσης της ελληνικής οικονομίας» [το τρίτο Μνημόνιο, που υπογράφτηκε το καλοκαίρι του 2015].

Υπό αυτή την έννοια, το ζήτημα του εάν η Ελλάδα θα βγει ή όχι τελικά από την Ευρωζώνη είναι ζήτημα πρώτιστα ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ. Ας δούμε πιο αναλυτικά τις πτυχές αυτού του ζητήματος, που τα συστημικά ΜΜΕ αποκρύπτουν από τον ελληνικό λαό. Είναι γνωστή η βούληση του νέου Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, να προωθήσει ένα νέο γεωπολιτικό σύστημα του δυτικού κόσμου, εις βάρος κυρίως της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ). Ο Τραμπ δεν έχει αποκρύψει το σχέδιό του για πιο στενή συμμαχία με το Ηνωμένο Βασίλειο -δεν είναι τυχαίο το Brexit λίγους μόλις μήνες πριν την εκλογή Τραμπ-, με το οποίο έπεται να σχηματίσει στο εγγύς μέλλον (όταν τελεσφορήσουν οι διαπραγματεύσεις εξόδου των Βρετανών από την ΕΕ) έναν νέο υπερεθνικό σχηματισμό: τον «Ατλαντικό Δεσμό», με σύμβολο τους δύο ισχυρούς κρίκους που ενώνουν τις δύο απέναντι όχθες του Ατλαντικού ωκεανού, δηλ. τη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Μία νίκη της Μαρίν Λεπέν στον δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, σε μία εβδομάδα, φέρνει τον σχεδιασμό του Τραμπ ακόμη πιο κοντά στην πραγμάτωσή του, εφόσον σ’ αυτή την περίπτωση η Γαλλία θα αποχωρήσει από την ΕΕ και θα συμμαχήσει στενά με ΗΠΑ και Μεγάλη Βρετανία. Στο πλαίσιο του προγραμματισμού του Τραμπ κύριο ρόλο παίζει η Ανατολική Μεσόγειος (η περιοχή μας), επειδή εδώ ακριβώς είναι που μεταφέρεται το κέντρο βάρους των δραματικών επερχομένων εξελίξεων. Επειδή η απειλή γι’ αυτόν τον χώρο είναι διπλή (ο ισλαμιστικός τρομοκρατικός επεκτατισμός και η κινεζική οικονομική διείσδυση), ο Τραμπ θα εφαρμόσει τη δημιουργία ενός γεωφυσικού και πολιτικού «φράγματος» έναντι της διπλής απειλής για τη Δύση. Το «φράγμα» αυτό θα περιλαμβάνει το κράτος του Ισραήλ -σε βάρος της παλαιστινιακής ιδέας-, τη νέα (βασιλική) Ελλάδα που θα προκύψει από τις εξελίξεις, την αντιϊσλαμιστική Αίγυπτο του στρατηγού Αλ Σίσι, ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν με εδάφη της σημερινής Συρίας, της σημερινής Τουρκίας και του σημερινού Ιράν, καθώς και μια «νέα Τουρκία» δυτικά της Άγκυρας, στην οποία ο ισλαμισμός θα είναι εκτός νόμου (όχι το επίσημο Ισλάμ, αλλά το ακραίο τζιχάντ). Επίκεντρο του χώρου-«φράγματος» της Ανατολικής Μεσογείου θα είναι η Κύπρος, ενώ η Ρωσία του Πούτιν δεν θα έλεγε «όχι» στην αποδοχή του σχεδίου του Τραμπ, από τη στιγμή που ο πρόεδρος των ΗΠΑ της έχει υποσχεθεί ένα σημαντικό κομμάτι κερδών από τον γεωστρατηγικό και γεωοικονομικό μετασχηματισμό της περιοχής.

Βασικό σημείο του όλου σχεδίου είναι η εκμετάλλευση των πλούσιων πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής αυτής. Κυρίως, η εξόρυξη των κοιτασμάτων υδρογονάνθρακα που κοστολογούνται σε πολλά τρις δολάρια, εντοπίζονται δε στην περιοχή ανάμεσα στο Καστελόριζο και την Κύπρο (οικόπεδο «Λεβιάθαν» κτλ.), καθώς και ανατολικά της Κύπρου, προς τη Μέση Ανατολή. Φυσικός σύμμαχος του Τραμπ σ’ αυτό το γιγάντιο παιχνίδι που παίζεται είναι η βασιλική οικογένεια του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά και ο οίκος των Ρότσιλντ, ο οποίος ενδιαφέρεται να κερδίσει τα μέγιστα από τους υδρογονάνθρακες της περιοχής. Δεν είναι τυχαία η προ μηνών συμφωνία ανάμεσα στους Ρότσιλντ και τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Αλέξη Τσίπρα, οι μεν Ρότσιλντ να αναλάβουν το εθνικό χρέος της Ελλάδας -για λογαριασμό του σχεδίου του Τραμπ-, το δε ελληνικό κράτος να συμφωνήσει ο οίκος των Ρότσιλντ να είναι αυτός που θα αναλάβει την εξόρυξη των υδρογονανθράκων. Τόσο απλά… Πώς όμως προωθείται κατάλληλα και σχετικά γρήγορα αυτό το σχέδιο; Μα, με την καταστροφή της Ευρωζώνης και της ίδιας της ΕΕ! Γιατί; Διότι σε μια τέτοια περίπτωση ακυρώνεται ο εχθρικός προς τον παραπάνω σχεδιασμό προγραμματισμός του «συστήματος Σόρος», ο οποίος έχοντας ως αιχμή του τη Γερμανία της Μέρκελ κάνει τα πάντα για να ισλαμοποιήσει την Ευρώπη, να την μετοικίσει δηλ. με μωαμεθανούς λαθρομετανάστες χαμηλών ημερομισθίων, μετατρέποντας τη νότια επικράτεια της Ευρώπης (π.χ. την Ελλάδα) σε «ειδική οικονομική ζώνη», όπου δεν θα κατοικούν πια χριστιανικοί πληθυσμοί με υψηλά μεροκάματα, αλλά εξαθλιωμένοι μουσουλμάνοι με μισθούς πείνας…

Ο Τραμπ θέλει να ακυρώσει λοιπόν την ισλαμοποίηση της Ευρώπης, καταστρέφοντας την ανοιχτά φιλοϊσλαμική πλέον ΕΕ, χτυπώντας στο αδύνατο σημείο της Μέρκελ: το ελληνικό χρέος. Ο Τραμπ μπορεί να διαλύσει την Ευρωζώνη (και θα το κάνει!) με ένα και μόνο χτύπημα: αποσύροντας τα αμερικανικά κεφάλαια από το «ελληνικό πρόγραμμα» [Μνημόνιο], συνεπώς οδηγώντας σε δραματικές εξελίξεις μέσα στην Ευρωζώνη! Διότι χωρίς τα αμερικανικά κεφάλαια, το ΔΝΤ θα αναγκαστεί να αποτραβηχτεί από τη χρηματοδότηση του «ελληνικού προγράμματος» («το κεφάλαιο θα τραβήξει πίσω», όπως έλεγαν οι Γέροντες) κι έτσι οι Ευρωπαίοι θα μείνουν μόνοι τους να διαχειριστούν το πρόβλημα. Κάτι το τελείως αδύνατο, αφού χωρίς τη συνδρομή του ΔΝΤ δεν γίνεται η αναχρηματοδότηση του ελληνικού χρέους, κατά συνέπεια ο Σόιμπλε θα τραβήξει το «καλώδιο της εντατικής» και ο «Έλληνας ασθενής» θα «πεθάνει»: η Ελλάδα θα πτωχεύσει άτακτα, «μια μέρα του καλοκαιριού», όπως έλεγε κι ο Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης… Τι ήταν λοιπόν όλα αυτά τα χρόνια το ευρώ; Μία πορεία όντως προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ή απλώς ένα… «πείραμα» για ένα μεταγενέστερο παγκόσμιο νόμισμα;

Οι άκρως προωθημένες πληροφορίες μας, μέσα από τον κόσμο της Απόκρυφης Γεωπολιτικής, κάνουν λόγο για το ότι το ευρώ υπήρξε πράγματι ένα «πείραμα» ενός μελλοντικού ενιαίου νομίσματος για όλη την ανθρωπότητα. Το «πείραμα» ξεκίνησε ήδη από το 1976, όταν οι τότε αρμόδιοι της ΕΟΚ αποφάσισαν να δημιουργήσουν το περίφημο ECU (Ευρωπαϊκή Λογιστική Μονάδα), ως ένα «καλάθι» μέσα στο οποίο θα χωρούσαν «λογιστικά» όλα τα ξεχωριστά νομίσματα των χωρών-μελών της ΕΟΚ. Το ECU ήταν ένα άτυπο νόμισμα, εφόσον συνεκτιμούσε και συμψήφιζε όλα τα επί μέρους ευρωπαϊκά νομίσματα με έναν ενιαίο ξέχωρο υπολογισμό, και υπό την έννοια αυτή υπήρξε «πρόδρομος» του μετέπειτα ευρώ. Ήταν η πρώτη φάση του «πειράματος» για ένα μελλοντικό παγκοσμιοποιημένο νόμισμα. Η δεύτερη φάση του «πειράματος» ήταν το ευρώ. Αποφασίστηκε δηλ. η θέσπιση για συγκεκριμένη χρονική περίοδο (20-21 ετών) ενός πραγματικού αυτή τη φορά -κι όχι απλώς λογιστικού- νομίσματος για μια σειρά ευρωπαϊκών οικονομιών, έτσι ώστε να μετρηθεί το πώς αντιδρούν ευρείς και διαφορετικοί μεταξύ τους πληθυσμοί, εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, στην εφαρμογή ενός «υπερβατικού» των εθνικών οικονομιών νομίσματος.

Φυσικά, όταν το «πείραμα» φθάσει στο τέλος του -και τώρα, πλησιάζει προς το τέλος του- οι ίδιοι οι κατασκευαστές του θα το ακυρώσουν και θα καταργήσουν το δημιούργημά τους: το ευρώ. Τότε, ειδικά μετά τις δραματικές παγκόσμιες εξελίξεις που καταφθάνουν, θα είναι πια η ώρα το «πείραμα» να περάσει στην τρίτη και τελική του φάση: στη θεσμοθέτηση ενός ενιαίου για όλο τον πλανήτη νομίσματος, αμέσως μετά την κατάργηση του ευρώ! Ενός ενιαίου νομίσματος για όλο τον κόσμο, με μια ενιαία βεβαίως οικονομία, κάτω από μια ενιαία κυβέρνηση και έναν και μοναδικό παγκόσμιο κυβερνήτη-«Μεσσία»… Και στην Ελλάδα, τι; Τι πρόκειται να συμβεί τούδε και στο εξής στη χώρα μας, η οποία πλησιάζει προς τη δραματική Ώρα-Χ; Εδώ έχουμε να κάνουμε και πάλι με τον γενικό σχεδιασμό του «πλανήτη Τραμπ».

Εφόσον για τη χώρα μας προβλέπεται η έξοδός της από την Ευρωζώνη (άρα, η πρώτη πράξη αυτοκατάργησης του ευρώ) και η άτακτη χρεοκοπία της, τούτο θα σημάνει την πλήρη αποσύνθεση και διάλυση του πολιτικού της συστήματος. Συνεπώς, μια νέα πολιτική τάξη θα αντικαταστήσει αυτή, της αποτυχημένης Μεταπολίτευσης, ενώ σε ό,τι αφορά την εθνική μας οικονομία εκεί θα έχουμε μια άλλη μετάβαση, λίγο πριν το πέρασμα του κόσμου σε ενιαίο νόμισμα: τη μετάβαση από το ευρώ σε… «βασιλικό νόμισμα», το οποίο θα έρθει σχεδόν παράλληλα με τη μεγάλη ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ της βασιλείας στη χώρα! Ιδού κάποιες λεπτομέρειες από τα «άδυτα των αδύτων» του κόσμου του διεθνούς παρασκηνίου…



e-genius.gr ...intelligent web software